¶ AM
Io. an. de vi. ⁊ ho. cle. c. clerici.Cleros grece eſt ſors latine vel hereditas.Sunt gͦ dicti clerici. qꝛ de ſorte dn̄i ſūt. xxjdiſ. cleros. vbi ponūt̉ noīa oīm graduū ineccīa xp̄i deſeruientiū ⁊ appellatōe clericorum etiā intelligunt̉ monachi licet nō ecōtra. qꝛ ſunt etiā electi in ſortē dn̄i qd̓ clericꝰſignificat. xij. q. j. Duo ſuo genera. ⁊ hͦ maxime in cauſis fauorabilibꝰ. ſꝫ in odioſis ſecꝰvt no. in. c. j. de iura. calū. vbi etiā appellatōne clerici non venit monachꝰ. qꝛ ibi poſteaſpecificat. vide. c. cū ẜm apl̓um. de p̄ben. etca. cleros p̄alle.Clerimonia idem eſt qd̓ hereditas diuina.Cloaca d̓r locꝰ ꝯcauꝰ vbi ſordes cōfluūt exquocūqꝫ vili loco vel effluūt de vijs ⁊ plateis. vel vbi ſtercora recipiunt̉ .ſ. latrina. ff.de col. vbi tex. in. l. §. cloaca. Cloaca eſt locus cauꝰ ꝑ quē colluuies quedā fluit. Etponit p̄tor ibi duo īterdicta de cloacꝭ. Primū eſt ꝓhibitoriuꝫ qͦ ꝓhibet̉ vicinis facerevim qͦ minꝰ cloaca purget̉ ⁊ reficiat̉. Secūdum eſt reſtitutoriuꝫ vn̄ flauiꝰ mela ſcribitcōpetere interdictū hͦ vt ī vicini edes veniat ⁊ reſcindat pauimēta purgāde cloace gͣtia. Et ſi qͥs velit pͥuatā cloacā facere vt exitum habeat ī publicā cloacā nō eſſe impediendū pomponiꝰ putat. Et vtrūqꝫ interdictoꝝ eſt ad ſalubritatē ciuitatū. Nā celūpeſtilēs ⁊ immūdicie cloacaꝝ ruinas minātur. vt ibi d̓r. Eſt gͦ duplex cloaca. priuata ⁊publica. Et appellatōe cloace tube ⁊ fiſtola ꝯtinēt̉ hec ex. l. j. p̄alle. ff. de cloacis.¶ De FOEoactio eſt duplex. abſoluta ⁊ ꝯditionalisCoactio abſoluta ē cui reſiſti nō poteſt cūqͥs violēter trahit̉ ad aliqͥd faciendū. qͦ caſu qͥs oīno excuſat̉. l. di. p̄ſbyteros .j. q. j. cōſtat. Coactio ꝯditionalis eſt q̄ metū cruciatus vl̓ aliqͥd graue minat̉ q̄ ſi excuſat a tāto nō tamē a toto. c. ſacris. de his q̄ vi. me.ve cau. fi. in glo. v̓bi attenuet ẜm Goff. ī ſū.eo. ti. ⁊ etiā in. c. cū dilectꝰ. eo. t. vi. bar. brix.in glo. v̓bi munita diſt. v. ad eiꝰ ꝟo. vbi bn̄diſtinguit. At coacta volūtas etiā volūtaſeſt. xv. q. j. merito. ff. quod me. cau. l. ſi mulier. §. ſi metu.Cocus venit appellatōe artificis qꝛ cocumeſſe eſt ars. l. ſi qͥs venditor. §. j. ⁊. ij. ff. d̓ edi.edic. imo cocus imꝑatoris habet dignitatem ad quod baldus allegat textū in. le. j.
Quis cocoꝝ in vſibꝰ feu. hec lod. de ro. inſingularibꝰ ſuisCodicilli dicunt̉ codices ꝑui .i. libelli in qͥbus cū aliqͥs impedit̉ aliqua neceſſitate nefaciat teſtamēta de rebꝰ ſuis diſponit in vl̓tima volūtate. Et ẜm Azo. in ſum. C. de codicillis. In hoc differūt a teſtamēto eo ꝙcodicillis directa hereditaſ nec dari nec adimi poteſt ne ꝯfundat̉ ius teſtamētoꝝ ⁊ codicilloꝝ: Nec in his poteſt hereditas ſcribi. Nec cōditio heredi inſtituto poteſt adijci nec ſubſtitui ī eis directe poteſt ſꝫ ꝑ fideicōmiſſum cū in eis hereditas directe relinquit̉. Et plura alia q̄ notāt Azo. ⁊ Hoſti. īſum. ti. de teſta. Et ſpe. ti. de inſtrumētorūęditione. §. viſo.Codicillꝰ d̓r ab auctore qͥ hͦ genꝰ ſcpͥture inſtituit. Et eſt ſcpͥtura vel lr̄a ī qͣ teſtator voluntatem figurat ſuā. nulla indigēs ſolēnitate ſꝫ ſolū teſtatorꝭ volūtate qͣlicūqꝫ ꝓnunciatiōe exp̄ſſa. cuiꝰ bn̄ficio ſubuenit̉ voluntatibꝰ defunctoꝝ ꝓpter deficientē ſolēnitatem ꝟboꝝ legaliū vel neceſſitatē ꝟborū ſolenniū. Et ſic̄ codicillꝰ fit vice teſtamenti.ſic epl̓a fit vice codicilloꝝ. Et nota ꝙ illaclauſula ſi nō valet iure teſtamēti. valeat tamen iure codicilloꝝ ẜm Accur. in autēt̓. excauſa. C. de liber. p̄t̓. vel exher. nō hꝫ locumqn̄ teſtamētū deficit vicio teſtatorꝭ. vt qꝛ exheredauit vel p̄terijt filiū. Sꝫ bn̄ oꝑat̉ qn̄teſtamētū nō habet viciū intrinſecū .ſ. p̄teritione vl̓ exheredatōe ſꝫ hꝫ defectū extrinſecū puta minor numerꝰ teſtiū ⁊c̄. Et ex modernis doc. Guil. de cunio tenet cū glo. inl. fi. C. de codicillis. licet dy. ⁊ alij tenēt ꝯͣrium in. le. patronꝰ. §. ſi paganꝰ. ff. de iniuſtorūpto teſtam̄to. Hec ponit Baldus deparuſio in quodā ꝯſilioCodex eſt qͥlibet liber qͥ ꝯtinet in ſe diuerſoſlibros partialeſ. ⁊ hͦ generalit̓. Sꝫ pprie eſtliber qͥꝯtinet diuerſa p̄cepta imꝑatoꝝ Un̄an̄ tꝑs Iuſtiniani erāt tres codices .ſ. Gregorianꝰ. Hermogenianꝰ. ⁊ Theodoſianꝰ.⁊ multe ꝯſtitutōes extra illos deuagantes.p̄terea duo pene milia libroꝝ ⁊ trecies centena milia verſuū. Uidēs gͦ Iuſtinianꝰ tātam legū multitudinē voluit circa hͦ adhibere remediū ſalubre. Primo direxit aīumſuū ad imꝑiales ꝯſtitutiōes. ⁊ de iſtis tribꝰcodicibꝰ extrauagātibꝰ ſecit fieri vnū codicem quē ſuo felice noīe nūcupauit codiceꝫIuſtiniani Deinde direxit aīm ad immēſa
d 3