ꝓfitemur deum. non negando vtdixi filiū deum; ſed pene ſolū patre vniꝰ di̓nitatꝭ auctore ꝯſtituētesAthanaliꝰ¶ Ene pr̄em ex ſe filiū ineſtabiliter ante omīa tempora geniuſſe arrius ſua ꝓfeſſiōe diffiniuit:ſed vtrū filium ex ipſa patris eſſentia. vel natud̓. an aliūde genitum velit allerere. hac intet imꝓſecutione reticuit. Ego enī patrem ⁊ filium ⁊ ſpm̄ ſem. vnuusſubſtantie. vniuſqꝫ eſſe natue̓ cōEiteor. ita ut non ex nichilo neqꝫex aliquo. ſed de patre filium geiutum. ⁊ de pr̄e ⁊ filio ſpi̓tū credam ꝓcedere ſem̄. Et licet tresin ſua proprietate ſubliſtētes ꝓfiteor eſſe perſonas; horū tamenvna natura/ pnaqꝫ diuinitas ꝯꝓbatur Probus:Vanꝙ hec varia ⁊ longediſſimilis ſnīcꝝꝫ vr̄aꝝꝫ diuſitas magna cōfulionis caliginēnoſtris mentibꝰ uicuriat. vt cdohijs ambogibꝰ exuamur. et vt q̄ſit vere fidei ꝓfellio cegnoſcamꝰ:dignamīni euidentioribus diuineſcripture teſtimonijs aſſertionūdellrarū lententis muture. ⁊ nelongo rationis ambitu. īpſius ꝑmixte diſputationis confuſione ꝓcul eucigenuim. lingillatim vnuſquiſqꝫ veſtrum aduerſus ceterosdimitet: ita ut omo contra vnūqͣſtionū arma ſum̄tes. ī hijs q̄ vobis cōmunis eſſe noſtis contradilidentem. iniucem ſiftragemiiu. Porro ſi fidei nichil cōmunehabetis ſuis vnuſquiſqꝫ uitat̉profeſſionibꝰ: ut facile clareſcatvtrū in hijs quē in alio dāpnat.ipſe peruitus non impuigat. Siplacet igitur. cum ſabellio initeconflictū; ⁊ ille contra bos ſuasdindicet partes: ita ut ſi eum ſuꝑare quiueritis. victꝰ abſcedat.Poſt quē fotinꝰ ſe certamini det.⁊ ſua veridius teſtimonijs tuestur fidē: contra quem omnes conElictationis auem confirmare debetis. Vt ſi ⁊ hic ceſſerit ſuꝑotus. diſputationis locum ceterisſequentibus derelinquat; ⁊ hocmodo arbitror ad īdegine reritatis poſſe quātotiꝰ ꝑueniri. Permittatur itaqꝫ ut dixi ſabelliꝰ ſuam fidē docum̄tis celeſtibꝰ approbore Sabelliꝰ:.m me cū oībꝰ ꝯgrēdi p̄cepiſtit rudeat vtrū ſīplig nature dn̄cē fateāt̉ ArtiꝰVis hͦ īpiꝰ negauei̓t;Dan̄deat eriam vtrū belliꝰoīa q̄ de d̓o dicūt̉: ſi ſcd̓m ſb̓ſtātiāaccipiēda ſt Atrius.Sta nr̄e fidei ꝓpͥa eē noſcūt̉FotinusDſentior cūctade deo ſcd̓m ſubſtātiā diciVn̄ temere ꝓ Ithanaliꝰnūcaueri vniu̓ſa q̄ de d̓o dicūt̉ ſcd̓m ſubſtantiā debe̓ accipiꝓpter īmullos nominū relatiuoscaſus. ſcd̓m vlitatū humani ſermonis eloquiū prolatos: qͥ n̄ ꝓpede d̓o ſꝫ de ꝑſoīs ⁊ tēporibꝰ. l̓ qͥbꝰ cūqꝫ rerū genei̓bꝰ coaptāt̉ idē
Druckschrift
Tabula in libros Veteris ac Novi Testamenti Nicolai de Lyra
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten