Libri primi.
liere philoſophiā eſſe. acnetur viſere exilium.Proſa tertia primi libri.Aud aliter triſticie nebulis diſſolutis. hauſicelū. ⁊ ad cognoſcendā medicantis faciē mentē recepi. Itaqꝫ vbi in eam deduxi oculos intuitūqꝫdefixi. reſpicio nutricē meā cuius ab adoleſcentia laribus obuerſatus fuerā ph̓iam. Et qͥd inquā tu in hasexilij noſtri ſolitudines O oīm magiſtra virtutū ſupero cardine delapſa veniſti? An vt tu quoqꝫ mecū reafalſis criminatōibus agiteris; An inquit illa te alūnedeſererē. nec ſarcinā quā mei nominis inuidia ſuſtuliſti cōmunicato tecū labore partirer? Atqui ph̓ie fasnō erat incomitatū relinquere iter innocentis. Meāſcꝫ criminationē vererer. ⁊ qͣſi nouū aliquid accidēitphorreſcerē. Nūc enī primū cēſes apud imꝓbos mores: laceſſitam periculis eſſe ſapientiam: