¶P O
culpa. leuiſſima culpa. ⁊ caſus fortuitꝰ. nādolus eſt inuidioſa vel ſtudioſa machinatio ad aliquē decipiendū vt ſupͣ dictum eſtde dolo malo. Uerbi gr̄a. depoſuiſti peneſme libꝝ ⁊ ego doloſe ad fineꝫ ꝙ titiū quemſcio furē eſſe ⁊ qͥ vult furari libꝝ tuū in domo mea intrare faciā dimitto oſtiū aꝑtuꝫvt intret ⁊ furet̉ ego teneor de depoſito ſubtracto qꝛ cōmiſi doluꝫ. Sed lata culpa eſtnō intelligere qd̓ om̄s intelligūt. vl̓ neſcireqd̓ om̄s ſciūt vel qd̓ maior ꝑs ſcit. Leuisculpa eſt deſidia vel negligētia. Sꝫ leuiſſima culpa eſt que aliquo mō potuit p̄uideri. Et caſus fortuitꝰ eſt inopinatꝰ. qꝛ rei euētus qͥ a nullo diligēti potuit p̄caueri. vt inundatio. naufragiū. ruina. incēdium. tēpeſtas. incurſus latronū. de quibꝰ inſti. qͥ mo.re. ꝯtra. ob. §. item is cui ⁊ ibi melius qͣꝫ aliqua alia lex. ⁊. C. de pig. act. l. que fortuitisAt quādo dolū adhibet reꝰ intelligēda ſūtverba ẜm ꝙ actor intelligit. alias debēt intelligi ꝟba in ꝓprio ſenſu. de ſpon. ex litterisin tex. ⁊ glo. Itē qui dolū obijcit dolū ꝓbabit. l. quotiēs. ff. de ꝓba. hoc tn̄ fallit in paſtore. qͥ negat ſuo dolo vel negligētia oueꝫperijſſe. ⁊ in cuſtode carceris. ar. ff. de edēle. ſi qͥs. §. vlt̓. Itē dolus eſt fraus ⁊ nō ecouerſo. ff. de pac. l. iur. gen. §. dolo. Sed cōtra. ff. de re iudi. l. fraudē. vbi d̓r ꝙ fraus n̄fit ſine dolo. Solutio. Fraus fit duplicit̓vno modo de re cū cōſilio. ⁊ ſic nunqͣꝫ fit ſine dolo. alio modo de re ſine conſilio. ⁊ qn̄aliqͥs decipit aliquē re ip̄a ignoranter. ⁊ ſicfit ſine doloDoli capax eſt ꝓximꝰ pubertati. ſcꝫ quandomas habet. xj. annos ⁊ dimidiū. tūc em̄ poteſt delinquere p̄terqͣꝫ in adulterio. ẜm Accur. Vemina ꝟo qn̄ habet. ix. ⁊ dimidiū annos. vt no. ff. de reg. iu. in. l. penul. Aug. ꝟ̓odicit in epiſtola ad renatū. ꝙ puer dicit̉ doli capax cū eſt. vij. annoꝝ qꝛ tūc mētiri ⁊ verum loqͥ poteſt. de hͦ no. in. c. oīs vtriuſqꝫ ſexus. de pe. ⁊ re.Domiciliū alicuiꝰ eſt ibi vbi maiorē partemfortune ſue ꝯſtituit vl̓ magnā ꝑtem bonoꝝſuoꝝ. vel ſi ibi habet larē .i. familiā. vt. C. deinco. ⁊ cenſi. l. ſi ciues. li. x. vel ſi nihil ibi haberet aſſidue tn̄ ibi ꝯuerſat̉. Sola tam̄ domus nō ꝯſtituit domiciliū. ſꝫ magꝭ ibi eritvbi qͥs ſummā reꝝ ſuaꝝ ꝯſtituit. vn̄ rurſusdiſceſſurꝰ nō ſit. vn̄ cū ꝓfectus fuerit peregrinari videt̉ ⁊ ad quē locū cū redierit pe-
regrinari deſinit. de hͦ In. de fo. cōpe. ex ꝑte. Abbas tn̄ nō poteſt habere domiciliuꝫ.niſi in ſuo monaſterio. licet alij ſecl̓ares clerici ſicut ⁊ laici bn̄ poſſunt plura hr̄e domicilia cū diuerſis locis ſe ita inſtruxerint. vtnō minꝰ in vno qͣꝫ in alio ſe collocaſſe videdeāt̉. Poteſt etiā qͥs eſſe ſine domicilio ẜmGoff. de fo. cōpe. Et qͣꝫuis Goff. ſcripſit ꝙclericꝰ ibi habeat domiciliū vbi larē ꝯſtituit nō ſemꝑ vbi eccīam habet. Archi. tn̄ no.ꝙ locꝰ vbi clerici ſeu loca in quibꝰ clerici tenent̉ ad reſidentiā ſꝑ debēt ꝓ domicilijs reputari. licet etiā aliqui ꝯtradicāt. ⁊ ſic etiaꝫno. In. ⁊ Hoſti. de pͥui. c. ex ore. vide d̓ hocArchi. de reſcrip. ſtatutū. li. vj. glo. ſuꝑ verbo actor ⁊ reusDominiū directū ẜm Azo. in ſum. de iureemphi. circa fi. d̓r hr̄e ille qͥ poſſidet ciuilit̓tanqͣꝫ dn̄s. ⁊ illud d̓r dn̄iū directū. qꝛ ſoluſdn̄s directꝰ hꝫ ciuilē poſſeſſionē. vt no. ī. l.iij. §. ex ꝯͣria. ff. d̓ acqͥ. poſ. vel iō d̓r hr̄e dn̄iūdirectū. qꝛ ſine oī alia obligatōe liberā ptātē hꝫ rei qͣlit̓ nō eſt in illo qͥ hꝫ dominiū vtile vel mixtumDominiū meꝝ forte idē eſt qd̓ directū. licetde illo dn̄io ⁊ ſequēti raro legat̉. Dr̄ tn̄ ꝙ illa duo dominia meꝝ ⁊ mixtū ſūt potiꝰ duedifferētie q̄ diuidūt hͦ genꝰ imꝑiū. vt ſic oēimperiū aut eſt meꝝ aut mixtu. vt in. l. īperium. ff. de iuriſ. om. iu.Dominiū mixtū eſt illd̓ qd̓ ꝑtim ꝯuenit cuꝫdirecto dn̄io ⁊ ꝑtim cū vtiliDominiū vtile ẜm Azo. d̓r habere ille qͥ ſolum naturalit̓ poſſidet ⁊ nō ciuilit̓. vt ēphiteota. ⁊ vſufru. ⁊ feuda. qd̓ Io. nō placet. vtle. iij. §. ex ꝯͣrio. ff. de acqͥ. poſ. Sꝫ quidā vtAzo. refert in ſum. C. de iure emphi. dicūtemphi. hr̄e quandā ciuilē poſſ. ſꝫ ⁊ vtilē reivendicatōem. ff. ſi ag. vec. l. j. Et differt dominiū a poſſeſſiōe. vt. l. ſi qͥs. ff. de acqͥ. poſſ.in. §. differētia. Et ibi no. Bar. qͥd ſit dn̄iū⁊ quotduplex. Et qͣꝫuis cōiter dominiumtradat̉ rei traditōe. dat̉ tn̄ caſus qͦ dominium tradit̉ ſine rei traditōe ſaltē noua qn̄ videlicet qͥs pͥus hꝫ reꝫ aliqͦ titulo .ſ. pignoriobligatā locati vl̓ ꝯducti. Et creditor dicet debitori. placet ꝙ habes pignꝰ in ſolutum. ⁊ rn̄det̉ placet. vt no. in. l. cuꝫ dominiaC. de pig.Dn̄i recti erāt qͥdā officiales defenſores ciuitatū vel municipioꝝDn̄i minorꝭ magiſtratꝰ ſic dicti. qꝛ dn̄i recti