¶ DE
in citatōe que fit ꝑ ſeruientē. ⁊ nō ꝓcedit niſi ex aīo iudicis. l. fi. C. de exhi. re.Denūciare eſt crimē alicuiꝰ ſuꝑiori nūciare ita ꝙ p̄poſitio de augeat denūciationeꝫ.vt in fi. ff. depoſit. l. j. in pͥn. Hoſtien. aūt inſum. ti. de accu. ⁊ rubri. de denū. §. j. dic̄. decime facta dilatio ad pnīam agendā. vl̓ aliam legitimā penā imponendā. vel etiaꝫ advtrūqꝫ. ⁊ in. §. ſe. ip̄e diſtinguit qͣndā denū.ciationē. dicēs ꝙ quedā eſt denūciatio penitētialis ⁊ euāgelica. ⁊ ad illā qͥlibꝫ admittitur. quedā ꝟo iudicial̓ ⁊ canonica. ⁊ ad illam nō qͥlibet admittit̉. vide ibi de illa. et inreper. Io. an. c. nouit. de iudi. ⁊ Goff. ī ſumma de accu. dic̄ ꝙ mandatū euangelicuꝫ ſipeccauerit. ij. q. j. extēdit̉ ſolū ad illos qui īmagiſtratu ſunt poſiti ſiue clerici ſiue laiciar. xxxiij. q. iiij. duo iſta noīa. xviij. q. iiij. dep̄ſby. quo ad alios aūt eſt ꝯſiliū. ⁊ hͦ eſt veꝝin peccato cōmiſſo. nā in cōmittēdo oībuseſt p̄ceptū. xxij. q. v. hoc videt̉. Et dic̄ Goff.ſe approbare dictū Io. and. ⁊ ꝙ qͥlibet admittat̉ at denūciandū dū bono zelo denūciet. de ſen. ⁊ re iudi. cū. j. a ſꝫ licꝫ infames ⁊irregulareſ nō tn̄ admittunt̉ criminoſi quiſua crimīa nō correxerint p̄ſumit̉ ꝙ malozelo denūcient aliena. Diſtinguit tn̄ dicēsdenūciatōnē de pctō cōmiſſo eē euāgelicāSꝫ cōmittēdo canonicā ad quā qͥlibet admittit̉. vt d̓ cogna. ſpi. tua. Et ſufficit qͣliſcūqꝫ noticia. vt ī. c. hͦ videt̉. p̄al. Nec turpitudo ꝓpria obſiſtit ī ſpōſalibꝰ. Preterea necimpedit iuramētū p̄cedēſ. xiij. di. nerui. Etnota ꝙ nō ſequit̉. iſte denūciatꝰ eſt excōicatus publice. ⁊ ne dū in iudicialibꝰ ſꝫ etiā inextraiudicialibꝰ euitari. ⁊ a legitimis actibꝰremoueri dꝫ. gͦ eſt excōicatꝰ qꝛ forte excōicatus nō eſt. vt ſi pꝰ appellatiōeꝫ legitimā ſnīalata ſit ī eū. nō tn̄ fuit vt debuit ꝓſecutꝰ appellatiōꝫ eādē infra tꝑs ab hoīe vl̓ iure ſtatutū ad ip̄aꝫ ꝓſeq̄ndā. c. licet. de ſen. excom.libro. vj.Deniqꝫ no. Archi. xiiij. di. deniqꝫDe plano aliqͥd d̓r fieri qd̓ iudex ſine figura⁊ ſtrepitu iudiciario fac̄. de cuiꝰ ꝟbi ſignificato habes hodie plene d̓ ꝟ. ſig. ī clem̄. ſepeArchi. d̓ elect̓. c. indēnitatibꝰ. li. vj. ſuꝑ v̓boſtrepitu ⁊ figura. Et d̓ accu. c. ſic̄ olim. vbiſtatuūt̉ ꝑſone idonee ſimpl̓r ⁊ de plano abqꝫ vlla iuriſdictōe ſolicite inueſtigāteſ. Dr̄gͦ iudex aliqͥd facere d̓ plano. qn̄ ſcꝫ nō eſt īꝯſiſtorio. vt .ſ. reſidēs ī loco qͦ iudicare ꝯſue
uit aliqualit̓ inſtructus ſine iurꝭ ſolēnitatealiqͥd fac̄. ſtatuit. aut determinatDeportare ē aliquē ꝑpetuo exilio dānare ſꝫrelegare ad tꝑs vt. ff. d̓ īterdic. l. ve legatoꝝ§. differētiaDepoſitū ẜm Hoſti. e. ti. eſt qd̓ cuſtodiēduꝫalicui vl̓ alicuiꝰ fidei datū eſt vl̓ creditū. inqͦ debꝫ qͥ recipit maximā diligētiā hr̄e. qꝛ īdepoſito ꝯͣhit̉ re obligatō. inſtit̓. qͥ. mo. re ꝯͣ.ob. §. pe. Et d̓r depoſitū int̓ clericos. cōmodatū ꝟo int̓ vulgares. Rei āt depoſite ſic̄ etcōmodate dn̄iū retinemꝰ. vt. ff. cōmodati.l. rei cōmodate. At d̓r ẜm Hoſt. a de ⁊ poſitū ſic ꝙ p̄poſitio de augeat. vl̓ d̓r a de. i. deorſum poſitū. al̓s ſeorſū poſitū .ſ. a deponēte. vt on̄dat̉ totū fidei eiꝰ cōmiſſuꝫ apd̓ quēponit̉ qͦ ad cuſtodiā. ⁊ videtur ſeꝑata cuſtodia a deponēte. Eſt gͦ aliud pono aliud depono. vt. ff. eo. l. j. Quid ſit actio depoſiti directa ⁊ ꝯtraria Reqͥre sͣ Actio depoſiti.Depoſitariꝰ eſt apud quē res aliqͣ deponit̉cuſtodiēda. ita ſumit̉ in aut̓. ſꝫ iā. C. depoſi.Et differta ſeq̄ſtro. qꝛ depoſitariꝰ ad hͦ p̄ciſe tenet̉. vt depoſitori rē reſtituat. Teneturetiā maximā diligētiā adhibere. ſed ſeq̄ſterneutri litigātiū tenet̉ p̄ciſe rē reſtituere. ſedindeterminate illi qͥ viceritDerelictū d̓r illud qd̓ caret poſſeſſore vl̓ qͦdin nulliꝰ eſt poſſeſſiōe. vt inſti. de re. diui. §.hoc ampliꝰ. circa fi.Derogare eſt diminuere vl̓ in ꝑte tollere vl̓detrahere. vt. ff. d̓ ꝟ. ſig. l. derogator. Et differt ab abrogare ibidē. Re. ſuꝑ abrogareDeſidere eſt diſcordareDeſertores dicūt̉ clerici qͥꝓprie eccīe mīſterijs deſtitutꝭ ad alia vicio fuge ſe trāſferūtvl̓ ꝯfuger̄t. vt. xxi. q. ij. placuit. ⁊ hͦ ẜm can̄.Sꝫ ẜm leges deẜtores dicūt̉ milites viciofuge ſuā militiā deſerētes vt. C. eo. ti. l. j. ⁊. ijlibro. xij.Deſertꝰ ē locꝰ n̄ habitatꝰ penitꝰ neqꝫ cultusvltra memoriā hoīm. vt. c. j. d̓ ꝟ. ſig. li. vj.Diſſuetudo ⁊ ꝯſuetudo differ̄t ẜm Bar. ī. l.d̓ qͥbꝰ. ff. d̓ leg. ſuꝑ ꝟ̓. deſuetudinē. Nā ꝯſuetudo ē qn̄ fit ꝯͣ legē ꝑ ip̄aꝫ ꝯſuetudinē. Sꝫdeſuetudo qn̄ nō vtimur aliqͣ lege ī iure poſita. De hͦ no. ī ꝓhemio inſti. ⁊ ī glo. l. p̄al.Deteſtari ē abſenti denūciare teſtibꝰ adhibitis. vt. l. ſubſignatū. §. j. ⁊. l. ſe. ff. d̓ ꝟ. fig. Aliter aūt deteſtari ē facta alicuiꝰ abrenuciareſpernere vl̓ abomīari ſeu n̄ approbare. vl̓ ēexecrare vl deſcribi res aliqͣs ⁊ eas q̄ qͣles ⁊