Druckschrift 
Vocabularius utriusq[ue] iuris
Einzelbild herunterladen
 

Ex

mona. de re iudi. q̄dā eſt dilatoria iudicijopponit̉ ꝓprie ad īpediendū iudiciuꝫ an̄ lit̓.ꝯteſt. ꝓbat̉ tāqͣꝫ p̄iudicial̓ expediēda venit an̄ lit̓. ꝯteſt. Et idē dicendū eſt de replicatiōe eiuſdē. Quedā eſt declinatoria fori.vt ibidē notat̉. Itē colligit̉ diuiſio ex. l. iijin fi. ff. e. ti. vide de ſpe. e. ti. Et nota declinatorie iudicij ſunt ī initio ꝓponēde. Etſunt iſte ꝯͣ iuriſdictionē iudicꝭ opponunt̉ ne ſi eis ſcient̓ obmiſſis ad alia ꝓcedat̉videat̉ qͥs in iudicē ꝯſentire. C. de excep. le.vlt̓. no. Gof. de dila. §. ſūt alie. in fi. Sūtetiā iſte ꝓbāde in initio. vt pͥus ſciat̉ iuriſdictiōe iudicꝭ an̄qͣꝫ ꝓcedat̉ ad vlteriora. habent tn̄ etiā locū poſt ſnīam ſi ex ignorātiaobmittant̉. ſen. re iud̓. ad ꝓbandū. C. ſi a cōpetēti iudi. l. vlt̓. Etiā dilatorie ꝓponēde ꝓbande ſunt an̄ lit̓. ꝯteſt. c. int̓ mona.alle.. c. paſtoral̓. de excep. C. de ꝓba. l. pnl̓.Dilatorie ſolutōis ſunt ꝓponēde ſil̓r in initio cauſe .i. an̄ litē cōteſtatā. ꝓbāde poſtqͣꝫactor ſuā intentōem fundauerit. ſꝫ ꝑemptorias ꝓbabit reꝰ poſtqͣꝫ actor ſuā intentiōeꝫprobauerit. de hoc vide Goff. de ꝓbatio. §reſtatExceptio ꝑemptoria ẜm Spe. vocat̉ ſic. qꝛactiōem vel intētionē agētis perimit ſcd̓mIo. an. c. j. de lit̓. ꝯteſt. li. vj. ſeu ius ledit. vtinſti. de ꝑpe. temp. actio. §. ꝑpetue. vt pactū de petēdo ī ꝑpetuū. iuſiuranduꝫ agēdo vl̓ accuſando. videlicꝫ petebaꝫ ate centū. tu excepiſti pepigi tecū de nonpetēdo ī ꝑpetuū. vl̓ iuraui agere vel accuſare. ip̄o iure tollūt naturalē obligatōnem. vt. ff. iureiur. l. fi. circa pͥn. qd̓ doctores ītelligūt eſſe veꝝ de volūtaria ꝯuētionali. ſecꝰ aūt de neceſſaria. Ciuilē aūt ipſoiure tollūt ſꝫ ope exceptionis elidūt. Etẜm Azo. ſꝑ obſtāt he agēti etiā ſi ceſſaueritagere mille annos.Exceptio ꝑpetua ē ꝑpetuū hꝫ effectum. vt petꝭ a me debitum excipio tu remiſiſtimihi. exceptio ꝑpetua dici p̄t. perpetuocōpetit qn̄cūqꝫ actor agit qꝛ exceptiopetit niſi qͥs agat. ff. excep. l. exceptio.Exceptio tꝑalis ē ad tꝑs vtilis eſt. vt cumpetis debitū excipio feciſti pactū mecuꝫde petēdo. exceptio vſqꝫ ad annū vtil̓eſt. poſtea ꝟo. de de reſcrip. c. pleꝝqꝫ.de offi. or. c. paſtoral̓. in fi.. ff. e. ti. l. exceptōne. §. tēꝑales. Et etiā dilatoria d̓r. qꝛ differt ꝓlōgat cām. aūt aufert. Aliud exē

plum. ꝯuenio te corā iudice tuo. tu excipis te eſſe foro eiꝰ. vide glo. in verboexcuſari. c. ſi aūt. de reſcrip.Exceptio anormala eſt ſequit̉ normaꝫaliaꝝ. qꝛ p̄t opponi an̄ lit̓. ꝯteſt. poſt. ī lit̓.ꝯteſt. vt exceptio excōicatiōis alie .ſ. qͥbꝰdubitat̉ an ſint ꝑpetue an tꝑales. vt exceptio mr̄imonij. exceptio numerate pecunie. numerate dotꝭ. vt no. inſti. excep§. appellant̉. pl̓es alie ẜm Hoſtiē. Spe.eo. ti. vt exceptio cōpetit fideiuſſoribuſ exepl̓a diui adriani ꝯͣ creditores. vt no. inſti.de fideiuſ. §. ſi pluresExceptio rei iudicate non pōt opponi qn̄ fitſuꝑ eadē re. qn̄ eſt ex eadeꝫ cauſa eademperſonaExceptio doli eſt quadruplex vt no. Accur.in glo. qui ſe debere. ff. de ꝯdit. ob cau. da.cau. ſe.Exemptio ꝓprie eſt vbi aliqͣ ꝯuētualis eccīacanonicoꝝ ſeculariū vel regulariū monachoꝝ vl̓ monialiū immediate ſub eſt pape.Haꝝ exemptionū alia vniuerſal̓. alia ꝑticularis. Uniuerſal̓ eſt vniuerſitate iuris ſpectat ad papaꝫ. ita metropolitanoaut dyoceſano nihil iuris manet in eademParticularꝭ eſt ꝑte in certis caſibus abeoꝝ iuriſdictōe eximit̉. alias ꝑtinet ad eoſdem. Uerbi gratia. ſi forte aliqͣ eccīa qͣntūad eſt exempta vt nullꝰ archiep̄s vel ep̄spoſſit in ea diuīa ſuſpēdere ſic̄ in ſua dyoceſi. alias ei exhibeat reuerētiā honoreꝫItē exemptiōis monaſterioꝝ due ſūt ſpēs.quedā recognoſcūt ſuꝑiorē niſi papam.alia ſunt ordinū exēptoꝝ. vt monaſteria ciſtercienſiū. ⁊c̄. corrigit ordinariꝰ loci.ſꝫ abbas vel pͥor eoꝝ. glo. eſt ī cle. attēdētesde ſta. mona. Itē exemptionū alia ꝑſonaliſalia local̓. ꝑſonal̓ eſt vbi archiep̄s vel ep̄uſeximit̉ vt a nullo nec etiā a legato ſediſ apoſtolice. nec etiā a iudice delegato excōicarivl̓ interdici valeat aut ſuſpēdi ſꝫ local̓ eſtloco. eſt eccīe dat̉.Exemplaris d̓r illa ſubſtitutio fit filio furioſo ſeu mēte capto ī euentu mortis ī furore ſeu ſana mēte. Et d̓r exēplaris qꝛ admittit̉ fieri p̄dictis ſic̄ pupillaris pupill̓ fit ꝓpter etatē ſibi teſtamentū ꝓuidere nequiuerint. ſic em̄ p̄dicti ꝓpter furorē. demētiam. ſeu defectū mētis. vt inſti. de pupilla.ſubſti. §. j. in pͥn. In multis tn̄ differta pupillari. vt intra dicet̉ de ſubſti. Significat