ꝙ ab eo qͥcqͥd ad ſalutē ꝑtinet nō ad tuū dā-nū petieris: īpetrabis. Hec certe oīa ſūt incētiua amoris. Quomo diligis eū cuius eset qͥ paratꝰ eſt oīa tibi dare? Nōne multū diligis eū q̄aliqͥd tibi tribuit. Nōne gͦ magiseū diligis qͥ oīa. īmo ētiā tibi tribuit ſemet-ipſū? Si gͦ te diligis. qͦmodo ipſū qͥ te fecitnō diligis. Tu te deſtruxiſti et adhuc de-ſtruis ⁊ te amas et ipſū qͥ te ꝯſtruxit ⁊ reſtruxit et ꝯſeruat nō amas. Dic gͦ dn̄o. dn̄e creatura tua ſū. et michi teipſū negare nō potesSꝫ āteqꝫ ꝓcedas. hec q̄ dixiſti meditare ⁊īflamare amore Quis enī āpliꝰ ſe ꝯtinere poteſt quī ſtatī oībꝰ oblitꝭ in deū ſe totū ꝓijciatnō ꝑ partesꝰ dū cogitat dn̄m ſuū ſūmū bo-nū. delicias āgeloꝝ. pͥmiū btōꝝ. homī īfirmo⁊ corruptibili cuiꝰ miſeriā nemo poſſet exprimere ſemetipſū negare nō poſſe. et qͣꝫtūcūqꝫſit īfirmꝰ ſeu miſerrimꝰ et pctōr ſi ad ipſū ſeꝯuerterit ⁊ ipſū petieri tobtinebit et hͦ nosdeſiderat petere et largiri cū dicit petite ⁊accipietis. Neſcioqͥd aplius laboramꝰ. curcotidie nos affligimꝰ circa nichil cū poſſide-re creatorē oīm valeamꝰ. Quid gͦ āpliꝰ laboramꝰ ⁊ q̄rimꝰ? Si enī omne bonū ſic leuiterhabere valeo. cur nitar plena miſerijs poſſi-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten