cutꝰ ſū qm̄ vir pollutus labijs. ego ſū Heu qͦtvana qͦt turpia ꝑ hoc ipm̄ ſpurciſſimū os meum euomiuiſſe me recolo ī qͦ nūc celeſtia v̓bar̄uolue̓ preſumo Vehemēt̓ timeo vt iā aiebamad me dcm̄. Quae̓ tu enarras iuſticias meas⁊ aſſuīs teſtamētū meū ꝑ os tuū Vtinā ⁊ mͥ deſuꝑno altari nō qͥdē carbo vnꝰ ſꝫ īgens globusigneꝰ offe̓at̉. qͥ viꝫ ml̓tā ⁊ ī vetea̓tā pruriētis oris mei rubiginē ad plenū excōque̓ ſufficiat qͣtinꝰ āgeli ad v̓ginē ⁊ v̓ginis ad ipſū gͣta invicē et caſta eloqͥa dignꝰ habear meo qͣlicūqꝫ replicare ſermone Ait igit̉ euāgeliſta. ⁊ ingreſſꝰangelus ad eā. haut dubiū qṅ ad mariā. dixitAue maria gracia plena dominꝰ tecum Quo īgreſſus ad eam Puto in ſecretariū pudici cubiculi vbi illa fortaſſis clauſo ſuꝑ ſe oſtio orabatpatrē in abſcondito Solent angeli aſtare orātibus et delectari in hijs quos vident leuaremanus puras in oracione. holocauſtum ſanctedeuocionis gaudent ſe offerre deo in odorē ſuauitatis Marie autem oracioēs quantum plaeuerint in conſpectū altiſſimi. angelus iudicauit. qui ingreſſus ad cam tam reuerenter ſalutauit ¶ Nec difficile fuit angelo per oſtiumclauſum penetrare ad abditā virginis qui vtique ex ſubtilitate ſubſtancie ſue. hoc habet