bona nature: nec bona fortune. nec bona gr̄enec bona glorie. ſi hoīm ⁊ āgeloꝝ linguis loq̄rer exprimere poſſē. Et ideo hijs tacitis intuū filiū pater eterne reſpirabo. O quantafuit erga hoīem deꝰ meꝰ tua dilectio. qͥ eū tm̄dilexiſti vt velles hoīem eſſe deū. ⁊ deū hoīeꝫappellari. Quid dicā de ſexu fragili? Ipſumtuū filiū de ipſo naſci voluiſti. et qͥ erat tuusvnigenitꝰ ⁊ ꝓpriꝰ voluiſti filiū virginis no-minari ⁊ eſſe. Multū quidē dn̄e ſcd̓m vtrūqꝫ ſerū exaltaſti genꝰ humanū. qͥ tibi equa-lem filiū voluiſti hoīem eſſe ⁊ filiū mulierisNō hoc dilectiōis ſignū voluiſti circa age-los demonſtrari. Nō enī āgelos ſed ſemenabrahe apprehēdit. Mirū eſt certe qͦmodopre tuo amore corda fideliū vel filioꝝ hoīmnō ſcindūtur. Quid habuit deꝰ aliud facereqͣꝫ cū peccauimꝰ in īferni ꝓfundū nos deijcer̄⁊ aliā nobiliorē creaturaſi voluiſſet in īſtāticreareꝰ Quanta fuit iſta dei dilectio. ꝙ poſtlapſū dignatꝰ eſt nos q̄rere tā benigne. ⁊ poſteiꝰ offenſā nos āpliꝰ qͣꝫ priꝰ exaltare? Quidfuit iſtud Nunqͥd exl̓tationē meruit culpanoſtra. Certe nō: ſed ne ad te fugeremꝰ āpli-humana naturā tibi īſeꝑarabiliter vnire vo-luiſti. Mira videt̉ tua dilectio deꝰ meꝰ: qͥ te