Druckschrift 
De consolatione philosophiae : Mit Kommentar des Pseudo-Thomas de Aquino
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

proſa nona

B. Quid igit̉ inqͣꝫ? St q. .iicta ſimul cupiat adipiſci. P. Sūmā qͥdē ille btītudinis veli. Sed num inhis eā reperiet q̄ demōſtrauimꝰ id qd̓ pollicent̉ 1poſſe ꝯferre? B. Mīme inqͣꝫ. P. In his igit̉ q̄ ſingula q̄dā expetēdo⁊ p̄ſtare credunt̉: btītudo nll̓o mō in

P. Habes igit̉ inqͥt ⁊ formā falſe felicitatis ⁊ cauſasDeflecte nunc in aduerſum mentis intuitū Ibi einꝫpoerā quā ꝓmiſimus ſtatim videbis B. Atqͥ hec inqͣvel ceco perſpicua ē. eāqꝫ tu paulo ante monſtraſti. dn̄falſe cās aꝑire conabaris. Nā (niſi fallor) ea vera eſtet ꝑfecta felicitas que ſufficientē. potentē reuerēduꝫSelebrē letū qͣꝫ ꝑficiat Atqꝫ vt me interiꝰ animaduertiſſe cognoſcas. q̄ vnū horū (qm̄ idem cūcta ſt̓) veraciter preſtare pōt. hāc eē plenā btītudinē ſine ambiguitate cognoſco P. O te alumne hac opiniōe felicēſentio. ſi qͥdē hoc inqͥt adieceris. B. Quidnā inqͣꝫ? PEſſe ne aliqͥd in his mortalibꝰ caducisqꝫ rebꝰ putasqd̓ hmōi ſtatū poſſit afferre? B. Mīme inqͣꝫ puto Idqꝫ a te nihil vt ampliꝰ deſideret̉ on̄ſuꝫ ē P. Hec igit̉vel imagines veri boni/ vel imꝑfecta quedā dare bona mortalibus vident̉ Ueꝝ aūt atqꝫ ꝑfectū bonū cōferre non poſſunt. G. Aſſentior inquam.