Libri quarti de conſolatione philoſophie
I vis celſi iura tonantisPura ſolers cernere menteAſpice ſummi culmina celiIllic iuſto federe rerumUeterem ſeruāt ſidera pacemNon ſol rutilo concitus igneGelidū phebes impedit axemNec que ſūmo ꝟtice mundiFlectit rapidos vrſa meatusNunqͣꝫ occiduo lota profundoCetera cernens ſidera mergꝭCupit oceano tingere flāmasSemꝑ vicibꝰ temporis equisUeſper ſeras nunciat vmbrasReuehitqꝫ diem lucifer almūSic eternos reficit curſusAlternus amor. ſic aſtrigerisBellum diſcors exulat oris.¶ Hec ꝯcordia temperat equisElemēta modis. vt pugnantiaUicibus cedant humida ſiccisIungantqꝫ fidē frigora flāmisPendulus ignis ſurgat in altūTerreqꝫ graues pondere ſidātHiſdem cauſis vere tepentiSpirat florifer annus odoresEſtas cererem feruida ſiccatRemeat pomis gͣuis autumnHyemē defluus irrigat imberHec temperies alit ac profert.Quicquid vitam ſpirat in orbeEadem rapiens condit ⁊ aufertObitu mergens orta ſupremo