¶ AnAp
ſint ꝯfecta ſiue in trunculis virgarū. qͣs qͥdam dicas vocant Hodie freq̄nter fieri ſolent inter ſuꝑiores ⁊ inferiores diſpēſatores in domibꝰ dominorū ſiue diuitum. Etetiā inter creditores qͥ retinent ſibi famā etdebitores qͥ recipiūt ibi minorē quantitatem virge vl̓ dice in ſignū ſolutiōis faciende. Differt tamē cyrographuꝫ ab antipocavl̓ apoca. qꝛ cyrographū dicit̉ cū duo paciſcentes faciunt duas ſcripturas ⁊ ſub eadem forma verborū ꝯficiūt et mutuo tradunt.Anīaduerſio dicit̉ pena. quia anīaduertereeſt punire. vn̄ d̓r anīaduertendū eſt in facinoroſos homines. Itē anīaduerſio d̓r cuiuſtibet oꝑis determinatio ẜm quā quis ꝓmercede ſua ſuſcipit certū opus ⁊ det̓mīatū ſuis impēſis faciendū. vt terrā colendāvl̓ domū ꝯſtruendā. Etiā anīaduerſio eſtꝯſideratio qͣ quis puniendꝰ ſit ⁊ qͣ pena. qͣliter ⁊ quō in parrochijs ⁊ circūſtantijs cōuerſet̉. Hinc etiā ſignificatio ꝟbi aīaduertere ꝯſiderari pōt ſuo mō.Anceps eſt aliquid ſeu aliqͥs huc ⁊ illuc fluctuās ⁊ dubius an iſtud vl̓ illud rapiat. etanxius in quā ꝑtem declinet ẜm Iſido. li.x. ethimo.Anthitodū ponit̉ pro cōtra dono. vel ꝓ cōtra dato. Et ſolet dici qd̓ datur cōtra venenū. ⁊ ſic ponitur ꝓ medicina. vt in. c. ceterūde iura. calū. Inde anthitodarius. et eſt liber in medicina. de iureiurā. c. j. in clemen.vbi glo.Anthidoꝝ eſt etiā ꝯtraria donatio. ita exponit glo. ſuꝑ ꝟ. anthidora. in. l. ſed ⁊ ſi lege. 6ꝯſuluit. in fi. ff. de peti. heredi. et. viij. q. ij. illud. ⁊ de teſta. cū in officijs.Antiſtes dictꝰ ē ſacerdos. eo ꝙ an̄ ſtat. c. cleros. xxj. diſtī. cōmuniter tn̄ ſumit̉ ꝓ ep̄o ẜmglo. in cle. dudū. de ſepul.Anthitheſis eſt figura q̄ ponit caſum ꝓ caſu ⁊c̄. di. ix. c. ego ſolꝰ eis ſcpͥtoꝝ .i. ſcpͥtoribꝰvbi ponit̉ genitiuꝰ ꝓ datiuo. de figuris vide. c. forꝰ. de ꝟ. ſig. in glo.De ApApparitores dicunt̉ qui citant partes ⁊ eaſapparere faciūt in iudicio. hoc nomē indetrahentes. Uel dicunt̉ ideo apparitores qͣiapparetores. quia ipſi apparent in iudicio.Itē dicunt̉ catholicani. qͣſi cōmunit̓ ⁊ vulgariter ſeruientes. vt pedelli ad iudicium.
Itē dicunt̉ officiales ẜm Azonē. Uel ẜmIſi. apparitor dicit̉ ille eo ꝙ appareat ⁊ videat̉ vt p̄ſto ſit ad obſequiū vl̓ aliqͥd audiens teneat. Et no. ꝙ regl̓ariter ẜm leges an̄lit. ꝯteſ. ꝯͣ abſentē nō ꝓcedat̉ ad diffinitiuāſententiā. niſi excepto vno caſu ꝯtra apparitores. id eſt nūcios generales dū ipſi deliquerūt in officio ſuo. Secus ſi aliter delinquerēt. vt no. in glo. ſum. iij. q. ix. Et deapparitore habet̉ ī. c. tua. d̓ homi. et glo. magna. in. c. veritatis de do. ⁊ ꝯtu.Apes vl̓ apis eſt auis volatilis. de ꝯſe. di. v.nunqͣꝫ. de deci. nūcius. Et habet apiū ī genitiuo pl̓ali. vt īſti. de re. di. §. apiū nat̉a. ethoc qn̄ in ntō hꝫ apes. licet ẜm Alex. habꝫum in gtō cum apis habꝫ in noīatiuo. Un̄verſus. Um tibi dat apis. ſꝫ apes dat iumin genitiuo.Apex eſt ſummitas honoris vl̓ diſtinctiōisnota. Nam qd̓ in ſummo eſt diſtat a pedibus vel infimis. Et hec ſummitas reſpicittꝑalia. vt in. c. ſolite. de ma. ⁊ obe. Etiam ſumit̉ ꝓ lr̄a. vt dixit xp̄s. minimꝰ apex nō peribit. Itē ſumit̉ ꝓ ſubtilitate. dū dicimus. d̓apicibꝰ iurꝭ nō diſputandū. ff. māda. l. ſi fideiuſſor. §. quedam.Appellatio ẜm Azo. eſt a minore iudice perinuocatiōeꝫ maioris iudicꝭ p̄textu iniqͥtatꝭpͥme late ſnīe reſciſſio. ff. de mino. l. ꝑfecti.Itē eſt de minore iudice ad maiorē ꝓuocatio ẜm ſummiſtas. de ꝯſue. c. ij. li. vj. in glo.iiij. Ul̓ alit̓ ẜm Hoſti. Appellatio eſt iuriſdictōis pͥoris iudicis ꝑ inuocatōeꝫ ſuꝑiorꝭiudicis rite facta ſuſpēſio. et hec diffinitioẜm eū ꝯpecit tā ẜm leges qͣꝫ ẜm canones. ⁊hoc de of. dele. §. p̄terea. Uel ſic Appellatōeſt ab audientia minoris iudicis ad maiorē ꝓpter grauamē illatū vl̓ cōminatū ꝓuocatio. d̓ appel. vt debitꝰ. ⁊. c. cū ceſſante. Etſi extra iudiciū appellat̉. tūc eſt ſuꝑioris inuocatio ſeu ꝓtectio ab iniuria vl̓ grauamine irrogādo. c. cū ſit romana. e. ti. de ap. rela. ⁊ recu. At appellatio ⁊ recuſatio ſunt paria. de ap. ſuꝑ eo. ij. reſpōſo. ⁊ hͦ qͦ ad modū.ſic̄ non admittit̉ fruſtratoria appellatio itanec recuſatio. Differūt tn̄. qꝛ recuſo ſi nongrauor. nō tn̄ appello a iudice īqueꝫ ꝯſenſiniſi gͣuer ⁊c̄. vt d̓ of. dele. c. ſi. ꝯͣ. ī glo. fi. li. vj.Et nota aliqͦs caſus in quibus nō appellatur. Un̄ Appellare vetāt. ſcelus. excellētiapacta. Contēptꝰ patris ⁊ interdictio factaArbitrium. res que perit. eſt ſi lōgius acta