tio teneat ſi quotidie ad magiſtros eūtibus uobis/ ue-terumqꝫ uirorū & ingenio & doctrina preſtantiumper ea quę illi ſcripta reliquere/ continuum uſum &familiaritatem habentibus/ ego aliquid utilius ex meipſo inueniſſe profitear; Equidem hocipium moniturus uenio/ non oportere uos eiuſmodi iuris ita mentis ueſtrę gubernacula ꝑmittere/ ut quacunqꝫ ducantea ſeqͣmini; ſed id dumtaxat quod utilitatem affert abIillis accipientes/ ſcire diam: ſi ſit opus: contemnere;Que igitur ea ſint/ & quemadmodum diſcernanturid iam uobis apīam hinc ſumens initium; Nos ꝗdemo filſi hanc humanam uita/ nihil omnino eſſe arbitra-mur. nec bonum quicꝙͣ exiſtimandum conſemus neoappellandum/ quod utilitate nobis hucuſqꝫ ſuppl̓ditet; non itaqꝫ dignitatem/ non amplitudinem maio-rum/ non corporis uires/ non formam/ non magnitudinem/ non a cunctis hominibus habitos honoresnon ipſum impium/ non quicquid dici poteſt in hacuita excellens; ſed longius noſtrę procedunt ſpes/ &ad alterius uitę/ pręparationē cuicta moumur. Queigitur ad hanc uitam conferunt/ ea nos totis uiribuloptarſda quęrendaqꝫ eſſe arbitramur; que uero illūcuſqꝫ ꝑuenire nequeunt/ ut nullius momienti delpicieda. Quenam tamen iſta ſit/ & quo pacto illa uiuaturid ſane oſtendere plus negocii eſſet/ qͣ nos in p̄ſentiaſuſceperimus; maiores etiam auditores qͣ ipſi nunceltis ad percipiendum reꝗͥrit; Hoc ſolum cum dixeroſatis abufide uobis dixiſſe plitabo; Si quis omnē poſtcreatos homines fęlicitatem mente cōcipiat/ ſimul qin unam congerat uniuerſam/ ne parua quidem par-