ta ē veritas ꝙͣ iurauit dn̄s dauid ī altro tm̄ cōſcio ⁊ teſte adīplete promiſſioīs. In fine aūtv̓ſus et nomē inquit v̓ginis maria Ioquamurpauca et ſuꝑ hoc noīe qd̓ īterpretatū ſtella maris dicit̉. ⁊ matri vgini valde ꝯueīenter aptatur. Ipſa nāqꝫ aptiſſime fideri cōꝑat̉ qͥa ſicutſine ſui corrupcioē ſidus ſuū emittit radiū. ſicabſqꝫ leſioē ſui v̓go ꝑturijt filiū. Nec ſide̓i radius ſuā minuit claritatem. nec v̓gini ſuā filius integritatem Ipſa ergo eſt nobilis ſtella exiacob orta. cuius radius orbem vniuerſū illuīatcuius ſplendor et prefulget in ſuꝑnis et inferos penetrat terras autem ꝑluſtrās et calefaciens magis mētes ꝙͣ corꝑa. fouet v̓tutes excoquit vicia Ipſa īꝙͣ ē preclara et eximia ſtella ſuper hoc mare magnū ⁊ ſpacioſū neceſſa̓ioſubleuata. micās meritis illuſtrās exemplisO quis quis te intelligis ī huiꝰ ſeculi ꝓ fluuio̓ magis inter procellas et tempeſtates fluctuare̓ quam ꝑ terram ambulare ne auertas oculos a fulgore huius fideris ſi non vis obrui ꝓcellis Si inſurgant venti tempeſtatum ſi īcurras ſtopulos tribulacionū. reſpice ſtellā vocamariā Si iactaris ſuꝑbie vndis. ſi ābicioīs. ſidetractioīs ſi emulacioīs r̄ſpice ſtellā voca mariam. Si iracundia. ſi auaricia. aut carnis il