angeli habuerūt naturaliū rerūcognicionē ꝙͣ ipſe pͥmus homo ⁊anteꝙͣ ipſe haberet. vnde maīfeſtepatet falſitas prefati erroris machomēti ¶ Capitulū xxix. in quocōfutatur errorxxiij. machomētiErfidus machomētꝰ etiāerrauit circa animas Aſſerit enī circa animā ade portionemeſſe aīe dei Dicit enī ſic ī capituloxxiiij. alchorani ex ꝑſona dei Cūme plaſmaturū hominē de luto ⁊eidē anime mee etiā portionē īſufflaturā agelis intimaui Error iſte eſt ꝑmnſioſiſſimꝰ in quo ſtultusmachometꝰ ſecutus eſt errorē qͦrūdam ſtultorū phōrū et tandē etiā errorem manicheorū dicētiūꝙ ſpūs rationalis ſit de ſubſtātiaet natura dei. hic aūt error maīfeſte cōfūdicur tam autoi̓tate ꝙͣratione Dicitur enī gn̄. p̓mo Faciamus hominē ad ymaginē et ſimilitudinē noſtrā hoc nō eſt dictūquo ad corpus cū deus ſit in corporeus ergo ſcd̓m animā. aīa hominis eſt facta ſꝫ ſcd̓m dīnā eſſētiānon cadit factio vel mutatio ergonon poterit dici ꝙ anima ade fuerit ex dīna eſſentia vel ſubſtantiaPreterea ſcd̓o ſic Quitqͥd eſteſſenti ale deo eſt deꝰ ergo ſcd̓m hꝰquilibet homo eſſet deus ſcd̓m animā quod ſtultū eſt ditere ⁊ incōueniens et hereticū Terciō qͥdquid eſſentiale eſt deo eſt inuariabile et impeccabile ſed anima hominis eſt variabilis a bonitate inmaliciā a veritate in errorē a gaudio in triſticiā Subſtātia aūt deieſt incōmutabilis ſicut coīs animeconceptio docꝫ ergo impoſſibile ēꝙ aīa ade ſit de portione ſiue ſubſtantia dei. Quarto cū deus ſitſubſtantia impartibilis vtpote ſīpliciſſima nō poteſt aliquid eiusſubſtātie eē niſi ſit tota ſubſtātiaeius Subſtantiā autē dīnam eſtimpoſſibile eſſe niſi vnā. ſi ergo anima eſſet de dīna ſubſtantia ſequeretur ꝙ omniū hominū eſſeteadem anima qd̓ maīfeſte eſt falſū ⁊ ſtultum Et multa aliā poſſētargui ꝙ aꝑtiſſima luce ſunt erronea ȳmo blaſphemia que ſequūt̉ex illo errore Nec mouere debuitmachometū ad hanc aſtruēdamſtulticiā id quod dicitur gij. i. Inſpirauit in faciem eius ſpiraculūvite. quia vt dicit augꝰ vij. ſupergij. ad lram̄. illa autoritas noncogit ponere anima de ſubſtantiadei eſſe quia eciā homo flando velinſpirādo non emittit aliqdde ſubſtantia ſua ſed de extranea naturaEmittit enī aerem quē aſpirandoattraxerit Vnde figuratiue dicituribi flape id eſt flatum facere vel inſpirare id ē ſpm̄ facere Vnde ꝙ dicit inſpirauit in faciem eius inatelligit̉ ꝙ ſpiritū fecit ex nichilo Ethoc cōfitetur yſa. lvij. vbi ſic dicitur Spiritꝰ a facie mea egredit̉et omne flatum ego facio Et yſa.