gis cupiet. At hic eſt ultimꝰ iniurie t̓nmnuſ: ſi ꝗd cre-dere oporta Platoni: bonum uideri cum nō ſis. Ea igit̉ quę de uirtute ſcripta ſunt ita ut dictum eſt acci-pienda cerſeo: cum facta maioꝝ/ aut memorię ſucceſ-uone aut poetarum uel hiſtoricorū libris u̓ſqꝫ ad no-ſtram ętatem conſeruata ſunt. Nec huius ꝗdem generis utilititem negliginꝰ. ut ecce Pericles atheiuienſiscum eum qͥdam ex fori hominibꝰ ꝓbris laceſſeret/ nihilo eſt irritat/ neqꝫ animo commotꝰ; ſed per uniuerſamdiem ꝑſeueratum eſt/ cū ille nullo maledicto ab-ſtiner&: hic uero tanqͣ ea res nihil ad ſe ꝑtiner&/ contemer&; ueſꝑe autē iam facto & tenebris exortis cūiurgator ille uix eo temꝑe abire uellet Pericleſ famu-lo cum lumine accito ꝓſecutꝰ eſt ipſum/ ut ſibi qͣ lon-ga eſſet ad philo ophiam exercitatio; Item cum ꝗdamiratꝰ Eu̓cidi megarenſi necem minaret̉/ idqꝫ ſe facturum iurameto firmare. Euclides cōtra iurauit ſe ꝓ-fecto illiu placatuꝝi effectuꝝqꝫ ne ſibi infenſus fo-xx. Ꝙopep̓reciū eſt aliqͦd hu̓iꝰ cemōdi exemplū ſuccurrere mētibꝰ hominū iam ira efferueſcētium. Tra-gedię ei nequaꝙͣ eſt credēdijm dicēti in inimicos ar-mabit ira manꝰ; ſed potiſſimum eſſe/ nu̓llo modo ira-ſci. Sn id fieri nō poteſt/ attractōnis freno moderandum eſt nec permittēdum longi/ efferri. Sed reduca-miꝰ orationē noſtrā ad claroꝝ uiroꝝ exēpla? Pulſauitaſpiam Socratē. Sophroniſci filiū faciē eiꝰ petulātiſſi-mecedēſ; ſocrateſuero nō repugnauit. ſed illiꝰ ir̓ę acͣpetulatię ſe ꝑmiſit: dōec uult/ et udiqꝫ tuber fiere. uęrū ubi ira illiꝰ ſatīata eſt Socrateſ ꝗdē nihil aliud egitniſi ꝙ fronti ſuę īſcripſit ꝑcuſſoris nomē quēadmodū