de ſuo. Ad iſtud tā nobile ſacramentū ſuſci-piendū nō ſufficerēt mille āni ad preparati-onē condigna. Quato magis ego miſer īdi-gnus ſū. qui cōtidie pecco īcorrigibilis ꝑſeuero ⁊ īpreparatꝰ accedo. Quare dn̄e me fe-ciſti vt tibi tā execrandā īiuriā facerē) ꝙ tepono in latrina pctōꝝ aīe mee Etenī nō eſtcloaca tā ferida: ſicut peccatrix aīa mea. Utinā ſaltē ꝑ hāc īmūdā aīam mea aliqͣlis ꝯpū-ctiōis fluuiꝰ ꝑtranſiſſet: vel decurriſſet: vt ibinō fuiſſet tāta pct̄ōꝝ ſanies ꝯgregata. Dn̄eieſu qͥd eſt hoc? Nunqͥd ibi te ponere debeo:Sed in infinitū maior eſt tua mīa. qͣꝫ me amiſeria. Et ideo de tua benignitate ſolū ꝯfi-dens te ⁊ p̄ſumo ſumere. Sic infirmus ac-ceda ad te medicū dulciſſimū vt ſic tua me-dicina liberet. Quanto enī plus infirmꝰ ſūtanto plus te indigeo deꝰ meꝰ. ⁊ in liberatiōemea magis apparebit tue īmenſitas pietatꝭAccedā ergo ad deū meū ꝯfidēter qꝛ infinite ſunt miſericordie eius. ⁊ ſecum fruar de-licijs beatorum. Ingrediar ergo ſponſa adſponſum ſecūqꝫ volo inſeparabiliter cōmo-rari. Nolo amplius alteri adherere. vt cumipſo ſolo gaudium habeam ſine fine. Hecpręalia qui dicere voluerit corde dicat. non
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten