Druckschrift 
De consolatione philosophiae : Mit Kommentar des Pseudo-Thomas de Aquino
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Libri tertii de ꝯſolatione philoſophie

titudinē neceſſe eſt ꝯfiteri. B. Nec ꝓpoſitis inquā proribus refragari queo. et illis hoc illatū conſequenseſſe perſpicio.

P. Reſpice inquit/ an hinc quoqꝫ idem firmius approbet̉ ꝙ duo ſūma bona que a ſe diuerſa ſint eſſe nōpn̄t. Etenī que diſcrepant bona nō eſſe alterū qd̓ ſitalteꝝ liquet. Quare neutrū poterit eſſe ꝑfectū/ cū alterutri alterū deeſt. Sed qd̓ ꝑfectū nō ſit id ſūmū noneſſe manifeſtū eſt. Nullo mō igit̉ que ſūma ſunt bonaea poſſunt eſſe diuerſa. Atqͥ et beatitudineꝫ et deum:ſummū bonuꝫ eſſe collegimꝰ Quare ip̄am neceſſe eſtſummā eſſe btītudinē: que ſit ſūma diuinitas. B. Nihil inquā nec re ipſa verius. nec ratiocinatione firmi

P. Suꝑ hec inqͥt igit̉ veluti geometre ſolēt. demonſtratis ꝓpoſitis/ aliqͥd inferre q̄ poriſmata ip̄i vocāt:ita ego quoqꝫ tibi veluti corollariū dabo. Nā qm̄ beatitudīs adeptiōe fiūt hoīes beati. btītudo ꝟo ē ipſadiuītas: diuītatis adeptiōe beatos fieri manifeſtuꝫ ē.Sꝫ vti iuſticie adeptiōe iuſti: ſapīe ſapiētes fiunt. itaduūītatē adeptos. deos fiēi ſil̓i rōne neceſſe eſt. Oīsigit̉ beatus: deꝰ. ſꝫ natura qͥdē vnꝰ. participatiōe ꝟonihil ꝓhibet eē qͣꝫplurimos B. Et pulcrū inquā hͦatꝫ p̄cioſū ſiue poriſma ſiue corollariū vocari mauis