diſſima et terrena? accipe aīaꝝ venatrix etrefoue in ſinu gratie tue. Quis enim poteſtaīaꝝ venatrix effugere claritatis tue rulgo-rē. ⁊ tue radios pietatis? Nec enī eſt qͥ a ca-lore abſcondere ſe poſſit. qꝛ beneficijs tuispleni ſunt celi ⁊ terra. Quocūqꝫ enī ꝑ gamꝰoccurrit nob̓ diffuſio vteri virginalis. Eccegͦ vndiqꝫ nos tuis beneficijs irretiſti. ⁊ ſēꝑet vbiqꝫ tue benignitatis laq̄os extēdiſti vta te matre dulciſſima fugere rationabiliternequeamꝰ ſed ſēꝑ in tue dulcedinis gremioqͥeſcamꝰ. Currite ergo cariſſimi vndiqꝫ. ⁊ tānobilē ⁊ ſuauē virginē ſalutemꝰ Aue. ¶ Pͣatientiā habe dn̄a ꝙ āgelicā ſalutationē. ꝓmo⁊ āgelice nō viuo. ſed potiꝰ diabolice. Hor-rēdus ſū ⁊ te ſalutare p̄ſumo. Cōfido certedulciſſima de nimia bonitate tua ⁊ tuo īflā-matꝰ amore te qͣꝫuis īdignꝰ nimiū nō vereorſalutare Aue. Quid michi dn̄a dulciꝰ tuoaue? O miꝝ aue qd̓ quadā celeſti dulcedineinebriat cor deuotū. Certe iā dicere poteſtdeuote ſalutās. Liq̄facta eſt aīa mea vt ſalu-taui dn̄am meā. Deficit cor meū ⁊ caro meadū alloquor dn̄am meā? Quis in te nō defi-ciet virgo ſacra dum cernit hac ſalutationepͣuia. te filio dei īpregnatā? Quis homo nō
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten