Druckschrift 
Tabula in libros Veteris ac Novi Testamenti Nicolai de Lyra
Einzelbild herunterladen
 

ſe neſciē dicit. pl̓ cum ſe iterū.rognouiſſe fatet̉. aut rerū a ſefactorū curā gerit; et nūc ſe iratūnūc etiā placatū oſtēdit Que oīaſi ſcd̓ꝫ eſlētis velimꝰ acciꝑe. paſſibilē ſine dubio et ip̄r ouidā dinoꝓfitemur eēntiā: ī qua aut ignoratio. aut ex tēpore orta cogntio cadat. qua et triſticia penitēdo ꝯfiuat leta ſubleuēt. vegetandoQd̓ qͥd aliud ei̓t. niſi mutabiliciꝑpeti; inſtabili mobilitate hucillucqꝫ difflue̓? Vnde manifeſtiſſime ꝯpbatur: oīa de d̓o ſcd̓ꝫſubſtāciā dici debe̓: ſed aliquatadiſpēſationi reſpōdētia. natuēciꝰ cōueniētia certo certiꝰ ꝓfiteriProbusIcet ſufficiēter et doctiꝰ laudabili breuitate reſpōderis. noncia de deo ſcd̓m ſubſtāciā dici? laliꝰ tamē hec audie̓ abs te deſidero. tui lori diſputatiōis tēpusaffuerit. Nūc iterī ut qn̄ fatꝰ.ſabellius ut cepit ꝓſequat̉GabelliꝰIdei nr̄e ꝓfeſſio vt ſuꝑiusdixi. hūc eūdēqꝫ et patrē filiūp̄dicat deū: ne gētili errore duosdeos allere̓ cōuincamur? ſi aliuspater. alius a nob̓ filiꝰ p̄diceturVn̄ ex hiſipīs. ītelligētibꝰvel minꝰ ſentientibꝰ adu̓ſa nobis putant̉: aꝑtiſſīe demōſtrabo.lūmi atqꝫ oīpotētis dei. vna eſſeꝑſonā qͥd eſt alid̓. pater ī memanēs. facit oꝑa: niſi ego ī memanēs facio oꝑa? Et qui me videt. videt et patrē: id ē ego ſū mpſe pater. filius: et vnā di̓nitatꝭ ꝯtēplationē. vn̄s intelligaseſſe ꝑſona. Sed et qd̓ cūt ego inpre et pater in me. vel qd̓ yſaiasad eūdē loqͥtur dicens. in te eſt deus. et non eſt p̄ter te: id ē ꝓculdubio manifeſtiꝰ voluit indicae̓. In̄alterius ꝑmixtiōe ꝑſone in ſe ipōiieſtabiliter ꝑmane̓ Si em̄ī ut ipſi quoqꝫ ꝯcedunt. ut luꝑiusſelli ſt̓. ſimplex eſt dina natura; fieri poteſt. ut veluti ip̄s intrīſecꝰ pacua. alteriꝰ in ſe natue̓ſona cōtineat: ipſa ꝑiciſſim ꝯtineat̉ ab altera Neceſle eſt emī. utſcipaꝫ aut minuēdo ꝯtrahat. auteuacuādo exindiuat. aut dilatādo diſtūdat: qm̄ receptoꝝ vl̓ recipiētiū conditio iſta eſt. ut aut recepturꝰ ſpacio dilatet̉ ad alterūrecipiēdū. cūt recipiēdꝰ cōtroctione aliqua munuat̉; ut intra euscuatū. ad ſuſcipiēdū ſe. naturāvaleat ꝯtine̓ Que qm̄ impia.ꝙͣ obſurda. ſimplici illi ineftabili natue̓ cōgrue̓ mimnime poſſūt:id ſine dubio reſtat intelligi. utnꝰ idēqꝫ in ſeipſe manes. de ſeip̄ſe ſingulariter dice̓ videat̉. egoin pre. et pater in me. qui mevidet. videt prēm; ne ſi de duobus dictū acciꝑe voluei̓s. duosnichilominꝰ deos ſeꝑatim diſtinctos aſſere̓ ꝯuuicaris Aut ſi ita eos ꝑmane̓ detēdis. vt horū vnodicas eſſe naturā: neſcio ꝙͣ ꝑſor deformitatē portentui aucui ſimilē. ex vniꝰ rei untio ꝓdeūtem.aut ī viuꝰ natue̓ ſubſtātia ꝯtuſiꝰ