Cuilibet ergo ſapienti notū eſt ꝙn̄ eſt idē gna̓tionis modus ī oībꝰrebꝰ ſꝫ in vna qͣqꝫ re īueīt̉ gna̓tioſcd̓m̄ ꝓpͥetatē ſue nature In aliqͥbꝰ qͥdem aīalibꝰ ꝑ maris ⁊ femine cōmixtionē In plātis vero perpullulationē ſiue germinatinoēꝫIn corporibus lumioſis per diffuſionē ſicut videmus lucem in corpoe̓ lumiuoſo qd̓ ē ſol ex ſe gignitglobos lucis et radios qͦrum globorum quilibetē tantus quantꝰē ſol qͦs ex ſe gignit ſn̄ ſuidirutioēet mutatione. et formalit̓ eiuſdēſūt eſſentie ⁊ lucis cum ſole atqꝫin alijs rebus alit̓. Deꝰ aūt n̄ eſtcarnalis natue̓ vt feīna reqͥrat cuicōmiſce̓t̉ ad prolis gna̓tionē ſedeſt ſpūal̓ et in tellectual̓ natue̓ p̄mō magis ſuper oēꝫ intellectū Eſtergo in deo accipienda generatioſcd̓m qd̓ cōuenit īcellectuali natue̓Et ꝙͣuis intellectus nr̄ ab intellectu diuino deficiat n̄ poſſumus tam̄alit̓ loqͥ de ītellectu dīno niſi ſcdm̄ſilitudinem eorum q̄ in intellectunr̄o inueīmus Eſt aūt aliqn̄ intellectus noſter ī potētia aliqn̄ in actu Quādo aūt actu intelligit qd̓dam intelligibile format qd̓ eſtqͣſi proles ipſius. vnde ⁊ intis cōceptus nominat̉ Et hͦ qͥdē eſt qd̓uoce exteriori ſignificatur vt ſicutvox ſignificas intis cōceptū v̓būexterius dicit̉ ita interior ipſe intis conceptus extei̓ori v̓bo ſignificatꝰ dicitur v̓bū intis Dic aūt intis nr̄e cōceptus n̄ eſt ipā mentisnr̄e ſb̓a ſū eēnciā ſꝫ ē qd̓dꝫ actn̄s einec ip̄m nr̄m intellige ē ip̄m eſſenr̄i intellectꝰ Alioquin nūꝙͣ ītellectus eēt quin ſē intellige̓t Verbūergo nr̄i ītelloctꝰ ſcd̓m quādā ſilītudinē dici poteſt vel cōceptꝰ vel ꝓles et p̄cipue cū ītellectꝰ nr̄ ſcipm̄ītelligit īꝙͣtū ſcꝫ eſt q̄dā ſilītudo intellectꝰ ꝓcedes ab eiꝰ ītellectualiu̓tute ſiut filius habet ſilītudinemprīs inqͣtū eſt procedens ab eiusgeneratiua u̓tute Nō tam̄ prop̓everbū ſu̓ proles noſtri intellectuspoteſt dici filius qͥa non eſt eiuſdēnatue̓ cuius eſt intellectus noſternon autē omne qd̓ procedit ab alio eciam ſi ſit ei ſimile dicitur filius Alioquin ymago ſui quā qͥsdepingit proprie filius dicereturquod nō eſt verū Sed ad hoc ꝙfilius ſit reqͥritur ꝙ procedēs abalio ſimilitudine habeat eius a qͦprocedit et ſit eiuſdē natue̓ cū eoqͥa ve̓o ī deo non eſt aliud intelligere ꝙͣ ſuum eſſe conſequent̓ necverbum quod in intellectū eſt cōteptum eſt aliquod accidens vel aliquod alienum ab eius eſſenciaſiue natura Sed ex hoc ipſo ꝙ v̓bum habet rationem procedentisab altero vt ſit eius cuius eſt verbum hoc eciam iu verbo noſtroreperitur Sed illud v̓bum habetvlterius ꝙ non ſit aliquod accidēsdeꝰ nec aliqua pars dei quia ſimplex ē nec aliqd̓ alienū a dīna na̓