¶ Se
⁊ arguita fortiori cū creditor cui impignoratū eſt iuſpatronatꝰ non poſſit qͥ tn̄ hꝫ poſfeſſionē eiuſdē pignoris. igit̉ ⁊c̄. Et hͦ tenēdo d̓r ad motiuū Io. de imo. ꝙ non diu vacabit eccl̓ia. Nā pꝰ qͣttuor mēſes ī laicꝭ ep̄sꝓuidebit. c. cū ꝓpter. ⁊. c. ea aūt. d̓ iu. patro.⁊ videt̉ melior hec opi. qꝛ ſeq̄ſter ſolū cuſtedire debet fructꝰ. vt iſti reſtituat eos qͥ ſententiā ꝓ ſe reportabit q̄ eſt natura ſeq̄ſtri. ſꝫſi pn̄tet aliquē quō fructū illū reſtituet. ſecus vbi nulla deberet fieri reſtitutio. c. ex literis. de iurepa. ⁊. c. cū veniſſent de in inte.reſti. hic articulꝰ ſatis diſputabil̓ eſt. ⁊ no. īc. examinata. de iudi. vide cle. p̄al. d̓ ſequeſtra. poſ. p̄cipue glo. in ꝟ. reſtituat. vbi d̓r ꝙſeq̄ſter limitatā hꝫ ptāteꝫ d̓ reſtituēdis fructibꝰ qͥ ſupportatꝭ oneribꝰ adhuc ſuꝑſunt ꝙnō poſſit illos in emptionē p̄dioꝝ ꝓ beneficio vl̓ al̓s in vtilitatē bn̄ficij ꝯuertere. gͦ minus videt̉ poſſe pn̄tare.Senſus ſapientꝭ nō arbitrat̉ ꝯtra iura. vn̄qn̄ alter ꝯtrahētiū paciſcit̉ aliqͥd facere adſenſum ſapientis alter ꝯtrahentiū tenet̉ eafacere q̄ de iure fieri debēt ſuꝑ illo ꝯtractuqꝛ ſapiens arbitrari ꝯͣ iura nō pōt. al̓s ſapiens nō eſſet.Seruitꝰ eſt ꝯſtitutio iuris gentiū qͣ quis ꝯͣius naturale alieno ſubijcit̉ dn̄io. ⁊ qn̄ ſeruitus inducta ſit. vid̓ glo. ſuꝑ verbo ſeruūde iude. ⁊ ſarra. c. ita qͦrūdā. optimā glo. ſuper verbo ſeruitutes. diſt. j. ius gentiū. vbid̓r inducta ꝑ ebrietatē vel p̄ſcripta ſeptennio. ſimile habet̉. c. ſexto die. xxxv. diſtī. vbid̓r. nemo ſciebat a cōſorte nature ſue obſeqͥa ſeruitutꝭ exigere. qꝛ manebat anteqͣꝫ vinū inueniret̉ oībꝰ incōcuſſa libertas. ⁊ noneſſꝫ hodie ẜuitꝰ ſi ebrietas nō fuiſſꝫ ⁊c̄. ſuntautē duplices ſeruitutes ſcꝫ p̄diales ⁊ ꝑſonalesSeruitꝰ p̄dialis eſt q̄dam ꝯſtitutio qͣ p̄diūpredio ſubiugat̉. ⁊ ſeruitutes prediaies. lexreales appellat q̄ ſequunt̉ predia ⁊ eaꝝ ꝯſtitutio eatenꝰ tenet qͣtenꝰ expedit p̄dijs .i. adfructꝰ eoꝝ ꝑcipiendos.Seruitutū aut p̄dialium alie ſunt vrbane.alie ſunt ruſtice. ſꝫ has qͥdē ẜuitutes lex dic̄eſſe iura cōia q̄ lib̓tatꝭ ſunt. Und̓ no. ꝙ ẜmAzo. in ſū. C. d̓ ẜui. ⁊ aq̄duc. hͦ v̓bū ius ī eadē lege ⁊ ī eadē voce ſupponit ꝓ ẜuitute. Dictio em̄ ſemel poſita duas qn̄qꝫ īportat ſignificatōes .ſ. ꝓpriā l̓ īpropria. l̓ vtrāqꝫ. Proprie aūt ẜm diuerſa dicunt̉ ſeruitutes. Nā
ſi n̄ poſſem ex edibꝰ meis exire ī agroſ meosvl̓ ꝑuenire ad viā publicā niſi ꝑ agros tuos vl̓ ortos emi a te licētiā eūdi. hec licētiad̓r ẜuitꝰ itinerꝭ. qꝛ p̄diuꝫ tuū in hͦ mihi ẜuit.Seruitutes ruſtice ſunt q̄ p̄dijs ruſticis debent̉. veluti iter. actꝰ. via. aqueductꝰ. aquehauſtꝰ. pecorꝭ appulſus ad aquā. ius paſcēdi. calcꝭ coq̄nde. arene fodiēde. q̄ tria vltīapn̄t dici noīate ẜuitutes ruſtice. ſꝫ ſuꝑioraꝓprijs noībꝰ carēt. q̄ oīa reqͥre locꝭ ſuis. Nā.iter eſt ius qͦ ex ede mea ꝑ agros tuos poſſum in vicos publicos exire vl̓ ītrare. Sꝫaq̄ hauſtꝰ eſt vt aqͣm haurire poſſim de puteo tuo.Seruitutes vrbane ſūt q̄ p̄dijs vrbanis debent̉ .ſ. ītuitu alicꝰ edificij. Nā edificijs īherent velut altiꝰ tollēdi aut nō tollēdi. ne deficiat luminibꝰ. vl̓ ꝓſpectui domus viciniItē ſtillicidiū aduertēdi vl̓ nō aduertēdi ītectū vel in aream vicini. vt ſtillicidiū tectimei cadat in areā vl̓ fundū eius. Itē vt liceat īmittere vl̓ ꝓijcere tignū in parietē vicini. Et nota ꝙ an ſeruitꝰ ſit vrbana vel ruſtica colligit̉ ex qͣlitate predij cui debet̉ ip̄aſeruitꝰ. ⁊ nō ex qͣlitate ſeruitutis. qd̓ ptꝫ. nātalis eſt ſeruitꝰ qͣle eſt p̄diū cui debet̉. ſi em̄ſtillicidia domꝰ mee q̄ eſt vrbanū prediumꝯuerto in areā tuā q̄ eſt ruſticū prediū dicet̉ vrbana ſeruitꝰ. ⁊ ecōtra ſi tignū edificijmei cā īponendoꝝ fructuū facti qd̓ eſt prediū ruſticū īmitto in parietē domꝰ tue dicet̉ ruſtica ẜuitꝰ. etiā ſi domus tua ſit vrbanū prediū. Itē nota iuxta pͥmā acceptiōeꝫſeruitutꝭ ꝙ ml̓tꝭ modis qͥs redigit̉ ī ẜuitutē. de qͥbꝰ iſti. d̓ iure ꝑſona. ī tex. ⁊ ī glo. Un̄vt liber ẜuꝰ fiat ſunt iſta neceſſaria. Annisviginti iuuenē qͥ vēdit̉ eſſe. Rurſus eū ſeruū cui vendit̉ eſſe putare. Et iuuenē p̄ciuꝫqd̓ velit ꝑticipare Et ꝙ ſit liber ſciath̓ quivēdit̉ iſte. Que ſi defuerint ſeruꝰ nō cogit̉eſſe. Patēt gͦ ad hͦ qͣttuor reqͥſita. Primo ꝙſit annoꝝ viginti. Scd̓o ꝙ vēdat̉ ignoranti ꝯditionē libertatꝭ. Tertio ꝙ eo anīo vt p̄cij ꝑtem habeat. Quarto ꝙ ſciat ſe liberuꝫDe hoc vide glo. §. penul. inſti. ti. preal.Seruus eſt qͥ de iure gentiū vel ciuili dn̄ioalieno ſubijcit̉. In hac ꝑte ⁊ ius gētium etius ciuile detraxerunt iuri naturali. Et dicunt̉ ſerui nō a ſeruiēdo. ſꝫ a ẜuādo. Imꝑator em̄ vel pͥnceps captos ab hoſtibꝰ qͥ ẜuiſunt capiētiū vendere iubet. ⁊ ꝑ hͦ ſaluare ⁊nō occidere. hoſtibꝰ eī captꝭ ⁊ ſic ī ẜuituteꝫ