Sh
Item teſtator legauit titio ſeruos qͦs ip̄e teſtator manumittere n̄ poterat vt manumitterent̉ manumitti nō pn̄t. hec īꝑſonalitasſignificat ꝙ legatarius ſeruos nō habebit.ſed remanebūt penes heredeꝫ. vt. l. ſi qͥs. ff.de lega. iij. Secꝰ ſi diceret vt manumitteret. qꝛ tūc remanerēt penes legatariū in. l.ſi qͥs eū quē. ff. de cōdi. ⁊ demō. Nō. qꝛ ex ſignificato ꝟbi ꝑſonalis imponit̉ onꝰ legatario. ⁊ ſi nō tꝫ onus emolimētuꝫ penes eumtn̄ remanebit. ⁊ ſic de alijs.Pertinere ad nos dicunt̉ q̄ ſpectāt aliqͦ titulo nō cā pignorꝭ. ⁊ q̄ nr̄a nō ſunt. ſed eē pn̄tl. verbū ꝑtinere. ff. de ꝟ. ſig.Pertinacia in malo. ꝑſeuerātia in v̓tute d̓r.Nā ꝑtinax d̓r valde tenēs vl̓ īprudent̓ durus. ⁊ irreuocabil̓. īdocibil̓. ⁊ obſtinatꝰ ẜmIo. an. in cle. j. de ſum. tri.Petitio hereditatis oībꝰ illis cōpetit qͥ iureveteri vl̓ nouo heredes ſunt vel fiunt ꝯtrapoſſeſſores vl̓ ꝓheredes qͥ poſſidēt nec poſſunt dicere quare poſſident veteri iure veluti. xij. tabulaꝝ vel ex teſtamēto nouo iurevelut ex ſenatuſcōſulto qͥ vero cū titl̓o poſſident hereditatē nō tenent̉ petitione hereditatis niſi in tribꝰ ca̓ſibꝰ. vt ſi venditor nōapparet vl̓ modico diſtraxit vl̓ de p̄cio noneſt factus locupletior. qͥbꝰ caſibꝰ vtilis petitio hereditatis liberis cōpetit contra teſtamentū parentū ⁊ ꝑentibꝰ ꝯͣ teſtamētū liberoꝝ. ⁊ frī ꝯͣ teſtamētū fratrꝭ. qͥ turpē ꝑſonaꝫinſtituit heredē. hͦ aūt de īofficioſo vtil̓ eſt.qꝛ ꝯpetit a tꝑe adite hereditatꝭ vſqꝫ ad quīquēniū exheredato nō dn̄o ꝯͣ ſcriptū heredem aditione iā factū dn̄mPetitio hereditatis fideicōmiſſaria cōpetitei cui fideicōmiſſaria hereditas reſtituiturex ſena. cōſul. trebelliano.Petitio hereditatꝭ poſſeſſoria q̄ d̓r bonoruꝫpoſſeſſio infra annū vtilis dat̉ emancipatꝭvel ſuis heredibꝰ infra centum dies ceteriſvſqꝫ ad. xxx. annos ꝑdurat. inſti. de bo. poſ.j. §. liberis.Ph¶ DePhilantrophū. idē eſt qd̓ ſalariūPhilateria dicunt̉ carte in qͥbꝰ cōtinent̉ incantatiōes. xxvj. q. v.Phitōnes ſūt īcātatores vl̓ diuīatores. dicti a phitōne qͥ fuit auctor diuinādi.Phiſis idem intelligit̉ in vbo oīmodā vt incle. j. de fo. ꝯpe. ſed an poſſidēs eccleſia ple
no iure poſſit eius bona ꝯuertere in vſumꝓpriū. et d̓r ꝙ nō in glo. verbi ad mēſam. incle. j. d̓ exceſ. p̄lato.¶ DeI1Pignus eſt res mobilis vel ſe mouēs apudcreditorē a debitore tradita ⁊ collata ad p̄ſtandū ſecuritatē de ſoluēdo debito. vl̓ adīplendo ꝓmiſſo. Ul̓ ſic. Pignꝰ ē res obligata ꝓ debito ad ſecuritatē creditoris. ⁊ dicit̉a noīe pugnus. qꝛ pugno vl̓ manu tradit̉.⁊ ꝯſiſtit in re mobili ꝓprie. qͣꝫuis hypothecaſit ꝓprie obligatio rei immobilis. Et d̓r hypotheca ab hypos qd̓ eſt ſub ⁊ theſis poſitio qͣſi ſuppō Itē pignꝰ ẜm Pa. eſt qd̓ daturꝓpt̓ rē credita q̄ dū reddit̉ ſtatiꝫ pignꝰ aufertur cuiꝰ poſſeſſionē ad tp̄s ſolū ꝯſequit̉ creditor. ceteꝝ dn̄iuꝫ penes debitorē eſt ⁊ ponit idē differentiā dicēdo. Pignera natorūdicunt̉ pignora reꝝ. ſubdēs. ſed vtraqꝫ cōfundit auctoritatē lectoris.Pignꝰ p̄toriū d̓r illud qd̓ alicui a iudice datur ꝓ maiori ſecuritate rei petite et adiudicate vide. l. ſi decreto. C. qͥ po. in pig. ha. ⁊. l.j. C. de p̄. pig.Pignus cōmitti eſt in eū ſtatum ꝑuenire vtd̓bitor dn̄iū pignorꝭ amittat. v̓bigr̄a. Tradidi vl̓ mutuaui tibi pecuniā ſub pignoriſꝯditōe. et niſi ſtatuto die pignꝰ luas vl̓ redimas d̓bitū ſoluēdo ꝙ ip̄m cōmittat̉ .i. amittatur.ignꝰ eſt duplex p̄toriū ⁊ iudiciale. Pretoriū eſt qn̄ mittit̉ actor in poſſeſſionē ꝓpt̓ cōtumaciā rei in nō ꝯꝑendo an̄ li. ꝯteſt. vl̓ pꝰ.Sꝫ pignꝰ iudiciale ꝯſtituit̉ qn̄ pꝰ ſnīaꝫ mittit̉ actor in poſſeſſionē ob victi ꝯtumaciaꝫin nō ſoluēdo. tūc em̄ victor ſtatī acqͥrit naturalē ⁊ ciuilē poſſeſſionē. de hͦ notat̉ ꝑ doctores ī. c. cōtingit. de do. ⁊ ꝯtu.Pignorare eſt rē aliquaꝫ ꝓ debito obligarecreditori vt ſecurior ſit de ſolutōne debiti.vl̓ eſt facere ꝯtractū ſic dictum.Pignoraticia actio Re. ſupͣ Actio pignorꝭ.Piſtores olim dicebant̉ faciētes panē pallacij qͥ ſuberant comiti horreoꝝ vt. C. d̓ piſto. li. xj. ẜm Accur.Piſcina locus d̓r ꝓ nutriēdis et ꝯſeruādispiſcibus deputatus vt qn̄ placuerit dn̄o d̓ipſis capiat.Pileꝰ d̓r a pilis. qꝛ pilos capitis tegit ⁊ ſtringit ẜm Io. an. in cle. ij. d̓ vi. ⁊ ho. cle. p̄t etiādici a pilis. qꝛ de pil̓ factꝰ ē