nō tm̄ nephas cōcipi at vt eſtimetdeū ex cōnubio et permixtione ſemine alicuiꝰ ꝓcreaſſe qd̓ nō ftā facitniſi aīal corporale mortiqꝫ ſubiectū d̓s aūt cū ſolꝰ ſit eternꝰ cui cōmiſcere ſe potuit. aut cū eſſet tāteptātis vt qͥtqͥd vellet effice̓ vtiqꝫad ꝓdutēdū filiū alterius ſoriētaten̄ īdiguit a̓ eprobaturi ergohūcmachomēti errorē ⁊ alioꝝ quosimitat̉ negatiū generatione eſſein diuinis ꝓcedemus ī pͥmis rōnibus aliqͥbus cōueniētiā et ꝓbabilitatē fidei nrē perſuadētiꝰ ſcd̓oloº efficacius ſacraꝝ litteraꝝ apertiſſis teſtimonijs Primo racioneſic planū qͥdē ē ꝙ cū generacio coīcacio nat̉ & ſit illi max me ꝯuenitqd̓ maxīe cōmuīcabile ē ſūmū aute bonū qd̓ deus ē maxīe coīcatiuūſui ē ergo maxīe generacio ſibi cōuenit vnde dyoꝰ maximus aputgrecos libro de diuerſitate naturec. iiijº inquit ꝙ ex cauẜ amoris ſūmni nō ſinit ipm̄ ſn̄ germīe eē. germīare aūt generae̓ eſt Si fortaſſaliquis cōtradice̓t ꝙ hoc generae̓dīnū ſit in diu̓ſitate ſb̓e et natue̓vt ītellexit arrius ſd̓m illd̓ gen̄rºHee ſūt generationes celi ⁊ terreHoc nichilē qm̄ ex qͦ generatio ēcoīcabilis nature diffuſio ⁊ hic eſtactus ip̄ius boni qm̄ vt ait platoboni eſt bona adduce̓ et optimi optima Cōſequēter ſeqͥtur ꝙ opeimenature coīcabili optima coīcatioattribuat̉ hoc ē per generationēvīuocā maxīe cū apud oēs ph̓ocqͥuocū nō poteſt eſſe. pͥmū ergogenea̓cio eſt in dīnis. Decūdo ſiciuxta auſtotilem methafoice natua̓ ē ex qͣ pullulat pullulās. Vispn̓cipal̓ nature et general̓ eſt pullulae. hoc enī accipit a pͥmā oīet generali cā oportet ergo ꝙ hecvis ſit ī pͥma cauſadicit em̄ phūsin libro de cauſis ꝙ ſcd̓a cauſa qd̓eſt et ꝙ cauſa eſt. habet a cauſa pͥmadis ergo pullulādi vnū ex aliſcd̓m analogiā ſibi ꝯuenientemerit in deo qͥ cauſa pͥma eſt Et ꝓpt̓hoc eſt ꝙ dyoniſius ī libro de d.n. filiū et ſpm̄ ſcm̄ vocat dīnos flores et diuina luīa Vnde eciam boecius dicit ꝙ naturā eſt vis inſitarebuꝰ ex ſimilibꝰ ſimilia ꝓcreansgͦ idē qd̓ pͥus ſcꝫ ꝙ generatio ſit īdiuinis Pretecia 3º ſic dicit pijsPerfectū vnūqd̓ꝫ dicimꝰ cū poteſtfacere alt̓ū quale ipm̄ ē Si ergohic ē actꝰ ⁊ ſignū ꝑfecti attribuit̉vtiqꝫ ſūme ꝑfecto. maxime qd̓ de eus nō facit aūt alterū quale ipm̄ē niſi ꝑ gerorationē ergo gneratiodeo ꝯū̓enit Ad intelligeriā vero q̄lis ſit generatio q̄ a xp̄ianis in dinis eſſe dicit̉ In pͥmis eſt cōſiderādū ſicut ī parte iā diximꝰ deriſibilem eſſe irriſionem qͣ machomētꝰſuiqꝫ ſequaſes ſarraceni ſiue turrip̄ianos irridēt dicentes deū patrēhabe̓ filiū qͣi deus vxorē habueritcū enī ſint carnales nō poſſūt niſiea q̄ carnis ſūt ⁊ ſanguīs cogitae̓
Druckschrift
Contra prinicpales errores Mahometi et Turcorum Sarracenorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten