uotiſſie cor ſuū reciꝑe? ¶ Que veſania ani-me. ꝙ hoc negligit ⁊ potiꝰ vult ſtercoribꝰ adherere. ¶ Nō enī aſſūpſit filiꝰ dei carnemvt homo carni adhereat. ſꝫſicut ip̄e ī carneexiſtēs. carnē afflixit ⁊ carnalia ꝯtēſit. ⁊ anīaeiꝰ ſemꝑ deo patri adheſit. ſic homo carnēmortificet ⁊ ſeꝑ ſe erigat addiuiā. O mira-bilis cecitas homīs qui cū ex anīa et carnecōſiſtat. ⁊ aīa ſine cōparatōe melior ſit ⁊ nobilior ip̄a carne totū tempꝰ expēdit in prouiſione carnis ſiue inhis que caro requirit⁊ anīaꝫ ſuā negligit ac ſi nihileſſet. nec ip̄aꝫpaſcere nec ipſā nutrire nec in ſūmoqͥe tareſtudet creatore. cū tamē hoc leuius ſuauiusdelectabiliꝰ ſeu oportuniꝰ ſine cōꝑationevaleat impetrari ¶ Ubiqꝫ ſe enī offert ho-mini deus. ⁊ ſui ipſius. niſi mortem filij ſuipretiū nō requirit. Corꝑalia autē ſemꝑ fu-giūt. nec etiā cū omni ſolicitudine ⁊ laboreac anxietate poſſūt plene ab aliquo poſſideri ī hoc mūdo. niſi forte dicamꝰ ꝙ plene oīacontemnit Sed quod mirabile eſt hoc ſibifacit anima a carne aliquantulum inclina-ta non tamen coacta. ¶ Nam voluntarieſubdit ſe carni. et carnis beneplacita ni-titur ad implere. et deo ſuo ſubdere cūom-ni exhortatione. benefitiorū collatione in-

poſſidet qͦ pleyLe v1 e ⁊cō leni E