Druckschrift 
Genealogiae deorum : Liber I-XIII. Mit Beig. von Dominicus Silvester
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

talibꝰ demonſtracōibo fidem adhibet videt effigiem viri pulchrimam id ē extu̓ſeca dei oꝑa formā vero id ē diuītatem non videt et enm fauilla ledit id eſt ſuꝑbꝰ deſiderio ꝓpter bouū cōtemplacōis amittit. et ſic a diuino ſeꝑatur coniugio. tandem penitens perniciem ſoroꝝ aſtucia curat. eaſqꝫ adeo opprimit vt aduerſus rationē nulle ſint illis vires erumnis purgata preſūptuoſa ſuꝑba bonū diuine contēplacōis reaſſumit. eiqꝫ ſe iungitperpetuo. dum perituris cebus dimiſſis in eternā fertur gloriāet ibi ex amore perturit voluptatē id eſt ſempiternā gloriam. De arabe apol filio.Rabes ſecundū pli. filius fuit apol. et babibonie. quēmedicine artis dicit reꝑtorē. qd̓ intelligo ad atabes De titio filio iouis tertio.Xpedita appo. longa poſteritate ad iouē reuertamuret primo ad titiū qui ſcd̓m leon. filius fuit iouis ex helare orcomeni filia quā p̄gnantē iuppiter iram iunonistimens octultauit. quare puer naſcens dictus eſt naſci ex terraque quidē terra poſtea nutriuit. et ſic non mater ſed nutrixhic poſtea latōnā appo. matrem amauit. eamqꝫ de ſtupro inter pellauit qua ꝓpter turbatus appollo eum ſagittis occiditapud inferos relegauit. atqꝫ eius iecur vulturibꝰ dilauiandūappoſuit. hac lege vt cōſumptū reſtauraret̉ illico. et ſic nūqͣ apena ceſſaret. Reī veritas iouē ꝑregnātē abſcondiſſe id ēocculte ſeruaſſe et hoc timore iunonis ideſt maioris potencie dea r̓gnorū ſit iuno. terram autē ticium aluiſſe ē alienūcum ab ea alam̉ omēs. Qd̓ latonā amanit mōſtrat eius elatum animū celſitudinē em̄ appetit que claritatis mater eſt. ſedab appolline id eſt a regio ſplendore deiectus ē et apud inferosideſt plebeios r̓legatus inter quos ſemꝑ curarum plenus fuitqualiter poſſet ī gradum a quo deſtenderat reaſcendere. leon.autē dicit hunc apud boecios magnū fuiſſe hominē et viribꝰtemptaſſe ex delpho appollinem eicēte a quo ip̄e eiectus eſt etfere ad priuatā vitam redactus: Per vulturem intelligit macro. de ſom ſti tormenta conſcientis obnoxia flagitio viſcerainteriora rimantis et ipſa vitalia indefeſſa admiſſi ſceleris ammonitioē lamātis ſemperqꝫ fibras ſiquieſcere velit excitantis