¶ Po
Tertio. qꝛ votū eſt qͥd ſpūale. et in ſpūalibꝰpr̄ia ptās nō curat̉. vt. c. fi. d̓ iudi. li. vj. ⁊ gl.in. l. ait p̄tor. ff. de mīo. ⁊ ī. c. ex ꝑte. de re. ſpōItē nō vouere ſanctiꝰ eſt qͣꝫ votū ꝓut melius pōt non ꝑficere. Grauiꝰ em̄ puniunt̉ qͥvotum fecerūt ⁊ nō ꝑfecerūt qͣꝫ ſi ſine votomortui ſunt ſimpl̓r de fide. xij. q. j. §. qͥcūqꝫ.Ul̓ deſcribit̉ ſic. Uotū eſt animi ꝯceptumcū deliberatione firmatū.¶ DeUrUrbs ſimpliciter ꝓlata ppl̓i romani ciuitatē ſignificat anthonomatice. īſti. de iu. nat.§. ſed qͦtiens. Urbis aūt appellatio murisaut ꝯtinentibꝰ edificijs finit̉. vt. c. ſignificauit. de pe. ⁊ remiſ. ff. de ꝟ. ſig. l. ij.Urbana p̄dia oīa edificia accipimꝰ nō ſolūea q̄ ſunt in ciuitatibus vl̓ opidis ꝯſtitutaſed etiā in rure niſi forte ſtabula ſint. qꝛ locus nō facit p̄dia vrbana ſed mat̓ia vt. ff. dꝟ. ſig. l. j. vide ſupra. Prediū.Urbanoꝝ p̄diorū ſeruitutes. Reqͥre ſupraSeruitutes.¶ DeUſUſuariꝰ eſt qͥ alicuiꝰ rei vſum habet. vt ſi tuqͥ es dn̄s huiꝰ ſerui ꝯſenſeris ſiue ꝯceſſerismihi vti miniſterio eiꝰ ſalua ꝓprietate ⁊ dominio. vn̄ vſuarij dici poſſunt clerici qͥ nōpoſſūt vēdere nec teſtari ſiue donare d̓ bonis eccl̓ie. ſed victū tm̄ et veſtitu debēt eſſeꝯtenti. x. q. ij. ep̄s habeat. ⁊. c. cū conſtat. depig. ẜm Bern̄. ẜm aliqͦs ꝟo clerici pn̄t vſufructuario comꝑari ad quē ꝑtinet oīm fructuū ꝑceptoꝝ ius diuidendi ſcꝫ qͣntū vſufructuarij in morte ⁊ in vita ſunt ſuoꝝ dominij ⁊ eiꝰ debita ⁊ qͣcūqꝫ cā ſoluere pn̄t. tn̄fallit in p̄latis ſecularibꝰ qͥ redditibꝰ ſuis ꝓuenientibꝰ eis rōne p̄latiōis ſoluere nō poſſunt debita niſi eſſent ꝓ vtilitate eccl̓ie cōtracta. Cōpetit gͦ vſuario ius et vſus. ſꝫ nōpōt vendere. locare. vl̓ alienare. ſed ſolū advſum ſuū ⁊ familie ſue pōt vti ſeruitute tali. vt in ortis. fundis. et ſimilibꝰ. ſi qͥs habeat in his ſeruitutē vſus.Uſus eſt ius vtēdi rebꝰ alienis ſalua rerumſub̓a. ꝓpͥetate ⁊ dn̄io. ⁊ quō accipiat̉. vid̓ archi. de offi. dele. c. qͣꝫuis. li. vj.Uſufructuariꝰ eſt qui fruit̉ ⁊ vtitur rebꝰ alienis. vel qui res ſuas nemini furat̉. ff. d̓ ſerui. l. in iure cōmuni.Uſufructus eſt ius vtendi. fruēdi alienis re
bus. ſalua ſub̓a reꝝ: vt. ff. d̓ vſufr. l.ij. ⁊ ē iusin corꝑe qͦ ſublato ⁊ ip̄m tolli neceſſe eſt. deſtructa eī domo deſtruit̉ ⁊ vſufr. qͥ habet̉ inea. vt. ff. e. ti. l. ij. ⁊ no. ẜm Azo. ī ſum. C. e. tit.ꝙ vſufr. formal̓ d̓r ius .i. ẜuitus. ſꝫ vſu. caſulis ẜm quē aliqͥs hꝫ cāꝫ dn̄ij nō d̓r ẜuitus.Et ponit̉ hic fruēdi. ⁊ nō in diffinitōe vſusqꝛ differūt ius vtēdi ⁊ fruēdi. vt īfra ꝑtēbitEt vtēdi d̓r ad differētiā creditoris qͥ habꝫius ī pignore. nō tn̄ pōt eo vti. imo furtū cōmittit ſi eo vtit̉ vel ẜm vtendi ponit ad differentiā vtil̓ dn̄ij. qd̓ habet̉ ī rebꝰ aliēis ſic̄emphiteota et feudatariꝰ hn̄t. ſꝫ fruēdi ẜmAccur. ⁊ bern̄. d̓r ad differentiā nudi vſusqꝛ minus eſt in vſu qͣꝫ in fructu. Dicit̉ in rebus alienis. qꝛ ſua res nemini ſeruit. Salua reꝝ ſubſtātia d̓r ad differētiam ſuꝑficiarij. ⁊ emphiteote qͥ nō tenent̉ reficere edesSꝫ vſufructuariꝰ tenet̉. ⁊ etiā tenet̉ ad tributū. qͥa ad eū ꝑtiuet fructꝰ. Un̄ ber. exponit ſalua reꝝ ſub̓a .i. ne pereat in toto ſub̓a.Accur. exponit ſalua ſub̓a. qꝛ tādiu duratvſu fructꝰ qͣꝫdiu durat ſub̓a. At no. drīaꝫ īter eū qͥ hꝫ ẜuitutē vſus ⁊ eū qͦ hꝫ ẜuitutemvſufr. qꝛ is qͥ hꝫ ſolū ẜuitutē nudi vſus itavtit̉ ꝙ fructꝰ nō ꝑcipit ſic̄ poſſuꝫ vti eqͣ tuaita ꝙ fructꝰ inde nō ꝑcipiā. ſic ꝙ ꝑtꝰ non ſitmeꝰ. ſic ſimil̓r qͥhꝫ vſum tm̄ alicuiꝰ fūdi n̄pōt vti pomīs. oleribꝰ. ⁊ ceteris fructibꝰ advſum ſuū qͦtidianū. ille aūt cui ꝯpetit ẜuitus vſufr. pōt oīa hec facere.Uſucapio Eſt acqͥſitio dn̄ij vtil̓ directa reialiene ꝑ ꝯtinuatōnem poſſeſſiōis tꝑis legediffiniti .i. ꝑ ſpaciū tꝑis a lege diffinituꝫ. ff.eo. ti. l. iij. v̓bigr̄a. Emi rē mobilē a nō dn̄obona fide. putās rē eſſe vēdentis. ⁊ ꝑ ꝯtinuum trienniū poſſideo ſine interruptōe ip̄oiure efficior dn̄s illiꝰ rei. directū aūt dn̄iuꝫhꝫ verꝰ ⁊ pͥncipal̓ dn̄s rei. Sꝫ vtile dn̄iuꝫd̓r qn̄ qͥs in veritate nō eſt dn̄s. ſed hꝫ vtilitatē rei ac ſi eſſet dn̄s vt feudatariꝰ. vaſallꝰ⁊ ſil̓es At d̓r vſucapio. qꝛ vſu qͦdā ⁊ cōſuetudine poſſidēdi cepi ⁊ acqͥſiui dominiumScd̓o ī rebꝰ mobilibꝰ vl̓ ſe mouentibꝰ. nāīmobilia nō dicunt̉ vſucapi ꝓpͥe. ſꝫ potiusp̄ſcribi. ī īmobilibꝰ eī p̄ſcriptio locū hꝫ. Tēpus em̄ a lege diffinitū eſt triēiū in vſucapione. ſed in p̄ſcpͥtiōe ſtatuit̉ decenniū int̓pn̄tes. ⁊ vigēniū int̓ abſentes vt inſti. d̓ Nuca. Et dat̉ vſucapio ne dn̄ia reꝝ ſint ī īcerto ꝓ publico bono introducta vt. l. j. ff. e. ti.Qōtra eqͥtatē naturalē. ff. de neg. ge. l. j. in fi.