Druckschrift 
De consolatione philosophiae : Mit Kommentar des Pseudo-Thomas de Aquino
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Proſa vndecima

P. Noſti ne igit̉ inqͥt. om̄e qd̓ ē. tādiu manē atqꝫ ſb̓ſiſtere qͣꝫdiu ſit vnū. ſꝫ interire atqꝫ diſſolui ꝑiter atqꝫvnū eē deſtiterit? B: Quonā mō? P. Ut ī aīalibꝰ inquit: cū in vnū coeūt ac ꝑmanēt aīa corpuſqꝫ: id animal vocat̉. Cū ꝟo hec vnitas vtriuſqꝫ ſeꝑatiōe diſſoluit̉: īterire nec iā eē aīal liquet Ip̄m quoqꝫ corcū ī vna forma mēbroꝝ ꝯiunctiōe ꝑmanet: hūana vtſit̉ ſpecies. At ſi diſtribute ſegregateqꝫ ꝑtes corꝑisdiſtraxerīt vnitatē. deſinit ec̄ qd̓ fuerat. Eoqꝫ mō percurrēti cetēa. ꝓculdubio patebit ſb̓ſiſtē vnūqd̓qꝫ dūvnū ē. Cū ꝟo vnū eſſe deſinit: interire. B. Conſideranti inquā mihi plura mīme aliud videtur

P. Eſt ne igit̉ inqͥt qd̓ in quantū naturalit̓ agat: relicta ſubſiſtendi appetentia: venire ad interituꝫ corruptionēqꝫ deſideret. G. Si aīalia inquā ꝯſiderē q̄ hn̄taliquā volendi nolēdiqꝫ naturā: nihil inuenio qd̓ nullis extra cogentibus abijciant manendi intentionem:et ad interitū ſpōte feſtinēt Omne nāqꝫ aīal tueri ſalutē laborat. mortē ꝟo ꝑniciēqꝫ deuitat. Sꝫ quid deherbis. arboribꝰqꝫ. qͥd de inaīatis oīo ꝯſentiā rebus: prorſus dubito?

h iiij