¶ Pe
expoſitio ⁊ legalis. Differūt aūt damnum.maleficiū. ⁊ pauꝑies. Nā damnū fit cū aīoiniuriādi. vl̓ ab habēte aīm iniuriādi. lꝫ nōvtat̉. Alia patēt locꝭ ſuis De pauꝑiei actione Reqͥ. ſupra. Actio.Paulina actio. Require ibidem.Pax ẜm Goffre. eſt diſcordie finis. vt. c. j. detreu. ⁊ pa. in glo. j. Itē pax eſt vinculū charitatis. vt in. c. nouit. §. ſed forſan. de iudic.Et ſunt ſex cauſe ꝓpter quas nō eſt pax int̓homīes. Prima qꝛ nō puniunt̉ maleficia.Secūda abūdantia tꝑaliū Tertia qꝛ nonpugnamꝰ ꝯtra demones. Quarta qꝛ nō cōſideramus dāna litis vbi diuitias. corpus⁊ aīam ꝑdimus. Quinta dubius euentusbelli qͥ non ꝯſiderat̉. Sexta qꝛ nō ſeruamꝰp̄cepta dei nec ſoluimꝰ decimas. et ſic qd̓ n̄capit xp̄s tollit fiſcus. xvij. q. vij. maiores.Hec eſt glo. no. d̓ re iudi. li. vj. ad apl̓ice.DePePeculiū eſt puſilla ſubſtātia. vl̓ pecunia ſeparata a rebꝰ ⁊ ratiocinijs pr̄is vel dn̄i data vl̓ ꝓmiſſa filio vl̓ ſeruo. ff. de pe. l. depoſiti. §. peculiū. ⁊ eſt multiplex .ſ. caſtrenſe vl̓quaſi caſtrēſe. ꝓuecticiū. aduenticiū. paganicū. nō paganicū. C. d̓ bo. q̄ libe. l. cū oportet. l. cū ml̓ta. l. cū nō. Itē peculium d̓r resparafernal̓. ff. de iu. do. l. ſi ego. §. dot. Iteꝫpeculiū ponit̉ ꝓ hereditate. vel pr̄imonio.C. d̓ epiſ. ⁊ cle. l. ſi quis p̄ſbiter. ff. ad trebel.l. cogi.Peculiū caſtrēſe eſt qd̓ miles acqͥrit dū militat in caſtrꝭ. et illd̓ eſt filij pleno iure taꝫ qͦad ꝓprietatē qͣꝫ qͦ ad vſufru.Peculiū palatinoꝝ d̓r etiā caſtrēſe .ſ. militūpalatij qͥ pͥncipē ſequunt̉. ẜm Accur. C. e. ti.li. xij. in Rubrica.Peculiū qͣſi caſtrēſe d̓r illd̓ qd̓ aduocatꝰ acqͥrit p̄ſtādo cliētulis ſuis patrociniū ī cauſis. vl̓ qd̓ magiſter grāmaticꝰ. loicꝰ vl̓ rhethoricꝰ. in ſcolis ſuo lucrat̉ exercitio. ī. l. fi.C. de inoffi. teſta.Peculiū aduenticiū eſt qd̓ filio aduenit abauo paterno. vl̓ mat̓no. vel ab altero. vt exꝓſpera fortuna. ⁊ ex teſtamēto agnatoꝝ velcognatorū. ⁊ qd̓ ſic filio aduenit ipſius ē qͦad pprietatē. patrꝭ ꝟo qͦ ad vſufructū Et d̓ralio noīe paganicū aduenticiū. Itē aduenticiū ſi ab imꝑatore vl̓ auguſto datū fueritcōꝑat̉ caſtrenſi peculio. in. l. cum ml̓ta. C. d̓bon. q̄ liber.
Seculiū ꝑfecticiū d̓r illud qd̓ de rebꝰ pr̄nisvl̓ dn̄icis ꝓficiſcit̉ ⁊ filio vl̓ ẜuo dat̉ vt ī eonegociet̉. ⁊ illd̓ eſt patris qͦ ad ꝓprietatē. ſedfilij vl̓ ſerui qͦ ad vſufructū. Et etiaꝫ al̓s d̓rpaganicū ꝓfecticiū.Peculiū clericoꝝ eſt pr̄imoniū clericoꝝ. nāpeculiū patrimoniū appellat̉. ff. ad trebel. l.cogi. in pͥn. vn̄ illud qd̓ a clerico velut ꝓprium poſſidet̉ eius peculiū d̓r. ſecūdo mō tn̄⁊ vſualiter peculiū dici ſolet filioꝝ ⁊ ſeruorū patrimoniū qd̓ eis a dn̄o vl̓ pr̄e dat̉. vt.ff. eo. ti. per totūPeculiū clericoꝝ ꝓfecticiū eſt qd̓ de boniseccleſie ꝓcedit. vel qd̓ eccleſie ꝯtēplatōe acquiritur.Peculiū aduenticiū eorundeꝫ eſt qd̓ acqͥrit̉ex oꝑa eorū. vel alias ꝓuenit ex intuitu ꝑſone. ⁊ hoc no. Goff. in ſum. eo. ti. Et d̓r peculiū a pecunia.Pecunia appellat̉ totū qd̓ hoīes hn̄t. ⁊ dicit̉a pecoribꝰ. qꝛ qͥcqͥd antiqͥ habebant totumin pecoribꝰ cōſiſtebat. vt. jͣ. q. iij. totum. ⁊ ſicſumit̉ cōiter. Qn̄qꝫ tn̄ capit̉ ꝓprie ⁊ ſtricte ſolum ꝓ numerata pecunia vt. xiiij. q. iij. c. putant qͥdam. ⁊ ibi glo. Alias appellatōe pecunie oēs res ꝯtinent̉. C. de ꝯſti. pecu. l. ij. etiāꝓculus ait. noīs pecunie appellatiōe rem ſignificari. ff. de ver. ſig. l. etiā. verbi gr̄a. Heres factus hereditate adita vendit eā ⁊ em̄ptori ꝑ ſtipulationē ꝓmittit qͣnta pecuniaex hereditate ad ip̄m ꝑuenit. ⁊c̄. appellatiōepecunie oīs res ſignificat̉. qꝛ ſenſus eſt. oīsres q̄ ex hereditate ad me ꝑuenit. ⁊ capit̉ ſignificatū ex diſpōne p̄cedēti. ſcꝫ vēditionehereditatis q̄ oēs res ſignificat. Itē ibi late ſignificat. dicēdo. heres mi volo te reſtituere titio pecuniā meā .i. hereditatē meaꝫ.vn̄ ꝑinde eſt ac ſi dicat hereditatē. bona vl̓res meas. vt. l. nāqꝫ. §. fi. ff. ad trebel. ſed ibiẜcat ſtrictiſſime duꝫ filiofamilias ꝓhibet̉mutuari pecunia. qꝛ ſignificat pecuniā numeratā. l. j. ff. ad ſenatꝰ cō. mace. iūcta. l. ſꝫ ⁊ſi. §. pecunie. e. ti. Rō vtriuſqꝫ. qꝛ in pͥori caſus ſubiectꝰ fuit ex fauore. gͦ ampliandꝰ. ſꝫ h̓caſus ſubiectꝰ ē ex odio. gͦ reſtringēdꝰ vt inregl̓a odia. de reg. iu. li. vj.Pedanei iudices. Re. sͣ. iudex pedaneiPedagia dicunt̉ q̄ dāt̉ a trāſeūtibꝰ in locuꝫꝯſtitutū a pͥncipe. ⁊ capiens pedagiū debetdare ſaluū ꝯductū. ⁊ territoriū eius tenereſecurū adeo ꝙ ſi aliqͥs d̓robet̉ .i. ſpoliet̉. ⁊ ēvulgare gallicoꝝ. tenet̉ ei dn̄s terre rapinē
p 3