¶ Ma
ctio. Quia maledicorū duo ſunt genera. c.cum ſancti. xxiiij. q. iij. Om̄is em̄ blaſphemus dei ⁊ ſctōꝝ maledicus eſt. c. ſtatuimꝰ.eo. titu.Malleatores adulterine monete ſunt qͥ falſam monetā malleant.Mancipiū eſt ſeruꝰ vl̓ ancilla. ⁊ ē neutri generis in voce. ſed cōis generis in ſignificatione. ⁊ d̓r qͣſi manucapiū. Et d̓r mancipium omne qd̓ manu capi pōt. ſicut hō equꝰ⁊ hoc generaliter. ſed ſpecialiter tm̄ ſignificat hoīes. quia tales erāt ſerui capientiumeos in bello iuſto.Mancꝰ eſt defectuoſus. Et ẜm catholi. d̓rqͣſi manu carēs. vt cui manꝰ abſciſa ē. vl̓ isē qͥ ībecillitate dextra faciliꝰ vtit̉ ſiniſtra. ff.d̓ edil̓. edic. l. qͥ clauū. §. penul.Mandatū ẜm Azo. eſt officiū ab eo qͥ gratuitū gratis ſuſcipit exhibendū. Et d̓r mādatū qͣſi manu datū. Qd̓ em̄ aliqͥs ꝑ ſe facturꝰ erat alij gerendū ꝯmittit. Et ꝯtrahit̉ſolo ꝯſenſu. Et nota ꝙ mandatū poſteriusfactuꝫ nō derogat pͥuilegio niſi de hͦ faciatmētionē. c. graue. de offi. ordi. Itē ꝑ mādatū generale nō ꝓhibent̉ niſi illicita. c. ſuꝑ qͥbuſdā. de ver. ſig. Itē tantū valꝫ mandatūgenerale qͦ ad oīa. qͣntum ſpeciale ad q̄daꝫ.de vo. ⁊ vo. redem. c. magne. §. rei. Iteꝫ reiturpis mādatū nullū eſt. ff. man. l. iij. Iteꝫqn̄ mandatū vl̓ pactū vnū ꝯtinet in ſe duoquoꝝ vnū eſt poſſibile ⁊ alterū impoſſibile nō obligat in ꝯtractibꝰ. vt ſi ego exiſtensrome ꝓmitto tibi hodie dare. xerfordie. ſꝫqn̄qꝫ obligat in iudicijs. vt ſi iudex mādatalicui ꝙ ꝯpareat corā eo die īpoſſibili. tūctenet̉ ꝯꝑere die poſſibili ẜm Hoſti. c. dilecti. de do. ⁊ ꝯtu. Itē qͥ exequit̉ mandatū nōdꝫ excedere fines mādati. inſti. manda. §. ſiis qͥ. Itē mandatū ſpeciale d̓rogat generali. Etiā ſi de eo nō facit mētionē. c. paſtoralis. d̓ reſcrip. ẜm Bern. in q̄ſtionibꝰ. ⁊ hͦ fallit in qͣttuor caſibꝰ. Primo in mādatis generalibꝰ q̄ ſunt effectu ſpecialia. c. ex ꝑte. deoffi. deleg. Secūdo in pͥuilegijs. de reſcpͥ.cū ordinē. Tertio. qn̄ res nō eſt ītegͣ. Quarto ī legatꝭ. ff. de ſuppel. leg. l. iij. Et differūtmandatū. iuſſio. ⁊ p̄ceptū. qꝛ iuſſio importat neceſſitatē nec finit̉ morte iubētꝭ. qꝛ ſucceſſor id facere tenet̉ Mandatū ꝟo importat liberā obſequēdi volūtatē ⁊ finit̉ morte. vn̄ Preceptū nō p̄cipitat mors p̄cipiētis. Mādatu mandatore cadente cadit. vt
no. de reſcrip. eaꝫ te. ⁊ ca. in his. de ꝟbo. ſig.Quidā tn̄ dicūt ꝙ tā p̄ceptū qͣꝫ mādatū finit̉ morte. ſi noībꝰ exp̄ſſis ſcribant̉ ẜm Io.an. xiiij. q. j. qd̓ p̄cipit̉.Mādator dicit̉ ille qui aliquid mādat alicui vt ſibi vel alij aliquid faciat. Reqͥre fupra. Fideiuſſor.Mandatariꝰ eſt qͥ mandatū ſuſcipit ad implendū ⁊ qn̄ mandatariꝰ accuſatus de crimine ꝯueniri poſſit ex ſua ꝑſona vide. l. nōideo minus. L. de accu. ⁊ no. in. c. mulieres⁊. c. vt fame. d̓ ſentē. excō. Et inter iſtas oriunt̉ actōes hincīde. qꝛ illi cui ſic mādat alteri ꝯtra illū qui mādatū ſuſcipit adimplēdū cū pͥmo cogi nō poſſet ꝙ reciꝑet mādatū. ꝯpetit actio mādati directa inqͣntuꝫ eisinterfuit factū fuiſſe qd̓ mādabat̉. Rurſusipſi mādatario qͥ mandatū ſuſcipit cōpetitactio mādati cōtraria ſi quas expēſas fecitvl̓ impēſas rōne mādati ſuſcepti inqͣꝫtuꝫ n̄exceſſit fines mādati. Si ꝟo mādatū exceſſit impēſis factis ipſas nō repetet ꝑ actōeꝫmādati cōtrariā. Sed inqͣꝫtum vtiliter expeudit per actionē negociorū geſtorū repetet.Manifeſtū eſt publica vl̓ famoſa ꝓclamatio ex certa ſciētia vl̓ certis auctoritatibꝰ ꝓueniēſ. Et poteſt manifeſtū ꝓbari ꝑ ml̓tosteſtes vl̓ auctores. nō tn̄ ꝑ tot ꝙ fiat notoriū. vide glo. in ca. ꝯſtitutionū. d̓ ver. ſigni.li. vj. Et. vj. q. ij. c. placuit. Spe. ti. d̓ noto.crimi. §. ſequit̉ d̓ māifeſto. circa pͥn. vbi d̓r.Manifeſtū eſt qd̓ patet pl̓ibꝰ. ſed non oībꝰSed notoriū oībꝰ publice patꝫ. Et no. ī. l.ciues. C. d̓ appel. ꝑ Bulg. ⁊ Butrigariū.Manifeſte vl̓ palā teſtari d̓r qͥ nō in publicū heredē noīat. ſed corā teſtibꝰ qͥ ad ſolēnitatē ſufficiūt teſtat̉.Manet .i. tenet vl̓ aſtringit. c. cū laicis d̓ re.eccle. nō alie. Ubi d̓r ꝙ laicis qͣꝫuis religioſis diſponēdi de rebꝰ eccl̓ie nō eſt data poteſtas apud quos obſequēdi manet neceſſitas nō auctoritas impetrādi. de cōſti. ca.eccl̓ie ſancte marie.Manſer eſt illegitimꝰ ꝓprie de ſcorto natꝰ.ẜm Hoſtiē. quaſi vulgo q̄ſitus. vn̄ ẜm abba. Manſeribꝰ ſcortū nochis mechꝰ deditortū. Ut ſeges a ſpica ſic ſpuriꝰ fit ab amica. Dant naturales que nobis ſunt ſpeciales. ca. niſi cum pridē. de renūc. in. §. ꝑſonein fi. vbi glo.Manſus ẜm vulgare ytalicorū dicit̉ quā-
n 2