¶ Epiſtola quā ſcripſit magiſterſanuel iſraelita oriūdus de feī ciuitate regis morochitani ad rabbiyſaac magiſtrū ſyncigoge que eſtin ſubuilmēta in regno predicto.Cōſeruet te deꝰ o frater et ꝑmanere te faciat vſqꝫquo permanet captiuitas iſta noſtra et cōgreget̉ diſpſio nrā ⁊ appropinquet ſpes nrāet ſignet deꝰ beneplacitū ſuꝑ vitānoſtram amen Noui et exꝑtus ſūꝙ pulchritudo ſcīe noſtri tꝑis eſt īte et tu es ſpes noſtrā certificationis in dubijs legis et ꝓph̓aꝝ cū tuis expoſitionibus gracioſis Vndeego ꝑticeps doctrine tue deſiderās.tibi expono eſtus cordis mei ſuperillis que legis ſunt et ꝓphetarū ſuper quibus anxior cū timore Quaꝓpter recurro ad habūdantē ſapientiam tuā. et mittō tibi libellū iſtū ſperans ꝑ te volente deo in veritate ꝯfirmari ⁊ in dubijs declorari¶ Capitulū primumd ¶ Eſidero dn̄e imꝑ te certificari ex teſtīonijs legis et ꝓph̓arū et aliqꝝ ſcripturaꝝ qͣre nosiidei ſumꝰ gn̓a̓liter ꝑcuſſi a deo incaptītate iſta in qͣ ſumꝰ q̄ p̄t vocariꝓpͥe ira dei q̄ nō habet fine Nā mōE mille am ꝯpleti ꝙ ꝑ tytū fuimꝰcaptiuati Nos ſcimꝰ ꝙ pres nr̄i adorauerūt ydola. occiderūt ꝓph̓as.et lege dei abiecerūt. ⁊ ꝓpt̓ oēs iſtas trāſgreſſiones deꝰ nō ꝑcuſſit eos captiuitate niſi ꝑ ſcptuagintaanos ī babilonia. et poſt tempꝰprefatum placatus eſt eis ⁊ r̓dux̓it illos in terram ſuā. et ſecundūſcripturas ira dei tunc tēporis fuitvalidiſſima ſuꝑ eēs alias iras qͦsan̄ illa tēpora tememorat ſcriptura. Et tn̄ vt dctm̄ eſt pena tātorūpctōꝝ nō fuit niſi lxx anis Et nūcdomīe mī ira dei qͥ ī preſēti punitnos nō habet t̓minū nec finis eiꝰꝓmittit̉ nobis in ꝓphetis Si volumꝰ dicere ꝙ iſta preſens ira deiī qͣ ſumꝰ ſit adhuc illa ira ꝓpt̓ quāfuit captiuitas illa ſeptucgintaannorum. et ꝙ tunc non fuit ſatiſfactum cōplete de peccctis predictisꝑ prēs nros. nos fecimꝰ deū mēdacē qd̓ abſit. qm̄ ip̄e deꝰ verꝰ et glorioſꝰ illi captītati īpoſuit p̄fatū terminū ꝑꝓph̓as ſcꝫ lxx ānos. vn̄ talis nō rn̄ſio ſꝫ euaſio et excuſatioē vana nec eēt corā intelligētibꝰ ꝓponēdā Et ſi dixerimꝰ ꝙ deꝰ ī illatrāſmigͣtioē miſertꝰ ē vni ꝑ̄ti gnisnr̄i et nō alij. et illos qͦꝝ miſertꝰ ētnͣſduxit ad reedificādū tēplū vtdixit ihe̓mias et ꝙ nos ſumꝰ de ill̓qͥbꝰ deꝰ miſertꝰ nō ē. dicēt nob̓ xp̄iam ꝙ deꝰ miſertꝰ ē illorū q̄ adorauer̄t ydola et qͥ occider̄t ꝓph̓as ⁊cͣNos vero puniat qͥ nō peccauimꝰin p̄dictis et illorū pena fuit in certo t̓mino ſcꝫ ſeptucigīta annorū. ⁊noſtra punitio ſic n̄ hēt ſcd̓ꝫ noscertā cauſam. ita eſt longo et ſinet̓mino ī qͣ pena ſumꝰ mō. iā ſt̓ mille ani. Nec in lege nec in ꝓph̓ishuiꝰ pene terminū poſſumꝰ īuenire