XLIAlphabetum

et laſſum facit in via. de quo conquerit̉ ip̄eSalomō. Sapīe. v. dicēſ. Laſſati ſumusin via iniquitats. Et ſtaum ſubinfert laſſitudinis huius cauſam di. Quid enim nobis ꝓfuit ſuꝑbia aut diuiciaꝝ iactantia qͥdꝯtulit nobis. tanqͣꝫ vmbra trāſierūt omniahec? ¶ Scd̓o aduerte re debemꝰ mediuꝫ ꝑquod eſt trāſeundū. et eſt pnīa. equitas etiuſticia. Primū mediū on̄dit chriſtus peccatoribus dicens. Penitentiā agite ⁊ aꝓppinquabit ī vos regnū dei. Math. iij. Secundum mediū ꝓponit mechanicis ⁊ negociatoribꝰ. ꝓuer. iiij. Ducam te per ſemitasequitatis. quas cū ingreſſus fueris non artabuntur greſſus tui. et occurrens nō habebis offēdiculū. Mediū iuſticie ad iudicesconſiliarios ⁊ p̄latos pertinet. De qͦ Iſaiexxxiij. dicit̉ Qui ambulat in iuſticijs ⁊ loqͥtur veritates. qui ꝓijcit auariciam ⁊ excuntmanꝰ ſuas ab oī munere. qui obturat aureſſuas ne andiant ſanguinem. et claudit oculos ſuos ne videat malum. ille in excelſishabitabit. Sꝫ vere pauci ꝑ ſua media ambulant directe. ¶ Tercio aduertere debemus terminū ad quem eſt accedendū. Ipſe enim terminꝰ eſt ip̄emet deus et doctornoſter chriſtꝰ. qui vocat nos quaſi dilectosdiſcipl̓os ſuos dicēs. Uenite benedicti patris mei. ꝑcipite regnū quod vobis ꝑatumeſt Math. xxv. Sed qͣꝫuis chriſtus ꝑ ſcripturam nos omnes vocet ad cenaꝫ eternebeatitudinis. pauci tam̄ eius vocem audiūtſed potius carne reuocante in medio damnabiliter exrant. Iſtis ꝯtingit ſicut cani dequo narrat ꝙ exn̄s ī quodā agro inter duocaſtra. audiens duo cornua vocātia homīeſad menſaꝫ. ſic̄ in aliqͥbꝰ caſtris dn̄oꝝ fieri ꝯſueuit. qͥ mō ſecuiꝰ vnū cornu. mō alid̓. ⁊ ſictota die cucurrit qͦuſqꝫ horaꝫ prādij trāſiuit⁊ ſic nll̓m pͣndiū hūit ſꝫ vtꝝqꝫ neglexit. ſicſtamꝰ in agro hꝰ md̓i inter duo caſtra vbiduo ſunt ꝑata prandia l̓ ꝯuiuia. Unū ē xp̄iad qd̓ nos vocat ꝑ cornu ſacre ſcripture. ꝑvoces p̄dicatoꝝ. Aliud prandiū eſt carnisparatū in delectatōibus. ad quod etiaꝫ cornū male inclinatōis ad pctā vocat. et ad ſuum pͣndium inuitat dicens Sap̄. ij. venitefruamur bonis. Nunc multi ſunt qui audiētes predicatorem vocare ad penitentiam ⁊

ad prandiuꝫ paradiſi. relinquūt vicia ⁊ advirtutes ꝯuertuntur. ſed modico temporeperſeuerātes. dum carnis delectatōibus vocantur. dimiſſo primo p̄ndio. iterum ad vicia redeunt. ⁊ toto temꝑe prandij ſue viteduplici via incedunt quouſqꝫ in mortē incedunt. tūc ambo prandia tam beatitudiniseterne qͣꝫ carnis amitiūt. Debemus igiturlectiones chriſti audire. viam directā poſteum ſequi. ſicut Iacoh qui dixit. precedatdominus ante ſeruū. ⁊ ego ſequar paulatiꝫveſtigia eiꝰ. Geneẜ. xxxiij. et Iob. xxiij. UeMſtigia eius ſecutus eſt pes meus. ¶ Terciꝰerror eſt in electōe. quādo quis ſcꝫ illud qd̓melius eſt contemnit. ⁊ illud quod viliusappetit et eligit. De quo etrore dicitur inCanone de conſecra. diſt. v. non mediocriter errant qui magno bono preferūt mediocre bonum. Sicut videntur erraſſe filij iſrael. qui pepones. porros ⁊ allea. ⁊ ollas carnium affectantes elegerunt. et manna dulciſſimum abhorrentes contempſerunt dicenteſ. Ouis dabit nobis carnēs ad veſcēdum. recordamur piſciuꝫ quos comedebamus in egipto gratis. in mente nobis veniunt cūcumeres ⁊ pepones. porri. cepe. et allea. anima noſtra arida eſt. nichil alid̓ reſpiciunt oculi noſtri niſi man Numeri. xi.Sic reuera multi fuerūt ante aduentū xp̄i.quorū plures conſimiles mō ſunt. quibusper ſcripturas et ſanctos ꝓphetas virtuteset dulcedo vite eterne proponit̉. qui ꝑ incredulitatem cōtementes ſcripture dulcedinem. et figure veritatem. potius deliciascarnis et mundi delicias appetere et eligere ſolent qͣꝫ virtutes ⁊ delicias paradiſi. ꝓuerbiorū. xxvij. Anima ſaturata calcabit tauum. Anima eſuriens etiā amarū pro dulciſumet. id eſt homo mundanis delicijs deditus ⁊ ſaturatus. ꝟtutes que dulces cibiſunt anime deſpicit. et quia ſaturari nō pōtex eis. ea q̄ amara ſunt anime ⁊ dānoſa. admittit pro ſalutiferis. ¶ Contra hunc errorem chriſtus nos vocauit ⁊ aperuit rem figure dando ſeip̄m ī cibū. ⁊ vt oēm nauſeāfigure tolleret quā antiqͥ habuer̄t in māna.corpꝰ ⁊ ſanguinē ꝓpriū tradidit veracit̓ ī eucariſtia. ꝙ āt corpꝰ xp̄i ſit figuratū ꝑ mānapatet primo rōne noīs in manhu. qd̓ int̉:P