⁊ ꝑmixtiꝰ hobitātem videberisprofiteri Et hac ratiōe. ſimplicē⁊ intemerata dine v̓tutis naturoindignis cōpoſitā qualitatibꝰ detēſare Curre magis ad illa līgularia celeſtiū p̄conia ſcōꝝ. quibꝰprꝰ in vna ꝑſoā manes diuinitas p̄dicatur: ut moyſes admonet dicens Audi ilrl̓: dn̄s deustuus. deus vnus eſt. Et vt ipſequoqꝫ d̓o ꝑ ſe in deute̓ononio cōteſtatur. Vidēte qm̄ ego lū deꝰ?⁊ nō eſt alius abſqꝫ me Et iterūTeſtes vos eſtis; ſi ē aliꝰd̓s p̄t̓me Nō debemꝰ tate autoritatꝭ erlitꝰ nob̓ ſnīaꝫ de ꝓmpta. alteriꝰdei confelliōe fruſtrae. ne in nr̄iꝑniuem tāti p̄conij callātes īꝑiū.debita deoꝝ cultoribus tormētaſubeamꝰ Probꝰ:.I huic tā valide ꝓſecutioīpolle aliq̓d referti putatꝭ: ꝑorde̓ dignemini Arrius;.Vni ꝑ vniꝰ d̓i ꝓbobilē qͥdē⁊ admodū vtilē cōfeſſionēbitarie deitatis errore ſabelliꝰ ſemetip̄m conat̉ eruere. nefanda iudaui ſenſꝰ impiētatē īcurrit: deifiliū drū in ſuci mane̓ ſubſtātia ⁊ꝓpriam habe̓ ꝑſonā mēte ſacrilega denegando. Cuiꝰ ī ſaniſſimifuroris audacā ꝙͣtorūqꝫ breuitatꝭcōpendio vti potuero. celeſtiū teſtimomoꝝ autoritate frenaboad demonſtrandā ꝓprie ſubſiſtentis filij ꝑſonam. nō illa que quidem homini ſuſcepto cōgruere cauillatur allumēs. ſed illa in mediū proferēs teſtimonia. q̄ ſine.vllo ancipitis ītelligentie ſcrupulo: di̓uitati eiꝰ cōpetere oēs pariter ꝯfitent̉ In geneſi d̓m dixiſſelegimꝰ Fauamꝰ hoīem ad ymagine ⁊ ſimilitudinē nr̄am. Eccepluralit̓ dixit. faciamꝰ: aliū viꝫindicas ad quē loquētis d̓i factꝰē ſermo. Neqꝫ enī tā abſurde intelligendū ē d̓m fuilſe locutū. vtſibi ipē dice̓t. faciamꝰ: qd̓ ꝓpͥe illorū ē. qͥ amētie pallione īcurrūtNdqꝫ vt alterū ad alterū locutūfuiſſe mōſtraret ſcriptud̓r ꝯtinuoſubierit dicens Et fecit d̓s hoīeꝫAd ymciginē dei fecit eū Ꝙ ſi vnus eēt: ad ymaginē ſus feciſſediceretur Nūc aūt aliꝰ ad alt̓iꝰymcginē aꝑte feciſſe deſcribit̉ Itē cū ſodomitas ꝓ multꝭ netādiſceleris facinoribꝰ ſuis ī log igneis diuinitas imbribus ſanxiſſetbrendos: ita refertur. Pluit inqͥt dn̄s a dn̄o: ignē ⁊ ſulphur.Nichil tam euides ad oſtendēdūprem. ⁊ demōſtrādū filiū legaliter potuit intimari: vt alius abaltero. nō vnus ⁊ ſeip̄o ſulphureas celitus iaculatus ē flāmasItē ip̄e filiꝰ ad iacob loqͥt̉ dicēsEgo ſū d̓s qͥ viſus ſūt̓ ī loco d̓iPoſſꝫ dice̓ qͥ vilug ſū ī loco meo: ſivna loquētꝭ ītelligētur ꝑſoā Itēaſcēde inqͥt in bethel: ⁊ fac ibi altare deor qui apparuit tibi Nt iltud ſingulari vn̄ꝙͣ perſone ꝯgruetē poteſt: vbi diſtīctius alius alteri. ſacrariū īꝑat ꝯſtruēdū Ideī ſolitario dicere; ꝯueniēs ea̓t.Fac altare iͥ deo: qͥ apparui t̉