ExQA℟
Emologari. alias omologari eſt ꝯfirmari.vt dicimꝰ ꝙ arbitriuꝫ emologat̉ .i. ꝯfirmat̉ſilētio decē dieꝝ tacite vl̓ exp̄ſſe ẜm Goff. īſum. de arbi. §. effectꝰEmunitas ẜm Goff. in ſum. eo. ti. ē libertasꝯceſſa eccl̓ijs vel eccleſiaſticꝭ ꝑſonis ⁊ rebꝰalijs adeas ſpectātibꝰ. Uel eſt pͥuilegiū eccleſiaſtice libertatꝭ vel ꝑſonaꝝ vel reruꝫ adeā ꝑtinentiū. Dr̄ aūt emunitas quaſi extramunia .i. officia vl̓ onera a qͥbꝰ eccleſie ſuntīmunes. vt. e. ti. c. eccīe. vn̄ locus ꝯſecratusſcꝫ eccīa habꝫ īmunitatē .i. libertatē vt nullus inde trahat̉ ꝑ vim niſi in caſibꝰ ſcꝫ ſi fugiens ad eccīam ſit publicꝰ latro. vl̓ nocturnus depopulator agroꝝ. id eſt. deuaſtatorfructuū in agris. Etiā ſi in ip̄a eccīa cōmiſit homicidiū. furtū. vel maleficiū. qͥa fruſtra auxiliū legis implorat qui cōmittit inlegem. de vſur. quia fruſtra. de appel. ca. anſit. C. de iure deli. l. ſanximus. §. ſi vero. Ul̓dicit̉ quaſi extra munia .i. munera. Nō em̄eccīa ſubit ſordida munera. vt calcis coq̄nde. arene fodiēde. ⁊ ſil̓ia. De quibꝰ vide hoſtien. in ſum. e. ti.Emiſſariꝰ ꝟo d̓r qͥ facilit̓ ſalit ſuꝑ aquas vl̓ꝑ aquas ⁊ foſſata¶ De EnEnucleare vetꝰ ius .i. extra nucleū obſcuritatis ponere. Nā ꝓut Azo dic̄. C d̓ vete. iu.enu. In iure inuenit̉ qd̓ eſt amaꝝ. ita ⁊ ī veteri iure erāt tot multitudines ꝙ nemo eaſhabere vl̓ legere poterat. Nā ſic̄ in nucleodura teſta inuenit̉. Ita ibi dure ⁊ iniq̄ ſnīeerāt. Itē ſic̄ nucleꝰ cū inutili pellicula tegitur ⁊ latet. ita ⁊ ī illa multitudine tāta ſublata ſuꝑfluitate antiqͣ ⁊ neceſſarijs ⁊ vtilibus collectꝭ ꝓut meliꝰ fieri potuit ius vet̓enucleatū eſt. Nā meliꝰ eſt pauca ⁊ idoneaeffundere qͣꝫ multꝭ inutilibꝰ p̄grauari. vt. Ceo. ti. l. ij. §. ⁊ ſi aliqͥdEnunciatiuū v̓bū de ſe tantū ſignificat qͣntum ſonat .ſ. enūciatiōem eiꝰ qd̓ eſt vl̓ qd̓ nōeſt ſicut nūciꝰ d̓r. qꝛ refert volūtatē dn̄i ſuiſcꝫ qͥd velit ⁊ qͥd nō velit. vt in. l. ⁊ licet. ff. d̓ꝯſti. pecu. Qn̄qꝫ tn̄ ꝟbis enūciatiuis ſignificat̉ diſpoſitio qn̄ hͦ ſignificari ꝯcludit̉ exquouis ꝓbabili ſignificato. Uerbi gratia.Creditor dicit debitori ſuo quē ſcit eſſe debitorē ꝓfiteor te nō teneri vel deberi. Hecſunt ꝟ̓ba enūciatiua tm̄ ⁊ falſum enūciantqꝛ veꝝ eſt ip̄m teneri. ⁊ nō hͨ v̓ba verā liber
tatem inducūt. l. tale pactū. ff. de pac. Rō ēvolūtas ꝓferentis ex fauore liberatiōis. ſecus ſi ignorāter ꝓferret. Itē ibi teſtator legauit multa vxori. Et dixit ſe nō dubitarequeq̄ acceꝑit vxor liberꝭ cōibꝰ reſtituturaꝫHec v̓ba nō dubitare nō ſunt diſpoſitiua.ſꝫ enūciatiua. qꝛ enūciāt volūtatē mulierꝭ.⁊ eius factū futuꝝ in rebꝰ ſibi legatis. et tn̄accipiunt̉ ꝓ fideicōmiſſo. ⁊ ſic ſignificarētdiſpoſitionē. vt in. le. vnū ex familia. §. fi. ff.de le. ij. Rō qꝛ volūtas teſtatoris ex ſignificato a maiorꝭ ad liberos ex firmitate enunciationis dicit ſe nō dubitare. Itē ibi in iudicio Cōfiteor me tibi debere. x. ſignificat̉diſpoſitio. qꝛ ꝑ hͦ verbū obligor ſoluere licet an̄ nō eſſem obligatꝰ. l. vnica. C. de ꝯfeſ.Rb. qꝛ hͦ importat p̄ceptū iudicis de ſoluēdo exp̄ſſum vel tacitū. licet em̄ exp̄ſſe nō p̄cipiat. habet̉ tn̄ ꝓ p̄cepto. ⁊ ex ꝯfeſſione ſufficiēter ꝓbat̉ debitū. ⁊ ſic lex hoc diſponit.etiā p̄ter voluntatē obligati. ꝓpter neceſſitatē iudicij. Itē ibi extra iudiciū. Cōfiteorme tibi debere decē ex cauſa mutui ꝑ hͦ verba nō ſignificat̉ diſpoſitio ſꝫ eſt tm̄ enūciatio ex qua orit̉ ſufficiēs ꝓbatio debiti. ff. depoſi. in. l. publico. §. fi. Rō. qꝛ hoc tm̄ ſignificat ꝟba nec poteſt aliūde ꝯcludi diſpoſitio. Nā obligatio facilit̓ infert̉ ſic̄ liberatōItē ibi extra iudiciū. Cōfiteor me tibi debere decē nō expͥmēdo cauſam. h̓ tantū eſtenūciatio. ſed ex ea nō infert̉ ſufficiēs ꝓbatio debiti. l. cum de indebito. §. fi. ff. de ꝓbati. qꝛ nō ſufficiēter ꝯcludit̉ cū nō appareat d̓quo debito¶ De ¶ EpEpidometici dicunt̉ qͥ habebāt ſub ſe menſuratores qͥ mēſurabāt hoſpitia ⁊ ī eminente loco deſcribebāt noīa eoꝝ qͥ ibi habebāthoſpitariEpitogiū eſt veſtis vl̓ tappardꝰ ſuꝑior clerici. ⁊ d̓r ab ep̄i. i. ſupͣ. ⁊ tego. qͣſi ſuꝑiꝰ tegens.no. in glo. in cle. ij. de vi. ⁊ ho. cle.Apithiniū eſt ſuſpēſio vniꝰ ſeptimane. vel ēquedā increpatio. vl̓ genꝰ pene ẜm Io. an.in glo. xxj. q. iij. oīs iacturaEp̄s d̓r ab ep̄i qd̓ eſt ſupͣ. ⁊ ſcopos vel ſcopin intendere quaſi ſupra intendens. qꝛ hꝫcurā ſuꝑintēdēdo ſuꝑ oēs laicos ⁊ clericoſſibi cōmiſſos. vt. viij. q. j. qͥ ep̄atū. x. diſ. cleros. vbi etiā interp̄tat̉ ſpeculator. eo ꝙ ſpeculet̉ ſubiectoꝝ mores ⁊ vitā. cuiꝰ officium