¶ C R
ſolidū legaſſe eaꝫ rē probat̉. vt. §. ſi eadē resinſti. de lega. Et ex cōplexo p̄dictis modisfacto habet̉ hec differētia. qꝛ ex cōplexū retantū vel re ⁊ verbis ſi vnus cōiūctoꝝ deficit. vel qꝛ repudiat vel al̓s nō admittiturin ꝑpetuū. vel interim alter nō in totū admittitur iure nō accreſcēdi. l. ſi ſeꝑatim. ff.de ꝯdi. ⁊ demō. Naꝫ nō poteſt ꝑtē agnoſcere ⁊ partē repudiare. l. neminē. ff. de lega. ij.⁊ le. vnica. §. ſin aūt ad deficiētis perſonaꝫC. de cadu. tol. ⁊ res in ſolidū cuiqꝫ aſſignatur. d. l. vnica. §. ſi ꝟo. Sꝫ in ꝯiūctis ꝟbistantū ſi vnꝰ ꝯiunctoꝝ repudiat vl̓ alias deficit alter admittit̉ ad ꝑtem deficiētis iureaccreſcēdi. Et cū onere impoſito ſocio deficiēte. vt. l. plane. §. ſi cōiunctim. ff. de lega.j. ⁊. l. vnica. §. ne aut hoc. d̓ cadu. tol. p̄alle.Itē ſi ſociꝰ interim nō admittit̉. ſꝫ ſpes ē ꝙadmittat̉ alter iteꝝ ad hāc ptē nō admittit̉.l. ſi duobꝰ. in pͥn. ff. de le. j. Sūt ⁊ alie differentie ex cōplexū vl̓ ꝯiunctiōe ꝓueniētes. d̓quibꝰ in tractatu de ꝟbo. ſigni. qui incipit.Uerbū. Finaliter ergo cōplexus vel ꝯiunctio ſignificat diuerſimode ẜm qd̓ ſinit cōiungēdi modꝰ vel qd̓ ius aliud ſignificatūſignificare declarat.Cōiunctio aūt legal̓ d̓r que lege inducit̉ ⁊ ſignificat id qd̓ ip̄a lex vel alia ex ſuis vel alterius legꝭ. aut ꝟbis. aut alit̓ quocūqꝫ mō ſignificare debeat.Cōtractus eſt duoꝝ vel pluriū in idē ꝯſenſus. Et ponit̉ qn̄qꝫ ꝓ omni pacto ꝯuētiōevel quaſi ꝯtractu. vt ſi qͥs geſſit alterius negocia vel tutelā. De hoc vide Archid̓. in. §ꝯtrahētes. c. romana. de fo. compe. li. vj. inglo. ꝟbi mitis. Ideoqꝫ dicimꝰ ꝙ paciſcēdodiuerſas in vnū trahimꝰ volūtates. vn̄ em̄ptiones. cōductiōes. ⁊ ſimilia ꝯtractꝰ dicimus. que aīo obligatōis ex ꝯtractu naſcūt̉Et nota ꝙ etiā alique obligatōes dicūturoriri ex quaſi ꝯtractu. in quibꝰ fingit̉ taciteꝯſenſus interceſſiſſe. dato ꝙ nō interceſſerit expreſſe. vtpote Heres adeūdo hereditatē obligat̉ creditoribꝰ hereditarijs legatarijs. Et in pluribus alijs caſibus de quibꝰinfra.Cōtrahenda emptio ẜm Azo. eo. ti. ꝯtrahit̉ſolo ꝯſenſu.Cōtractus etiā eſt nomē iuris qn̄ naſcit̉ obligatio. l. labeo. §. cōtractū. ff. de verbo. ſig.⁊ ibi ꝑ Bartolū. ſicut in ſimili dicimus deteſtamēto. l. tabulaꝝ. ff. quēadmodū teſta.
aperi. At ẜm alios in autētica ſacramentapubeꝝ. C. ſi aduerſus vendi. Et in ſuo generali noīe ꝯtractus ꝓlatus ꝯtinet tā innoīatos qͣꝫ nominatos ꝯtractꝰ. vt eſt glo. ſuꝑ v̓bo. in ſuo noīe in le. intelligentiū. ff. d̓ pactꝭ.Et hoc valet ꝓ ſtatutis. Bal. notat triplicēeſſe ꝯtractū .ſ. propriū. impropriū. ⁊ improprijſſimū. Primus eſt qn̄ vltro citroqꝫ. id ēhincinde ex vtraqꝫ ꝑte orit̉ obligatio. §. cōtractum. in. l. labeo. p̄alle. vt in emptiōe. locatiōe. Secūdus ſcꝫ impropriꝰ eſt qn̄ ſolūvna ꝑs obligat̉. vt in donatōe ſolū donanſad trahendū. ⁊ aliqn̄ de euictiōe. vt nota. l.ariſto. ff. de dona. cau. mor. ⁊ in mutuo ſolūmodo recipiēs obligat̉ ad tantūdem reſtituendū. ff. ſi cer. peta. l. ij. Et in ſtipulatōeqn̄ ſolūmodo vna ꝑs obligat̉. nā tūc nō eſtꝓprie ꝯtractꝰ. ⁊ ita intelligit̉ glo. inſti. de diui. ſtipu. §. ꝯuentionales. q̄ eſt ſuꝑ v̓bo contrahendaꝝ. Tertiꝰ ſcꝫ improprijſſimꝰ ē qn̄ex nulla ꝑte orit̉ obligatio. ſed potiꝰ diſſoluitur obligatō facta. vt eſt trāſactio fctā nudo pacto ex qua nō agit̉ an̄ cōplemētū ꝯditionis. de hͦ ſalicetꝰ in. l. ſiue apud acta. C. d̓tranſac. vt etiā eſt liberatio ꝑ acceptilatiōꝫinſti. qͥ mo. tol. obli. §. j. ⁊ in. l. vbi pactuꝫ. C.de tranſac. ꝑ Bar. Et ergo ſi ſtatutū fac̄ mētionē de ꝯtractu. intelligit̉ de proprio tātū.qꝛ verba ſtatutoꝝ ſunt proprie intelligēdale. j. §. ſi igit̉ qͥ nauē. ff. de exerci. acti. niſi diceret omnē ꝯtractū vt in glo. in. §. ꝯtractū.p̄alle. Itē ꝯtractꝰ appellatōe intelligit̉ d̓ validis. nō de inualidis. ut in auten. ſacramēta pubeꝝ. p̄alle. ⁊ ꝯtinet̉ inſtrumentū. ff. deduo. re. le. eandē. Itē ꝯtinet̉ donatio. C. ꝙme. ca. l. ſi donationē. Et generalit̓ omneillud ex qͦ naſcit̉ obligatio appellatōe ꝯtractus ītelligit̉ l. ſi labeo. ff. d̓ lega. ij.Cōtumax a cōtemnendo dicit̉. Et ẜm Iſi.eſt qui cū parere debet in iudicio nō comparet. At d̓r quādoqꝫ vere. quandoqꝫ fictevel p̄ſumptiue. Uere cōtumax d̓r qui exp̄ſſe dicit iudici vel eius ſeruiēti ſcꝫ nūcio ip̄ꝫcitanti ꝙ nō comparebit coram ipſo. vel qͥdū comparet illicētiatus recedit. Ficte ꝟocōtumax eſt qͥcitat̉. nō tn̄ venit vel latitat.aut fac̄ ꝙ citatio ad ip̄m nō veniat. aut euꝫnō apprehēdat. vel qͥ vocē iudicꝭ audire negligit. Sꝫ iſto vltimo caſu potiꝰ dicit̉ vereꝯtumaxCōtumacia eſt erga iudicem vel prelatumcōmiſſa inobediētia Et ē multiplex. Aliqn̄