buit in beneplacito creatoris nos ordinarefecit nos ad diaboli dolū ſeruire. dū nos ſupra deū amauit magna nobis īiuriam fecit.Iſte eſt nephandiſſimꝰ homo qui nos ad ho-norē dei factas in īiuriā dei ꝯuertit debuitnobis in beneplacito dei vti: et voluit po-tius nob̓ in diabolica ſeruitute abuti. Erataīa eiꝰ ad ymaginē dei facta. et ipſā detur-pans voluit oīm noſtrum ymagine inſigniri.Terrenior enī fuit terra fluxibilior aqͣ. va-nior aere. plus ardeſcēs. vl̓ ardentior. igneꝯcupiſcētie. durior ſaxis. ꝯtra ſe crudeliorbrutis: contra malos venenoſior baſilicis.Quid dicā? Nec deū timuit nec hoīes re-ueritꝰ eſt. ſuū venenū qͣꝫtū in ſe fuit in ml̓tosdiffudit. nūc ocl̓is. nūc cogitationibꝰ. nuncꝟbis. nūc geſtibꝰ et factis. Non ſuffecit eideo īiuriari in ſe ſed ⁊ alios ad dei īiuriamSeqͣſi ī qͣꝫtū potuit ꝓuocauit. Quid dicā-ipſū qͣſi aliqͥd magnū. nō oīpotentē deū exi-ſtimauit. dū nec dei voluntate nec aliqͣ legevoluit regulari. ſed ꝓ libito ꝯͣ deū et ꝓut ſibiplacuit ſua voluntate vagari: ſe ꝓ ſuo poſſeſupͣ deū erexit. Si deꝰ ſuū nō adīpleuit beneplacitū ⁊ aliqͣ aduerſa ītulit vl̓ nō ſēꝑ ſuefelicitati ꝓuidit cōtra ipſū dn̄m deū ſuū qͣſi