¶ Li

vt eum liberet ꝑ acceptilationē. l. iij. §. nūcde effectu. ff. de libe. lega. Quia qn̄ teſtatordicit. volo liberari. vel lego liberationē. ſignificat̉ ꝙ vult ab herede liberari ex cōmuni mō intelligendi. Itē ibi. Duo ſunt rei ꝓmittēdi qͥ tenent̉ ad idē debitū quilibet īſolidū. teſtator legat vni liberationē. ſignificat ꝙ ille poſſit agere ꝯtra heredē vt liberetur ꝑ pactū. Sed alter non liberat̉ niſi illevnus liberaret̉ ex maiori vi. videlicꝫ acceptilatione. nā tūc etiā alter liberat̉. ſicut acceptilatio capit̉ ꝓ tali ſolutiōe ꝙ vno ſoluēte alter liberat̉. ſecꝰ in pacto. Sed certe pactū liberatōis in ſimplici ratōne valet tātūſicut acceptilatio. Itē duo ſunt rei ꝓmittēdi ſocij vni legata ē liberatio. ſignificat ꝙ ille cuius nomē aſcriptū nō eſt habet̉ ꝓ legatario. Et ſic agere pōt vt liberet̉ ſicut ille qͥnoīatꝰ eſt. Et hoc ſi teſtator ei ꝓuidere voluit qd̓ ꝓbat̉ ex ſimilibꝰ ꝯiecturis ſufficienter. qꝛ in ꝯtrahēdo ſocij ſunt. At ītellige ſocios ẜm Bar. qͥbꝰ oē lucrū ⁊ dānū eſt ꝯmune in illo debito. Itē ibi duo ſunt rei ꝓmittendi nō ſocij facti debitores ex pecunia q̄ꝓuenit ad vtrūqꝫ. vel cōuerſa eſt in cōmunem vtilitatē. teſtator legat liberationē vninō liberabit̉ ꝑ acceptilatōeꝫ ſed ꝑ pactum.Et iſtud pactū ꝓficiet etiam alteri in parteſeu medietate d̓biti. Et ſic intellige qd̓ no.glo. in. §. nūc de effectu. p̄all. Aōclude ergo aut ſunt ſocij ⁊ liberatio fit ꝑ acceptilationē Et ſic facta vni ꝓdeſt etiā alteri. Sꝫiſte alter n̄ legatariꝰ nō poteſt agere niſi vbiteſtator ei ꝓuidere voluit. Aut non ſunt ſocij. ⁊ tūc liberatio fit ꝑ pactū de nō petēdo⁊ ꝓdeſt alteri īmediate vt in altera medietate tm̄ ꝯueniat̉. Itē nota ꝙ pactū factumvni ꝓdeſt alteri ꝓut actū eſt. ⁊ nō alias. naꝫſi eſt actū ius ex eo queri tātū illi cui fit illiquerit̉ tm̄. Si ꝟo actum eſt ius q̄ri vtriqꝫ.tūc q̄rit̉ vtriqꝫ. In dubio ꝟo pactū factuꝫreo ꝓdeſt fideiuſſori. Sed nō pactū factūfideiuſſori ecōtra prodeſt reo. niſi vbi fideiuſſori fit acceptilatio. ⁊ pͥncipalis obligatus eſt re. Quia tūc hec acceptilatio reſpectu pͥncipalis ꝯtinet pactū. qd̓ ſibi prodeſtlege ⁊ ꝑ iuſiu. §. ⁊ ſi fideiuſſori. ff. de accept.Poſſet tn̄ dici ꝙ pͥncipalis liberat̉ ipſo iure. qꝛ hoc fit ꝑ ꝯſequentiaꝫ. vt ibi nota. Inacceptilatione aūt ſi fit pͥncipali ꝓdeſt fideiuſſori. Facta aūt fideiuſſori ꝓdeſt ei tm̄ ſihoc eſt actū. In dubio ꝓdeſt pͥncipali licet

nō ſemꝑ. ꝓut no. in le. ſi quis reum. de libe.lega. ⁊ finaliter cōcluditur ꝙ liberatio vniꝑſone in vna re vel in vno debito ad aliamꝑſonam. aliam rē. vel aliud debitū extēdit̉Si hoc diſponētē qͦuis ꝓbabili medio voluiſſe ſignificat̉. Et liberatio generalis nōꝯp̄hēdit que ibi non ꝯtineri aliqd̓ mediuꝫcōcludit. Et liberatio cōceſſa ſpecialit̓ generaliter inter viuos ⁊ vltima volūtate ſignificat quod ſignificare quoduis mediūꝓbabile declarat.Libertas eſt res ſpūalis. ⁊ ideo poteſt venire in ꝯmutationē cū alio ſpūali. d̓ re. ꝑmu.ca. ad q̄ſtiones. ⁊ de ſer. nō ordi. c. nullꝰ. inglo. vlti. Iteꝫ libertas eſt natural̓ facultaseiꝰ qd̓ cuiqꝫ facere libet niſi qd̓ vi aut iureꝓhibet̉. īſti. de iur. ꝑſo. in pͥn. Et hec facultas qͣꝫuis late pateat. tn̄ ei quādoqꝫ reſiſtit̉de facto. vt qn̄ non poſſumus qd̓ deſideramus. vl̓ de iure. vt qn̄ non facere furtū autrapinā ꝓhibemur.Libertas latina fuit libertas que habebatꝙ ſi moreret̉ ille cui dabat̉ libertas. tūc tenuit. ſed ſi ſuꝑuixit tūc nō tenuit. ſed hodieeſt correcta per legē pͥmam. C. de la. lib. tol.Require ſupra latini. Et dicebat̉ latina ꝑſimilitudinē. Nam vt romani nomīati ſūtquia romanis ſubijciebant̉ et incolumesmirtebant̉. licet ẜm rem latini vel romaninō eſſent Et illa libertas latina d̓r cū nō eſſet vera libertas.Libertas dedititia. Reqͥ. ſupͣ dedititia.Libertas fideicōmiſſoria ē quā teſtator directe nō voluit competere. ſed ꝑ manumiſſionē alteriꝰ cuiꝰ fidei hoc ꝯmiſit .ſ. vt manumitteretLibertas teſtamētaria eſt que ex ipſo teſtamento directe cōpetit. vt. C. de teſta. ma. inpͥn. in glo.Libertas vindicte eſt que fit ꝑ vindictā. C.de vin. liber. in pͥn. glo.Liberti ſiue libertini ſunt qͥ ex iuſta cāa ſeruitute manumiſſi ſunt. Nec eſt int̓ eos differētia. licet qͥdam minus prudenter dicūtlibertinū eſſe filiū liberti. vn̄ libertꝰ meꝰ vl̓libertinꝰ d̓r ille qͥ ẜuꝰ meꝰ fuit ſed manumiſi eū. Et ego ipſi dicor patronꝰ. de qͦ ſuꝑ v̓.in ſeruitute. inſti. de liberti.Libertus abortiuus eſt qui in teſtamentoeius qui abortus eſt. id eſt mortuus manumittitur.Libertus aſſignatitiꝰ eſt quē patronꝰ eiꝰ ex