¶ Se
Senatuſcō trayanū. al̓s caruianum ſtatutuit ſi inter plures heredes infans ſit qͥ fari nō poſſit et ipſi rogent̉ ſeruū manumittere. nō iō lib̓tas int̓cidat̉. qꝛ fari nō p̄t īfansnec ſeruū pōt vēdere. ſed eſtimatꝭ ꝑtibꝰ ſeruū manumittāt ſalua portione infantis.Senatuſcō. damaſianū d̓r. qͦ cautū eſt ſi abeſt ille iuſta cā qͥ libertatē dꝫ. et hͦ ꝓnūciatūſit ꝙ ꝑinde libertas ei ꝯpetit vt ſi ab ip̄o directe data eſſet.Senatuſcō. trebel̓. a nouo iure incremētū⁊ formā hāc accepit vt excluſo ſenatuſcon.pagaziano liceat hereditatē reſtituēti qͣrtāpartē retinere int̓ ip̄m ⁊ fideicōmiſſariuꝫ ꝓrata portiōe dimiſſis actionibꝰ ꝯtra cōemſtipulationē. ⁊ ſi totā hereditatē volens reſtituerit ad eū. ⁊ in eum oēs tranſfert ſtipulationes.Senatuſcō. turpilianū qͦ ſtatuit̉ ne qͥs publici iudicij crimen intentās ab accuſationepublici criminis cā ordinata .i. poſt inſcriptionē ⁊ fideiuſſionē datā deſiſtat abolitione nō impetrata.Senatuſcō. velleyanū inductū eſt in fauorē mulierū ſcꝫ illaꝝ q̄ leuitate ſua ⁊ ſexꝰ fragilitate ſe ⁊ ſua obligāt ꝓ alijs fideiubendovl̓ obligationē in ſe recipiēdo. ꝑ hoc ſenatꝰcon. eis ſubuenit̉ ⁊ cōcedit̉ vt ipſe indēnesſeruent̉. ⁊ ſi ꝯueniant̉ ꝓ tali obligatōne pn̄topponere exceptōeꝫ ſenatuſcōſulti velleya.ceſſat aūt hͦ ſenatuſcon. cū mulier renūciauit velleya. ⁊ oī auxilio. ff. eo. ti. l. vl. Et dictū eſt a velleyano ꝯſule. qͥ fuit auctor illiꝰſtatuti. Et nota ꝙ mulier p̄t renūciare velleyano abſqꝫ alia certioratiōe. vt no. i. l. iuris ignorātia. C. qͥ admit. ad bono. poſſ. EtBal. ibi diſtinguit tria mēbra. aut mulierꝭinterceſſio vel fideiuſſio eſt ẜm leges. aut p̄ter leges. aut ꝯͣ. Primo caſu nō eſt querēdacertificatio. cū nō ſit opꝰ renunciatōne. ex qͦlege ꝑmittēte fideiuſſit Et ſunt qͥnqꝫ caſusPrimꝰ ſi intercedēdo aliquā pecuniā recipit. ⁊ ſic ſe obligat. l. antiqͣ. ī pͥn. ff. ad velley.Scd̓us ſi ſecūdo interceſſit l. ſi mulier ꝑfecte etatis. ff. e. ti. Tertiꝰ ſi ꝓ dote fideiubeat. l. fi. eo. ti. Quartꝰ ſi ꝓ libertate alicuiꝰ ⁊ īcā pia. Quintꝰ ſi apud minoreꝫ intercedat.ff. de mino. l. ſi apd̓. Secūdo caſu aut ē certificata aut nō. ſi pͥmū. valet renūciatio ſeruata ſolēnitate. videlicꝫ cū inſtru. pub. ⁊ teſtiū ſubſcpͥtiōe. Si ſecūdū. nō valet. Fallit tn̄ in duobꝰ caſibꝰ Primo qn̄ fit renun-
ciatio in iudicio valet colore ⁊ fauore iudicij. Secūdo ſi interuenit iuramentū valetẜm Bar. in. l. ſciendū. ff. de ꝟ. ob. et ẜm bal.in auc. ſacramēta pubeꝝ. C. ſi aduer. vend.Tertio caſu ꝯtingit ꝯͣ legē fideiubere duobus modis. Primo ꝓ marito nō in ſui vtilitatē ſed mariti. Scd̓o omiſſa ſolennitateinſtrumēti ⁊ teſtiū. Hec addit Bal. ſuꝑ additiōibꝰ Io. an. in ſpe. ti. de diſpu. ⁊ alle.Senatuſcō. iunianū poſt vocationē ad lib̓tatē ꝓducit ꝓpriū heredē ſeruū vel emptuꝫſiue dn̄s ex iuſta cā abſit ſiue latitet. ſine nōvult manumittere ſit ẜuil̓ ꝯditōis ſcitis pͥuatis pactis ſuā velit mutare ſnīaꝫ ſiue cōditionē pena ꝯͣ colluſorē ꝓmiſſa. ⁊ detegenti p̄mia taliter donando vt d̓ iure patronatus nanciſcat̉.Senatuſcōſultū voluſianū ſtatuit ꝙ qͥ īprobe in litē coeunt aut qͥcqͥd ex cōdemnatiōein rem ipſiꝰ redditū ſiue relatū ſit. l. iulia d̓puata vi tenet̉.Senatuſcō. fauia. in diſuetudinē abijt ītroducēs adoptionē fieri ꝑ tres mares adoptātes. ⁊ tres intercedētes emācipatiōes.Senatuſcon. largitianū merito eſt abrogatū latinā inducēs libertatē qͣ qͥs morte ſuarecipiebat̉ extra libertatē.Sentētia ẜm Azo. ī ſum. C. quō ⁊ qn̄ iudexſen. ꝓfer. dꝫ. Qn̄qꝫ p̄t dici cuiꝰ cūqꝫ orōis ſignificatio. qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ opiōe mgr̄oꝝ. qn̄qꝫ d̓r qͥcqͥd alicui de re aliqͣ placet. qn̄qꝫ eſtdeportatio. qn̄qꝫ excōicatio vel interdictu.ſed impropͥe. qꝛ excōicatio vl̓ interdictumpotiꝰ punit qͣꝫ finē cauſe īponit Iō potiusp̄t pena dici qͣꝫ ſnīa vl̓ diffinitio. Qn̄qꝫ ſentētia d̓r qd̓cūqꝫ iudicātis p̄ceptū nō nature. nō iuri. n̄ bonis moribꝰ ꝯtrariuꝫ Et ẜmhāc ſignificatōeꝫ diſtinguit̉. Quia ſnīaruꝫalia ē diffinitiua. alia int̓locutoria. alia cōuentionalis. alia q̄ d̓r p̄ceptū. alia mulcta.alia diſpenſatōnis. Et pōt ſic deſcribi ſnīadiffinitiua. Eſt diffinitio iudicial̓ ꝯtrouerſie finem īponēs. ff. e. ti. l. j. Et addūt qͥdamad diffinitionē indubitata. et q̄ nullo remedio attētari poſſit ꝑ. l. elegāter. §. ſi pꝰ rē iudicatā. ff. de trāſac. Uel ſic deſcribit̉ ſentētia diffinitiua. Eſt diffinitio iudicialis cōtrouerſie finē īponēs ex ꝓnūciatōe iudicisdānationē vl̓ abſolutionē ꝯtinēs. Et hͨ pͥncipalē diffinit q̄ſtionē vt qn̄ auditis vtriuſqꝫ ꝑtis allegatōibꝰ cā terminat̉ et finis pͥncipali negocio īponit̉ quā ſemel latā iude-
s 2