¶ HE
nō eſt p̄fixꝰ. tūc tm̄ cadit ꝯiectura deliberatōis vl̓ p̄ſumptio ꝓpt̓ mētis ambiguitatem⁊ vſqꝫ ad annū poſſit deliberare. Si futuri tꝑis. aut negatiua. vt nō adibo. ⁊ ē repudiatio. qꝛ ſub̓a aditiōis negat̉ exnūc. proutalias ⁊ ſꝑ in ſecula ſecl̓oꝝ Aut affirmatiuavt adibo. ⁊ nō inducit̉ aditio d̓ pn̄ti ẜm catho. nō ob. qꝛ videt̉ ꝙ ſtatim adeat. eo quiaꝯtrarioꝝ eadē eſt diſciplina. ff. de ꝓcu. l. pōponius. §. ſi ſtipuler. nā adibo ⁊ non adibonō ſunt oppoſita vl̓ ꝯtraria. qꝛ nō adibo negat totū tꝑs. ſꝫ adibo ſolū tꝑs futuꝝ dic̄. etexcludit pn̄s. Et ſic eſt plꝰ in negatōe qͣꝫ inaffirmatōe. Et eſt dare mediū int̓ iſta. h̓ catho. Idē ad ꝓbandū hereditatꝭ aditionempoſt longā diſtinctiōꝫ ꝯcluſit qͣndam no.doctrina in iſta ſingulari queſtione. Poneago ꝯͣ heredē debitorꝭ mei ip̄e negat ſe heredem corā iudice. Cōuinco eū hr̄e anulumſignatoriū defuncti. ille vidēs ſe dep̄henſūdic̄. Furatꝰ ſum anulū de manibꝰ dn̄i. dūeſſet ī agone. Querit̉ an ſit ꝯuīctꝰ vt heres.vel an debeat puniri vt fur. Catho rn̄det.Si ille erit ſuꝰ heres .ſ. filiꝰ ⁊c̄. tūc ꝯuictꝰ eſtheres. Si erat extraneꝰ. tūc vt fur. l. ſi ẜuū.§. p̄tor. ⁊. l. ſi extraneū. ff. d̓ acqͥ. here. Rō. qͥaip̄o iure filiꝰ eſt heres. ſꝫ extraneꝰ nō anteqͣꝫadeat hereditatēHereditaria actio. Re. ſup̄ Actio hereditaria.Dereditas decurionū nauicularioꝝ coarcaliū militū ⁊ fabricēſiū ẜm Azo. in ſum. C.e. ti. in rubrica. ⁊. l. vlt̓. d̓r in qͣ qͦddā ſpecialeius obẜuat̉. de qͦ no. ibidē.Heres ē ille qͥ ſuccedit ī vniuerſū ius defūcti. l. cū heres. ff. de diuer. ⁊ tꝑa p̄ſcrip. vel ēdn̄s hereditatꝭ qͥ fit aditiōe ī volūtarijs. §.fi. inſti. d̓ here. qͣl. ⁊ diffe. Sꝫ ī neceſſarijs d̓fert̉ ip̄o iure hereditasHeredē inſtituere eſt aliquē pꝰ mortē ſuamloco ſui ī oībꝰ bonis dn̄m ꝯſtituere. Nā d̓rheres ab herꝰ .i. dn̄s. ſibi em̄. ſuccedūt vniuerſa bona defuncti. ⁊ ad eū cōmoda ⁊ incōmoda hereditaria redeūt. Et pn̄t īſtituiheredes generalit̓ om̄s ⁊ acciꝑe qͥcqͥd a teſtatore eis relinquit̉ ſiue ſint filij. ſiue extranei. ſiue liberi. ſiue ẜui teſtatorꝭ vl̓ alieni. ſiue paterſfamilias. ſiue īpubereſ. ſiue ꝑſonapͥuata. ſiue eccīa. ſiue vniuerſitas. his exceptis qͥ nō pn̄t inſtitui heredes .ſ. deportatꝰꝓpter delictū in inſulam. ſiue bānitꝰ ꝑpetuodānatꝰ in metallū fodiēdū. vt. C. d̓ here. in-
ſti. le. j. collegiū illicitū nō approbatū. vt. le.collegiū. ti. alle. Inceſtuoſus natꝰ ex dānato coitu .i. ſpuriꝰ teſtatorꝭ. ſeruꝰ accuſatꝰ deadulterio cū dn̄a ſua cōmiſſo. ab illa dn̄a īſtitui nō p̄t. hereticꝰ. apoſtata. mulier ꝯuolās ad ſecūdas nuptias infra tꝑs luctꝰ .i. īfra annū poſt mortē pͥmi viri. vt. C. de ſecū.nup. l. j. ⁊ hͦ de iure ciuili. Qui ſciēter cōtraxit cū aliqͣ muliere ignorāte ſecūdas nuptias eſſe illicitas nō p̄t ab iſta inſtitui ⁊c̄. ⁊ ſūtdiuerſi heredes. Nā heredes alij ſui ⁊ neceſſarij. alij neceſſarij tm̄. alij volūtarij. alijlegitimi. alij legatarij. alij teſtamētarij. alijfideicōmiſſarijHeredes ab inteſtato ē ille qͥ ſuccedit ī iusdefuncti ſine oī teſtamēto. vt inſti. de here.que ab inteſta. deferunt̉Heres fideicōmiſſariꝰ eſt cui ex fideicōmiſſo relicta ē hereditas dāda illi cui teſtatordiſpoſuit dicēdo ſic. Fidei tue cōmitto. vthͦ des illi. Et nota ꝙ illa ſunt deſperata. ſꝫforte ꝓ tāto d̓r heres fideicōmiſſariꝰ. qͥa fideicōmiſſariꝰ loco heredis habet̉. vt inſtit̓.de fideicō. here. §. reſtituta. vt qͥ directe ⁊ īmediate ex teſtamēto nihil caꝑe p̄t. qͣlis eſtſpuriꝰ. ſaltē capiat ex fideicōmiſſo. ſꝫ ip̄e ꝟenō eſt heres. cū ſit rogatꝰ a teſtatore hereditatē adire. ⁊ poſtea reſtituēdo. licꝫ reſtitutōne fctā pꝰ ſꝑ hęres maneat. vt dicto. §. reſtituta. Duo gͦ heredes inſolidū eē nō pn̄t. vtff. cōmo. l. fi. ⁊. l. ſi vt certo. §. ſi duobꝰ. licetalij dicāt ꝯͣriū videlicꝫ ꝙ ille cui teſtator dari vl̓ reſtitui hereditatē diſpoſuit. vt manifeſte colligit̉ ex. §. ſꝫ etiā id. inſti. d̓ fideicommiſ. here. licꝫ ꝟba ibi poſita videāt̉ innuereoppoſitū. ſi inſpiciāt̉Heres legatariꝰ ē qͥ legatū accepit vl̓ cui legatū factū eſt. vt. l. qͦtiēs. C. d̓ here. inſti.Heres legitimꝰ ē qͥ ex lege duodecim tabulaꝝ aūt ex iurꝭ ꝯſtōe etiā ſine teſtam̄to ſuccedit defuncto. vt ſūt agnati. ꝓximi. inſti. d̓legit. ag. ſuc. in pͥn.Heres neceſſariꝰ ē ẜuꝰ heres inſtitutꝰ ī teſtōdn̄i ſui ab eo qͥ facultates ſuas hꝫ ſuſpectaſne poſſit ex ip̄is ſatꝭ fieri creditoribꝰ qͥbꝰ eſtobligatꝰ adeo ꝙ n̄ credit alienū hereditatēſuā adire. ſi heredē eū inſtituerit qͥ ẜuuſ heres factꝰ. iō neceſſariꝰ d̓r heres. qꝛ ſiue velitſiue nolit cogit̉ ſuā hereditatē adire vt ſatꝭfaciat creditoribꝰ. vt inſti d̓ hered̓. qͣli. ⁊ differē. §. j. Et hͦ veꝝ niſi illi ẜuo debeat̉ fideicōmiſſaria libertas. l. is qͥ ſoluēdo. ff. de he