¶ Le
ita erant a dn̄is manumiſſi vt erant in vitaliberi ⁊ gauderent plenaria libertate in bonis ſuis. ſed in morte ſerui erāt. qͣre pꝰ obitū eorū nō poterāt ſuccedere parētibꝰ. ⁊ er̄go bona eoꝝ tanqͣꝫ ſeruoꝝ ad dn̄os deuoluebant̉. Et heredes eoꝝ nihil poſt morteꝫeoꝝ ꝯſequebant̉. ſꝫ ꝯtrariā hn̄t ꝯditōeꝫ dediticij. vt ſupͣ dictū eſt in lr̄a. D. ⁊ ī deſuetudinē abierūt. qꝛ peſſima ꝯditio erat. vn̄ inſti. d̓ lib̓ti. ꝟſus. Uita latini gaudent. dediticij morte.Larue ſunt deformatiōes hoīm ꝓpter appoſitionē coloris.Laudū eſt ſentētia arbitri. Et laudare ē ſententiā arbitralem ferre. Itē laudare dꝫ arbiter in loco vbi ꝯpromiſſum eſt factū. alias nō valet laudū. l. ſi cū dies. §. ſi arbiter.ff. de arbitris. Sed quō locꝰ accipiat̉. Dicit Ludo. d̓ roma ꝙ pro ciuitate. et allegatSpe. ſingulariter in titu. d̓ arbi. verſi. iteꝫq̄rit̉ an ſtricte. ⁊. §. ſequit̉. Itē lauduꝫ arbitroꝝ nō pōt reſcīdi p̄textu inſtrumētoꝝ denouo reꝑtoꝝ ſi eqͥparas arbitramētū trāſactioni. Sī aūt vis equiparare reductiōiappellatiōis tunc poſſet ſicut in appellatiōein qua nō ꝓbatum ꝓbabo. Dicit Fridericus de ſenis in ꝯſilio ſuo. cc.xxxvij. qd̓ incipit Petrus teſtat̉.¶ DeLeLeuis culpa. vt in. §. p̄terea. qͥ. mo. res ꝯtrahi ob. inſti.Leuiſſima culpa nō eſt p̄uidere qd̓ ſapiētiſſimus p̄uidiſſet. vt poſui rem in capſa. ⁊ cūclaue clauſi. et credebā eſſe clauſam claueamota nō ꝓbans an eſſet clauſa. Et ſimilit̓de leui. depoſitariꝰ nō obligat̉ ſi res depoſita ꝑdet̉. niſi ꝑtes ſic ꝯuenerint. Sed de lata culpa ſemꝑ tenebit̉. Et etiā ē lata culpaneſcire iura ciuilia. l. leges. C. de legibꝰ. vbicaſus ad litterā. qꝛ oēs debent ſcire iura ciuilia. Nō ergo excuſat̉ dicēs neſciebā ꝙ lexꝓhibebat. Etiā ī maleficijs ignorātia craſſiſſima et negligētia maxīa lata culpa eſt q̄dolo ꝯꝑat̉. Sꝫ caſus fortuitꝰ ē inopinatuſrei euētꝰ qͥ nullo hoīm remedio p̄uideri p̄tvt. C. d̓ pig. act. l. q̄ fortuitꝰ. ⁊ inſti. eo. tit. §.item is cui. vide ſupra Culpa.Legatus eſt ille cui certa patria vl̓ ꝓuinciaꝯmittit̉ gubernāda. vt in. c. nouit. de appel.Pōt etiā dici legatus qͥcūqꝫ ab aliqͦ ad aliquos eſt miſſus. Aliter Legatos dicimus
eoſdem quos aduocatos vl̓ patronos cāꝝqͥ in forenſibꝰ negocijs p̄eminētibꝰ litigantibꝰ ſuū p̄bent patrociniū. Et nota ꝙ triaſunt genera legatoꝝ. Quidaꝫ de latere dn̄ipape mittunt̉: vt cardīales quos appellantfratres. Et tales poſſunt abſoluere hoīesſue ⁊ alterius ꝓuincie. in ꝓuincia ⁊ extra. ⁊eqͥparant̉ ꝓcōſulibꝰ. Alij ſunt non d̓ latereſed datiui. illi ſimpl̓r in legationē mittunt̉.vt p̄lati qͥ tm̄ abſoluūt ꝓuinciales. ⁊ in prouincia nō extra ꝯſtitutos. Et equiꝑant̉ p̄ſidibus ꝓuinciarū. Tertij ſunt natiui. qͥ ſuarū eccleſiarū p̄textu legatione fungunt̉. vtarchiep̄s cantuarienſis. d̓ quo in. c. j. d̓ off.deleg. li. vj. Et tales ſunt quattuor. ſcꝫ archiep̄s Eboracēſis Cātuariēſis. Remenſis. ⁊ Piſanꝰ. vt nota. in allega. c. j. e. ti. li. vj.allega. Et legatus ꝑ lr̄as d̓ ſua legatiōe fidē facere debet ſi exigat̉. vt. C. de māda. pͥn.l. vnica. Et eiꝰ vice fungit̉ a qͦ deſtinat̉ ⁊ vicem alteriꝰ gerit. qͣre honorādꝰ eſt ſicut illecuius vicē gerit. lxxxix. diſtin. c. vlti. vbi d̓r.ꝙ dyaconꝰ non debet ſedere an̄ p̄ſbiteruꝫniſi locū habuerit ſui patriarche. tunc eniꝫſicut illius locū tenēs honorabit̉. vt. xciiij.diſtin. c. j. Item legatus generalis pōt cognofcere ꝑ ſimplicē q̄ relā. et ꝑ appellationēde cauſis ſubditoꝝ ſuffraganeoꝝ ſuoꝝ. vtnota in glo. cauſe illorū. ca. j. eo. titu. Et legatus a latere cōferre poteſt eccl̓ias vacātes. ſi eſt cardinalis. alias non. vt nota. ī. c.jͣ. eo. titu. li. vj.Legatꝰ ꝓcōſulis eſt cui ꝓcōſul poſtqͣꝫ ꝓuinciā eſt iugreſſus mādat iuriſdictionē det̓minatā ⁊ aſſignatā. aut qn̄qꝫ in itinere morā paſſus vl̓ neceſſariā trahēs. vt in. le. aliqn̄. d̓ offi. ꝓcō. ⁊ lega.Legatū eſt donatio quedā in teſtamento ateſtatore relicta. inſti. d̓ lega. §. j. ⁊. ff. d̓ lega.ij. l. legatum. Uel eſt deliberatio hereditatis qua teſtator ex eo ꝙ vniuerſuꝫ heredisforet alicui qͥd collatū velit eſſe. in. l. legatūff. d̓ lega. j. Et relinquit̉ legatū nō vtheredi. ſed cui placet. vt dicendo. hoc illi d̓legovel relinquo. id eſt dandū diſpono. Uigebat aūt legatū olim pluribus modis. Qn̄qꝫ ꝑ vendicationē his verbis. Ille amodovēdicat a me illam rem ſibi vt ſuā vt dicatſuam eſſe. et petat vt ſuā. Qn̄qꝫ ꝑ damnationē his verbis. Heres meus damnatuseſto. id eſt obligarꝰ eſto hoc illi dare. Qn̄qꝫẜm quoſdam legatur ꝑ ꝯdemnationeꝫ. qu