plici malicia ſumꝰ certi. Magna eſt enī pre-ſuptio velle circa ꝓximū meū limitare īflu-entiā diuine bonitatis qꝛ michi oēs moresſui nō placēt. Et qͥd in ſaniꝰ qͣꝫ diuinā influē-tiā vel ꝯplacētiā velle ſcd̓m meā ꝯplacentiāregulare? Hoc aūt tūc facio. cū illud qd̓ nonmichi placet ſuſpicor nō placere deo. Cumetiā vides aliquos circa exteriora īplicari.tūc cogitare debes ꝙ illa ad laudē ſui cre-atoris referant. ⁊ magis in illis circa deumafficiant̉ qͣꝫtu. cū te recte ꝯuertis ad deum.Fortaſſe enī qꝛ ſic deū diligūt vehementerſtudēt ipſū q̄rere in oībꝰ creaturis. qꝛ ipſūin omībꝰ nimis laudabilē ⁊ deſiderabilē eſſecredūt et cognoſcūt. Et hoc eſt magnū gau-diū ⁊ leticia eoꝝ. cū vidēt etiā in rebus vi-liſſimis ſummā dei potētiā bonitatē ⁊ ſapi-entiā mirabiliter ꝯmēdandā. Et ideo illa vilia forte ſic libēter ꝑtractant ne aſſimilēturnobis. quibꝰ oīa ſunt nociua. Sed forte qn̄credis eos ocioſos eſſe īenarrabili tūc le-ticia ſpirituali ꝑfundūtur interiꝰ qͣꝫuis hocdiſſimilēt vt ſapiētes. Aut forte qꝛ ſe reputant ita viles nopſumūt ſe diuine faciei ꝯtinue p̄ſentare. ſed ſe vilibꝰ adiūgētes nitunt̉reuerti ipſi in corde ita tamē ꝙ ipſū in veri-
vilpi