¶ Libri quarti de ꝯſolatione philoſophie
Reꝝ etenī que gerunt̉. illud ꝓpter qd̓ vnaqueqꝫ resgerit̉/ eiuſdē rei premiū eſſe nō iniuria videri p̄t. Uticurrenti ī ſtadio ꝓpt̓ quā currit̉: iacet premiū corona.Sed btītudinē eſſe idē ip̄m bonū ꝓpt̓ qd̓ oīa gerunt̉oſtendimꝰ. Eſt igit̉ humanis actibꝰ ip̄m bonū/ velutipremiū ꝯmune ꝓpoſitū. Atqͥ hoc a bonis nō p̄t ſeparari. Neqꝫ enī bonꝰ vltra iure vocabit̉: qͥ careat bonoQuare ꝓbos mores ſua p̄mia nō relinquūt. Quātūlibet igit̉ ſeuiāt mali/ ſapienti tn̄ corona nō decidet. nōareſcet. Neqꝫ enī ꝓbis animis ꝓpriū decus/ aliena decerpit improbitas. Ꝙ ſi extrinſecus accepto letaret̉:poterat hoc vel alius qͥſpiam: vel ipſe etiā qͥ ꝯtuliſſetauferre: Sed qm̄ id ſua cuiqꝫ ꝓbitas ꝯfert: tum ſuo p̄mio carebit/ cum probus eſſe deſierit
Poſtremo cū om̄e premiū idcirco appetit̉: qm̄ bonuꝫeſſe credit̉. qͥs boni compotē premij iudicet expertē-
At cuiꝰ premij; oīm pulcerrimi maximiqꝫ. Demētoetenī corollarij illiꝰ qd̓ paulo an̄ p̄cipuū dedi. ac ſic collige. Cū ip̄m bonū btītudo ſit: bonos oēs eo ipſo ꝙboni ſint fieri beatos liquet. Sed qͥ beati ſūt: deos eſſeꝯuenit. Eſt igit̉ premiū bonoꝝ qd̓ nll̓s deterat diesnulliꝰ minuat ptās. nulliꝰ fuſcet improbitas: deos fiēi