ſe debet incitare vel excitare ⁊ qͣꝫtū poteſtcor ſuū vnire vl̓ ignire. ¶ Capitulū. ij.Uiā cor cōtemplantis nō ceſſat ſiue ceſſare. nō de-bet inueſtigare quomodo ſui creatoris amo-re āplius inardeſcat propoſui balbutiēs adhoc inducere aliquod in ductiuū. ¶ Primūergo agnoſce o homo ꝙ nichil eſt qd̓ ad eiusamorē tantū te inflāmet ſicut bene ficioꝝ eiꝰimmenſa donatio. Hoc enim ipſo ꝙ ipſū adlargiendū tibi ineffabilia liberū vel libera-lem recogitas. ipſum te diligere nimiū re-cogitare conuinceris. Quid eſt hodie quodmagis incitet vel excitet ad amoremqͣꝫ di-ligi et amari? Hoc enim faciunt quantum/cunqꝫ crudeles homines. quia diligentes ſediligunt qͣꝫuis hoc erga ſuum creatorem inſtigante antiquo ſerpente negligant adim-plere. Cogita quicquid velis. et inde crea-torem tuum habebis non modicam mate-riam diligendi. Accede ergo ad ipſum perhunc modum. De bes non ficte ſed veraci-ter recogitare te aſſiſtere corā dn̄o tuo ¶ Itaenim eſt vbi es ſicut eſt in celo ēpyreo) et teeſſe ſuum ⁊ non tuū cogita. Et non dubitesH. ij