reſecāda ē oīs ꝯſolatio corporal̓ ⁊ oē gaudiūcorporale. et oīs laus hūana. Eſt etiā in hacviliſſima paſſiōe materia īmenſi doloris. Indolore enī dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. debemꝰ ītime ſibiꝯdolere ⁊ ꝯꝑati. De bemꝰ etiā ei cōdolere ⁊multū dolere ꝙ pct̄a nr̄a fuerūt ſibi occaſiotāte abiectiōis et tā īmēſe afflictiōis. Eſt inſuꝑ ibi materia ſpei. Qui enī ꝓprio filio ſuonō peꝑcit: ſꝫ ꝓ nobis oībꝰ tradidit illū. quomodo etiā cū illo nō oīa nob̓ donauitꝰ Eſt etiāibi vehemētis materia timoris. ſi enī ſic prodelictꝭ nr̄is paſſus eſt hō deꝰ ī quo nō potuiteſſe pctm̄ qͣꝫto magis punient̉ pctōres? Sienī ſic actu eſt ī viridi. qͥd fiet ī aridos Inuicē aūt cōiunge ſcꝫ gaudiū et dolore. ſpeqꝫ actimorē ne deſperationē ī curras vl̓ p̄ſūptioneEt ſi aliqͣliter adaptatio de qͣtuor animi effectibꝰ patet. ¶ Quoº paſſio dn̄i adaptat̉ vir-tutibꝰ ⁊ pͥmo fidei et poſt de alijs. ¶ Ca. vi.aliqͣꝫtulū de virtutibusUINC videamꝰ diuinis. Quiddicemꝰ de fide? Dico ꝙ hec ē robur ⁊ fūda-mētū totiꝰ xp̄iane fidei vl̓ religionis. Petoan deꝰ erat iſte qui paſſus eſt: an nō. Si ſichabeo ꝓpoſitū. qꝛ ip̄a paſſio verā hūanitatē demōſtrat patet ipſū eſſe verū deū et hoīem:
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten