RE
Renunciatio proprie. eſt rei vel iuris ſpōtanea refutatio. ⁊ pōt fieri ꝑ illū ad quem ꝑtinet illud cui renūciat̉. alias generaliter renūciatio pōt fieri ꝑ quēlibꝫ de re ſua vl̓ iure ſuo ꝓprio. vt. vij. q. j. qͣꝫ ꝑiculoſum. C. depac. l. ſi qͥs in ꝯſcribēdo. c. ad apl̓icā. ⁊. ca. ſidiligēti. p̄alle.Repetitio capit̉ in iure ꝓ reacceptōe in teſtamēto vel ſubſtitutōe hereduꝫ. vt dū querit̉de receptiōe emolimēti. oneris. cōditiōis.modi vel alterius qualitatis ⁊ ſignificatureodē modo quo ꝓbabiliter ſignificari conducitur. Uerbi gr̄a Teſtator heredē inſtituit qͦ legata ab eo reliquit ⁊ vulgariter eiſubſtituit. ibi repetitio facta cenſet̉ a ſubſtituto. vt in le. licet. ff. de lega .j. ⁊ ratio ſumit̉ex volūtate in ſubſtitutōne. Item ibi teſtator heredē inſtituit titio ⁊ ab eo noīe propͥelegata reliqͥt vulgariterqꝫ ei ſubſtituit: ibinō cēſetur repetitio facta a ſubſtituto. vt. l.§. ad quid ibi nominatim. ff. ad. l. fal. d̓ hocvide no. in. l. licet. p̄alle. ꝑ Bar. vbi multoſponit caſusReplicatio ẜm Spe. eo. ti. de excep. §. multum. eſt exceptiōis facte excluſio. ⁊ ſic eſt q̄dam exceptio cōpetens actori ꝯtra exceptōnem rei. ⁊ iſtā ſꝑ opponit actor. ⁊ ꝯtra replicatiōem actoris dat̉ duplicatio reo. ⁊ iterūꝯtra duplicatiōem rei dat̉ actori triplicatō⁊ ſic in infinitū extēdere licet. inſti. e. ti. ī pͥn.de replicatōe. vide Io. an. ꝑ modū ſummein. c. nobis. de excep.Repromiſſio. eſt ꝓmiſſiōis iā facte ꝯfirmatio. vide ſupͣ ꝓmiſſioRepreſſalia eſt poteſtas pignorādi ꝯͣ quemlibet de terra debitoris data creditori ꝓ iniurijs ⁊ damnis. De his repreſſalijs d̓r deīiur. ⁊ dam. da. ⁊. c. ſi pignorationes. lib̓. vjvbi prohibent̉ extendi ꝯtra ꝑſonas eccleſiſticas ſub pena excōmunicatiōis vel interdicti. Un̄ breuiter repreſſalia dicunt̉ quādo aliqͥs oriūdus de vna terra ſpoliat̉ veldamnificat̉ ab alio oriūdo ab alia terra vl̓etiam ſi debitū non ſoluerit ei. tunc em̄ datur poteſtas iſti ſpoliato ꝙ ei ſatiſfaciat cōtra quēlibet in terra illa. vnde eſt ſpoliatorRepudiū eſt renūciatio ab vxore miſſa mavel debitorrito vel ecōtra. quia mittēs cōditioni alterius petit renūciari. Item dici pōt repudium qd̓ ſub teſtimonio triū teſtiū. vel a pn̄ti remittit̉ Etiam repudiū eſt reſidentium
diſcordantia. Inde dicit̉ libellus repudijſcriptura in qua alter alterius ꝯditioni renunciat. in libello aūt repudij ſcribebāturhec verba .ſ. Res tuas tibi habeto. vel restuas tibi agito. nec tn̄ p̄t mulier mittere repudium niſi cauſa approbata. vt ſi forte maritus ꝓpter naturalē imbecillitatē minimecōire poſſit. in libello ꝟo diſcutiendoꝝ ſpōſalium hec ꝟba erāt in vſu. ꝯditiōe nō vtorff. de diuor. ⁊ repu. l. j. Que aūt ſit differentia inter diuortiū ⁊ repudiū. no. ff. eo. tit. inrubrica.Repudiare eſt ſpernere. reſpuere. vel dedignari.Reputatio ẜm Placen̄. eſt cōpenſatio. vt. l. j.ff. de ſolutio.Res eſt verbū generale. vt. ff. ſi cer. pe. l. j. ⁊ īre ſua qͥlibet eſt moderator ⁊ arbiter. C. māda. l. in re māda. ⁊. C. de his qͥ vt indi. l. polla. in pͥn. Itē res deterior reddita nō videt̉.ff. cōmoda. l. iij. §. j. ⁊. ff. depoſit. l. j. §. res. etiamres ſua nemini ſeruit. l. in re cōi. ff. de ẜui. vrba. p̄dio.Res iudicata ẜm Azo. eo. ti. d̓r ſnīa q̄ finemꝯtrouerſiaꝝ ꝓnunciatione iudicis accipit.vt. ff. e. ti. l. j. Uel eſt qd̓ ꝯdemnatiōe vel abſolutione cōtingit. Et addunt quidā ſi nullo iuris remedio ſentētia poſſit attemptariaut lapſis decē diebꝰ poſſit reformari. Sꝫhoc nō placet Azo. Iteꝫ res iudicata eſt aiudice ⁊ in iudicio eius quod deductuꝫ eſtratione ꝑ eū adiudicatio. vt di. l. j. cum ibinota. Nam ibi notat̉ ꝙ res iudicata nō eſtſnīa. ſed id qd̓ ē deciſum ꝓnunciatō eiudicꝭSentētia vero eſt diſpoſitio vel pronūciatio iudicis legaliter declarata. licꝫ ergo ibigloſa videatur hoc ignoraſſe. Ex hoc ſeqͥt̉ꝙ interlocutoria nō poteſt appellari res iudicata. qꝛ nō capit finē ꝯtrouerſiaruꝫ. licetqn̄qꝫ ex interlocutoria cauſa diffiniat̉. necſentētie arbitroꝝ dicunt̉ res iudicate. qꝛ n̄imponūt finem. nā ꝑ ſolutōem pene poteſtreſiliriRes cōmunes naturali iure dicunt̉ quarūvſus omnibꝰ animalibꝰ eſt cōmunis. vt aeraqua ꝓfluēs. ⁊ mare. ⁊ eiꝰ littora ẜm Azo.⁊ inſti. de reꝝ diui. §. flumina autē. ⁊. ff. deacqͥ. re. do. l. j.Res publice dicunt̉ que ſunt omniū populorum ⁊ hominū tantū. vt ſunt flumina. etportus. ⁊ q̄ ſunt dedicata vſibꝰ ppl̓i. vt forūſtadium