Proſa nona

Qd̓ enī ſimplex ē indiuiſūqꝫ natura: id error humanſeparat. ⁊ a vero atqꝫ ꝑfecto: ad falſū imꝑfectūqꝫ tͣducit. An tu arbitͣris qd̓ nihilo indigeat/ egere potētiaꝫB. Mīme inquā. P. Recte tu qͥdeꝫ. Nā ſiqͥd eſt qd̓ īvlla re imbecillioris valentie ſit: ī hac p̄ſidio neceſſe ēegeat alieno. B. Ita ē inquā. P. Igit̉ ſufficiētie potētieqꝫ vna ē eadēqꝫ natura? B. Sic videt̉. P. Qd̓ꝟo hmōi ſit/ ſpernēdū ne eē cēſes. an ꝯtra reꝝ oīm veneratōne digniſſimū? B. At hͦ inquā ne dubitari qͥdēp̄t. P Addamꝰ igit̉ ſufficiētie potētieqꝫ reuerētiā. vthec tria vnū eē iudicemꝰ. B Addamꝰ. ſi qͥdē vera volumus ꝯfiteri .i.

P. Quid ꝟo inqͥt? obſcuꝝ ne hoc atqꝫ ignobile cenſes eē. an oī celebritate clariſſimū; Conſidera ꝟo neqd̓ nihilo indige̓ qd̓ potētiſſimū. qd̓ honore digniſſimū eē ꝯceſſuꝫ ē: egere claritudine. quā ſibi p̄ſtare nōpoſſit: atqꝫ ob id aliqͣ ex ꝑte videat̉ abiectius. B. Nōpoſſum inquā/ qͥn hoc vti ē ita etiā celeberrimū eē cōfitear. P. Cōſequēs igit̉ ē vt claritudinē ſuꝑioribꝰtribꝰ nihil differre fateamur. B. Conſequit̉ inquam.P. Qd̓ igit̉ nulliꝰ egeat alieni: qd̓ ſuis cuncta viribpoſſit. qd̓ ſit claꝝ. atꝫ reuerēdū. nōne hͦ etiā ꝯſtat eē letiſſimū? B. Sꝫ vn̄ huic inquā tali meror vllus obrepat. nec cogitare qͥdē poſſū. P. Quare plenū eſſe letitie. ſi quidem ſuperiora manebūt neceſſe eſt confiteriAtqui illud quoqꝫ ꝑ eadeꝫ neceſſariū eſt. ſufficientie.potentie. claritudinis. reuerētie. iocūditatis noīa qui-

g y