poſt PalmaꝝFeria tercia

eoꝝ dum eſt in illo ſigno. ⁊ maxime in principio ſigni. Et hec refert ad chriſti reſurrectiōem vel aſcenſionē. vbi chriſtꝰ ſol iuſticieſuꝑpoſitus omnibus capitibꝰ nr̄is per poteſtatem ⁊ autoritatē bene dixit. data ē mihiomnis ptās in celo et in terra. Et in aſcenſion exaltatus ē ſuꝑ omēs celos. Hec oīanobis xp̄s demonſtrauit. Debemus igiturea cognoſcere et amore inflāmati gr̄as agere. Unde bern̄. ſuꝑ canti. ẜmōe. ij. ad ꝓpoſitum ſic inquit. Dilexit nos deus dulciterſapienter et fortiter. Dulciter nempe dixerim. qꝛ carnem induit Sapienter qꝛ culpācurauit Fortiter. quia mortē ſuſtinuit. Diſce igit̉ o xp̄iāe a xp̄o quēadmodū diligasip̄um. Diſce amare dulciter. ne illecti. prudenter ne decepti. fortiter ne oppreſſi deficiamus. ſed vſqꝫ in finē diligamuſ. Acce prima ꝑs pͥme lectōis. ¶ Secūdo debemusproximū diligere Nam quilibet vult ab altero diligi et non ledi ex lege nature Ergoetiam ꝓximū diligas. nec eū offendas. hocdocet nos xp̄s. Iohānis. xv. Hoc eſt p̄ceptum meū vt diligatis inuiceꝫ ſicut dilexivos Nam xp̄us dilexit nos multipliciter.Primo amore gratuito .ſ. gratis dato nō p̄cedētibꝰ noſtiiſ meritiſ. p̄me Iphānis. iiijIn hoc eſt caritas nō quaſi nos dilexerimꝰdeum. ſed qm̄ ipſe pͥor dilexit nos. Sic etnos amare debemus ꝓxīm. non rōne vtilitatis ſed cā virtutis. quia ſcd̓m Ambro veraamicicia virtutis ē. et non queſtus. UndeTullius d̓ amicicia. Si vtilitas glutinarꝫamicicias. eadē cōmutata diſſolueret. ⁊ boecius libro d̓ ꝯſo. Quē felicitas facit amicūinfortuniū facit īimicū. Scd̓o nos amauitxp̄s amore diſcreto. Amor diſcretus ē quiꝑſonas ⁊ vicia ꝓſequit̉. nec ſic perſonis cōdeſcēdit ꝙ vicijs implicet̉. bern̄. Chriſtusin carnis aſſumptiōe condeſcēdit nobis inculpe vitatōe. conſuluit. Sic ⁊ amare debemus ꝓximū ad romāos. xiij. Dilectio proximi malū non oꝑatur. Hinc eſt quod aitTullius libro de amicicia. Hulla eſt excuſatō peccati ſi amici cā peccaueris. Nam cū cōciliatrix amicicie ꝟtutis opinio fuerit. Difficile eſt amicicias ꝑmanere ſi a virtute deflexeris. Hec igit̉ in amicicia lex ſanciatur.vt neqꝫ rogemus res turpes. neqꝫ faciamꝰ

rogati. Tercio nos amat xp̄s amore fructuoſo. ſic ⁊ ꝓximus a nobis ē diligendꝰ. Un̄p̄me Ioh̓is. iij. ſcribit̉. Filioli nō diligamꝰverbo neqͣꝫ lingua ſed oꝑe ⁊ veritate. in quibuſdā caritas linguā habet magnā. manumautē nullā. vnd̓ Gregoriꝰ in moralibꝰ. Dilectio veſtra ſemꝑ adhibenda ē. ⁊ veneratōne ẜmonis ⁊ mīſterio largitiōis. Sed reuera quidā ſunt qui tantū felicē diligunt. ⁊ ſolum verbo. quia occurrēte infelicitate. oꝑefugiunt. Unde Grego. Cum qͥs in ꝓſperitate diligitur. incertu vald̓ eſt. vtꝝ ꝓſꝑitasvl̓ ꝑſona diligat. amiſſio āt felicitatis viminterrogat amoris. qui in aduerſitate ꝓxīmdeſpicit aꝑte conuincit ꝙ ip̄m in ꝓſperis n̄amauit. Quare Senec̄. in remedijs fortuitoꝝ. multi aliquid comitant̉. mel muſce ſequūt̉. cadauera lupi. frum̄ta formice. p̄damnon hominē ſequit̉ illa turba. Omōi hoīesnō ſunt diſcipuli xp̄i. ſed amici menſe ⁊ diſci. iuxta illud Ecc̄i. vi. Eſt amicꝰ ſociꝰ menſe et nō ꝑmāebit in die ncc̄itatis. ¶ Scd̓ꝰerror erat in cognitiōe. Nam ſingularis populus dn̄i noluit intelligere vt bene ageret.Quare dn̄s de errore eoꝝ conqueritur ꝑ ꝓphetam dicēs. Hiere. iiij. Stultus ppl̓usmeus nō me cognouit. filij inſipientes ⁊ vecordes. ſapientes ſunt vt faciāt mala. beneautē facere neſciunt. Hūc igitur errorē deꝰvolens tollere ⁊ viam veritatis oſtendere.mi ſit filiū ſuum magiſtrū veritatis. vt nonſolū verbo ſed ec̄ exemplo erudiret ⁊ errorēfalſitatis tolleret. quare audiētes eiꝰ doctrinam. et videntes eius oꝑa dicebāt. Mat.xxij. Ugr̄ ſcimus qꝛ verax es ⁊ viam dei inveritate doces. Docuit em̄ breuiſſima lection duo q̄ lex ſcripture exp̄ſſit .ſ. Declina amalo ⁊ fac bonum. Non em̄ ſufficit abſtinere a malo niſi qͥs faciat quod bonū eſt. ar.xvi. di. ca. non ſatis. gloſa Cum facultasadeſt ⁊ neceſſitas inſtat al̓s ſufficit bona voluntas. HHec em̄ vera via dei eſt quā ſine intermiſſiōe ambulare debemꝰ. Sed notaredebemus in illa via tria. ſcꝫTerminū a qͦ eſt recedendūMediū ꝑ qd̓ eſt tranſeundum.At terminū ad quē eſt accedendum.Primus em̄ terminus a quo eſt recedēdūeſt ip̄m peccatū. qd̓ quidem grauat hoīem