Druckschrift 
Tabula in libros Veteris ac Novi Testamenti Nicolai de Lyra
Einzelbild herunterladen
 

rōnabiliber non poſſūt negare. et hoc poterit predcā falſitas deprehendi Et pͥmo deprehēditur trāſlationē lxx. int̓pretū. que ſic habꝫſicut trāſlatio iheronimi vt patet officiū eccleſiaſticū quod de illatrāſlatione eſt aſſūptū. in quo qͥdēofficio ſic ponitur iſta autoritas.In diebus illis ſalucibitur iudoiſrgel habitabit cōſidēter. et hoc ēnomē qd̓ vocabūt dn̄s iuſtꝰ nr̄Ex quo patꝫ uomē dn̄i tetragramaton refertur ad ipm̄ xp̄m̄ Sꝫquereret aliquis bn̄ quō lxx. interpretes ſic trāſtulerūt quia ꝙͣtūpoteaat oꝑiebant in ſua trāſlatioēdinitatē xpī ne rec ptholomeꝰ crederet eos adorde̓ duplicē deitatē ſecūdū dicit iheronimꝰ in ꝓlogoſuꝑ pentatheucū et in pluribꝰ alijslocis Dicēdū ad hoc lxx. ſufficienter oꝑuerūt diuinitatē xp̄i.a trāſterētes de hebrayco ī grecūnpotuerūt ponere nomē dn̄i tetragramaton. ſꝫ loco eiꝰ poſuerūt nomēcoē kyrios qd̓ ī greco ſonat idē qd̓dn̄s apud nos. Et nomē p̄t diciīdifferēt̉ ſu̓ de deo ſiue de quolibetmagno principe leu magnate. et eodē iheronimꝰ trāſferēdo de hebrayco in latinū qͥa habuitme ꝓp̓um correſpondens noī dn̄itetragmaton loco eiꝰ poſuitme coe dn̄s. qd̓ indifferenter dicit̉de deo qͦlibet hoīe magno Propter quod autoitas predtā ihe̓mioxxxiijº. eſt efficax ad ꝓbādūnitatē xp̄i ſcd̓m tranſlatioēꝫ ihero.ſed ſolū ex hebrayta veritate ſcd̓ꝫquē modū ego ꝓceſſi Scd̓o patꝫfalſitas iudeorū in loco predcō perrrāſlationē caldayca eſt autēticaapud eos vt dictū eſt ſupra ibi dr̄Ecce dies veniūt dicit dn̄s et ſuſcitabo dauid ineſſya iuſtū vbi habemꝰ germe iuſtū Ex quo pꝫ hecautoi̓tas ītelligit̉ de ad lraꝫ Seqͥtur in tranſlatione caldayca. eteſt nomē qd̓ ip̄i appellabūt dominꝰ iuſtꝰ noſter Et ihe̓nne xxxiij.trāſlatio caldoyca habꝫ. et hoc eſtnomē qd̓ ipi dicent ei dn̄s iuſtusnoſter Et ibidē poītur nomē dn̄itetragramaton vbi poſitū eſt hocnomē dn̄s; ex quo pꝫ in hebrayca veritate ē vocabit ſꝫ vocabūtEt ſic patꝫ nomē dn̄i tetragͣmaton. refert ad meſſiā: que noīe dicit iheremias ip̄m appellandū velnominādū vere a ſibi ſubdig Etideo alij cilit̓ ſoluūt dicētes hocnomē hēt̉ ineſſyas ſit deꝰ: dr̄ dēqt deꝰ ſꝫ vocabit̉ Sꝫiſta rn̄ſio valꝫ. qͥa ſi vocatio nominatio vera ē ſeqͥtur iſte ſit deꝰre ſicut et noīe. ſic aūt ē in ꝓpoſitoqꝛ ibidē p̄mittit̉ de ipō ſic noīatoEcte dies veniūt dicit dn̄s ſuſcitabo dauid germen iuſtū. et regnabit rex et ſapiens erit et faciet iudiciū et iuſticiā in terra. Hoc auteſſet falſum ſi nomen deitatispriū ſibi vſurparꝫ illo noīe ſe vocari ꝑmitteret ī veritate deꝰ eſſet