¶ Libri quarti de ꝯſolatione philoſophie

cōis vſurpat. ⁊ qͥdē crebro. qͦrūdam malā eē fortunā.P. Uis ne igit̉ inqͥt pauliſꝑ vulgi ſermonibus accedamus. Ne nimiū velut ab hūanitatis vſu receſſiſſevideamur: B. Ut placet inquā. P Nōne igit̉ bonūcēſes eē qd̓ ꝓdeſt; B. Ita ē inquaꝫ. P. Que ꝟo autexercet aut corrigit. ꝓdeſt. B. Fateor inquā. P. Bona igit̉? B. Quidni? P. Sꝫ hec eoꝝ ē. qui vel ī ꝟtute poſiti ꝯͣ aſꝑa belluꝫ gerūt. vel a vicijs declinantes:ꝟtutis iter arripiūt. B. Negare inquaꝫ nequeo. P.Quid ꝟo iocūda q̄ in p̄miū tribuit̉ bonis. num vulgus malā eē decernit?. B. Nequaqͣꝫ. veꝝ vti ē. ita qͦqꝫeē optīaꝫ cēſet. P. Quid reliquā: q̄ cū ſit aſꝑa. iuſtoſupplicio malos coercet. Num bonā ppl̓s putat? B.Imo oīm īquā q̄ excogitari pn̄t iudicat eē miſerrīaꝫ

P. Uide igit̉ ne opinionē populi ſequētes. quiddāvalde inopinabile ꝯfecerimꝰ. B. Quid īquā? P. Exhis enī ait q̄ ꝯceſſa ſunt/ euenit. eoꝝ qͥdeꝫ qͥ ſunt velin poſſeſſione/ vel in ꝓuectu. vel ī adeptiōe ꝟtutis:oēm quecūqꝫ ſit bonā. in improbitate ꝟo manētibusomnē peſſimā eſſe fortunā. B. Hoc inquā verū eſt.tametſi nemo audeat confiteri.