hoībꝰ tuo te p̄poīs autori vtinā mͥ aliqn̄ tale aliqͥd cogitāti. deꝰ rn̄de̓ dignet̉. qd̓ et ſuo īcrepādo rn̄dit apl̓o Vade īqͥd pꝰ me ſathana qͥanō ſapis ea q̄ dei ſūt Quociēs .n. hoībꝰ p̄eſſedeſidero. tociēs deū meū preire ꝯtēdo ⁊ tūc vero nō ſapio q̄ dei ſūt De ipſo nāqꝫ dcm̄ eſt eterat ſubditꝰ illis Si hoīs o homo mutari dedigneris exemplū. c̓te non erit tibi īdignū ſeqͥ autorē tuū Sed nō potes forſitā ſeq̄ eū qͦcūqꝫ ierit dignac̓ vel ſeqͥ qͦ tibi cōdeſcēdit Hoc ēſi nō poteſt ſublimē īcede̓ ſemitā v̓gītatis. ſeq̄re vel deū ꝑ tutiſſimā viā humilitatis a cuiusrectitudīe ſi qͥ eciā de v̓ginibus deuiauerūt vtverū fatear nec ipſi ſequūtur agnū qͦcūqꝫ ieritSeq̄t̉ qͥdē agnū coīqͥnatus humilis ſeqͥt̉ ⁊ virgo ſuꝑbus. ſed neut̓ qͦcūqꝫ ierit. qͥa nec ille aſcendere poteſt ad mundiciā agni qui ſine macula eſt nec is ad eiuſdem manſuetudinem deſcendere dignatur. quia ſcilicet non coram tonbente. ſed coram ſe occidente obmutuit. Attamen ſalubriorem eligit ſequendi pactem in humilitate peccator quam ī virginitate ſuperbꝰcū et illiꝰ īmūdiciā ſua huīl̓ ſatiſfactio purget⁊ hꝰ pudiciciā ſuꝑbia īqͥnet Sꝫ felix maria cuī nec huīlitas d̓fuit nec v̓gītas Et quidem ſingularis virginitas ꝙͣ non teme̓auit ſed hone